သမိုင်းသင်ခန်းစာနှင့် လူသားတို့၏ ရွေးချယ်မှု
လူသားတို့၏ ရှည်လျားသောသမိုင်းကြောင်းကို ပြန်လှန်ကြည့်လျှင် တိုက်ပွဲများ၊ စစ်ပွဲများနှင့် သွေးမြေကျမှုများသည် မရိုးနိုင်သော အကြောင်းအရာများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၊ တစ်စုနှင့်တစ်စု၊ တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံအကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ကမ္ဘာစစ်ကြီးများနှင့် ပဋိပက္ခများသည် လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် ပြန်လည်ကုစား၍မရနိုင်သော နာကျင်မှုများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ ထိုနာကျင်မှုများသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ပျက်စီးခြင်းသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်မျိုးဆက်များအတွက် "သမိုင်းသင်ခန်းစာ" များအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။ စစ်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပြာပုံများကြားမှ လူသားတို့သည် အနာဂတ်ကို မည်သို့တည်ဆောက်မည်နည်းဆိုသည့် အချက်မှာ အရေးကြီးဆုံး ရွေးချယ်မှုပင်ဖြစ်သည်။ အမုန်းတရားနှင့် လက်စားချေလိုစိတ်ကိုသာ ထွေးပိုက်နေမည်ဆိုပါက မည်သည့်လူ့အဖွဲ့အစည်းမျှ ရေရှည်တည်တံ့သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။
ဂျပန်နိုင်ငံ - ခေတ်သစ်ကမ္ဘာ၏ စံနမူနာ
သင်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဂျပန်နိုင်ငံသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ပြိုလဲမှုကြီးကို အကောင်းဆုံး ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့သည့် စံနမူနာဖြစ်သည်။ နျူကလီးယားဗုံးဒဏ်ကို အပြင်းထန်ဆုံးခံခဲ့ရပြီး အရာရာပျက်စီးခဲ့ရသည့် ဂျပန်နိုင်ငံသည် အမုန်းတရားတွင် နစ်မွန်းမနေခဲ့ပါ။ ထိုအချိန်က ဂျပန်တို့၏ မဟာဗျူဟာမှာ "အမုန်းကို လက်စားချေခြင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ထူးချွန်ခြင်းဖြင့် ကျော်လွန်ခြင်း" ဖြစ်သည်။ စစ်ရှုံးနိုင်ငံမှ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းစီးပွားရေး အင်အားကြီးနိုင်ငံအဖြစ် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်းသည် လက်ရှိကမ္ဘာ့နိုင်ငံများအတွက် အကြီးမားဆုံးသော သင်ခန်းစာဖြစ်သည်။
အခြားသော အောင်မြင်သည့် စံနမူနာများ
၁။ ဂျာမနီနှင့် ပြင်သစ် (အီးယူ - EU ၏ အုတ်မြစ်) ရာစုနှစ်များစွာ ရန်စစ်ဖြစ်ခဲ့ကြသည့် ဂျာမနီနှင့် ပြင်သစ်တို့သည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် "သမိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရန်" ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အမုန်းတရားကို ဆက်လက်သယ်ဆောင်မည့်အစား ဥရောပသမဂ္ဂ (EU) ကို တည်ထောင်ခြင်းဖြင့် စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအရ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် ဤနှစ်နိုင်ငံသည် ဥရောပ၏ အမာခံမိတ်ဖက်များဖြစ်လာပြီး၊ ပဋိပက္ခများကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် အစားထိုးနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။
၂။ တောင်အာဖရိက (Truth and Reconciliation Commission) အသားအရောင်ခွဲခြားမှု (Apartheid) ကြောင့် နက်ရှိုင်းစွာ ကွဲပြားခဲ့ရသော တောင်အာဖရိကနိုင်ငံသည် နယ်လ်ဆင်မန်ဒဲလား၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လက်စားချေခြင်းထက် "အမှန်တရားနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး" ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အမုန်းတရားကို ဥပဒေဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် နိုင်ငံသားအားလုံး၏ တန်းတူညီမျှမှုကို အခြေခံ၍ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းမှာ သမိုင်းတွင် အလွန်ရှားပါးသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
၃။ ဗီယက်နမ် (Vietnam) အမေရိကန်နှင့် နှစ်ရှည်လများ စစ်ဖြစ်ခဲ့သည့် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံသည် စစ်အပြီးကာလတွင် အတိတ်၏ ဒဏ်ရာများကို အနာဂတ်အတွက် လမ်းစအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ဗီယက်နမ်သည် အမေရိကန်နှင့် စီးပွားရေးအရ အနီးကပ်ဆုံး မိတ်ဖက်များဖြစ်လာပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အဓိကဦးတည်နေသည်။ ဤအချက်သည် ပဋိပက္ခကို အဆုံးသတ်နိုင်ခြင်းသည် နိုင်ငံ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို မည်မျှအထိ အထောက်အကူပြုကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
အောင်မြင်သော လူသားဖြစ်တည်မှုဆီသို့
သမိုင်းဟူသည် အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ အတိတ်မှ သင်ခန်းစာယူ၍ အနာဂတ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်သည်။ အမုန်းတရားဆိုသည်မှာ မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ထွေးပိုက်ထားလျှင် မိမိကိုယ်တိုင်သာမက ပတ်ဝန်းကျင်ပါ လောင်ကျွမ်းစေမည်ဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု အောင်မြင်တိုးတက်ခြင်းသည် စစ်ပွဲများတွင် အနိုင်ရခြင်း၊ သို့မဟုတ် လက်စားချေနိုင်ခြင်းအပေါ်တွင် မူတည်သည်မဟုတ်ပါ။ အတိတ်၏ နာကျင်မှုများကို လက်ခံပြီး၊ ထိုနာကျင်မှုများထက် ကြီးမားသည့် "ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း" ကို ရွေးချယ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာသာလျှင် အစစ်အမှန် အောင်မြင်သော လူသားဖြစ်တည်မှုပင် ဖြစ်သည်။
No comments:
Post a Comment