Remembering the Halal Committee of the Islamic Religious Affairs Council Myanmar Headquarters: IRAC's Halal Committee

Seeing the Halal logo of the Islamic Religious Affairs Council Headquarters online today brings back fond memories, filling me with warmth as I recall the official Halal logo representing the Islamic Council that I designed when I served as the Secretary of the Halal Committee.

A nostalgic sentiment arose: "Oh... the logo I designed still exists?"

If I am not mistaken, before the 16th Conference of the Islamic Religious Affairs Council Headquarters, I learned that the Department of Religious Affairs issued a Halal endorsement for honey through the Dhamma Thet Department, so I looked into it, though I was not fully satisfied. Since U Tin Win's duties might have been misreported, I would appreciate those with exact knowledge adding to this.

After the 16th Conference, when I became a Central Executive Member and discussed the matter with Ko Tin Maung Than and Ko Wunna Shwe, they suggested submitting a paper to the Central Executive meeting.

Therefore, I wrote and presented a paper, studying the Malaysia Halal Guidelines systematically to implement a Halal Processing Plan—which inspects step-by-step procedures including religious specifications aligned with modern systems, food sanitation systems, laboratory tests, and food production and storage—so that it could be put into action.

At that time, since the laboratory system could not yet be implemented systematically, we had to rely on the assistance of the Myanmar FDA. I remember we obtained assistance through Daw Ni Ni, who lived in the upper block of Maw Htaung Lay Lane. If anyone has precise details about this information, please feel free to correct and supplement it. Doctors took charge of the health aspects.

When conducting inspection field trips, we used four different forms, and inspections were typically carried out by a total of five members: a Council Halal Committee member, a doctor, a religious teacher, and two support team members.

Certificates of Halal endorsement were only permitted to be issued after presenting the evaluations obtained from these forms to the Executive Committee and securing their approval.

Step-by-Step Procedure:

• Business owners must submit an official application letter (incoming letter) requesting the inspection and issuance of a Halal recognition certificate.

• The committee sends a form to the business owner that allows them to fill in detailed information explaining each step of the food production process. (If necessary, we also collected sample products for laboratory testing, packaging designs, and ingredient lists.)

• Upon receiving this information, it must be presented to the Executive Committee so that an inspection team can be designated.

• The Executive Committee determines the list of members who will conduct the inspection alongside the Halal Committee.

• The inspection is led by the Committee Secretary or Vice Chairman. If necessary, we had to wait for laboratory test results.

• Sometimes, we found indications that the raw materials used in the products had already received Halal recognition certificates. To verify whether such indicated information was accurate, we had to inspect and confirm it either by obtaining endorsements directly from the respective raw material manufacturing factories or by contacting the organizations that issued their Halal recognition certificates via email.

• For example—ingredients such as chicken powder and oil used in ready-to-eat chicken noodles often came from abroad (Malaysia) already Halal-certified. We sometimes had to double-check such ingredients to be certain.

• Therefore, applying for a Halal Certificate from the Islamic Council usually took about 1 to 3 months.

အစ္စလာမ် သာသနာရေးရာကောင်စီ ဟလာလ်ကော်မတီအား အမှတ်ရမိခြင်း Halal Committee

ယနေ့ အစ္စလာမ်သာသနာရေးရာကောင်စီ ဌာနချုပ်၏ ဟလာလ်တံဆိပ်ကို Online ပေါ်တွင် မြင်တွေ့မိတော့၊ ကျွန်တော် ဟလာလ်ကော်မတီ၌ အတွင်းရေးမှူးတာဝန်ယူခဲ့စဉ်က ရေးဆွဲပေးခဲ့သည့် အစ္စလာမ်ကောင်စီကိုယ်စားပြု ဟလာလ်အမှတ်တံဆိပ်ကို သတိရ၍ ပီတိဖြစ်မိပါသည်။
“အော်… ငါရေးဆွဲခဲ့တဲ့ Logo လေး ကျန်ရှိနေသေးပါလား” ဟူသည့် လွမ်းဆွတ်မှုရသလေးလည်း ပေါ်လာမိပါသည်။
အမှတ်မမှားလျှင် ၁၆ ကြိမ်မြောက် အစ္စလာမ်သာသနာရေးရာကောင်စီ ဌာနချုပ်ညီလာခံ မကျင်းပမီက အန်ဆွာရီဌာနမှူး ဦးတင်ဝင်းထံမှ ပျားရည်အတွက် ဟလာလ်ထောက်ခံချက်ကို ဓမ္မသက်ဌာနမှ ထုတ်ပေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် စုံစမ်းမိခဲ့သော်လည်း အားမရခဲ့ပါ။ ဦးတင်ဝင်း၏ တာဝန် မှားယွင်းနိုင်သဖြင့် အတိအကျသိရှိသူများက ဖြည့်စွက်ပေးစေလိုပါသည်။
၁၆ ကြိမ်မြောက် ညီလာခံအပြီး ကျွန်တော် ဗဟိုအမှုဆောင်ဖြစ်လာစဉ် ကိုတင်မောင်သန်း၊ ကိုဝဏ္ဏရွှေတို့နှင့် ဆွေးနွေးသောအခါ ဗဟိုအမှုဆောင်အစည်းအဝေးသို့ စာတမ်းရေးတင်ရန် အကြံပြုခဲ့ကြပါသည်။
ထို့ကြောင့် စာတမ်းရေးသားတင်ပြပြီး ခေတ်စနစ်များနှင့်အညီ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်များ၊ အစားအသောက်သန့်ရှင်းရေးစနစ်များ၊ ဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးမှုများနှင့် အစားအသောက်ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ထားသိုခြင်းစသည့် အဆင့်ဆင့်သော လုပ်ငန်းစဉ်များကို စစ်ဆေးသည့် Halal Processing Plan ကို Malaysia Halal Guidelines အား မှီငြမ်း၍ စနစ်တကျလေ့လာကာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန် စီစဉ်ခဲ့ပါသည်။
ထိုစဉ်က ဓာတ်ခွဲခန်းစနစ်ကို စနစ်တကျ အကောင်အထည်မဖော်နိုင်သေးသဖြင့် မြန်မာ FDA ၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့ရပါသည်။ မော်ထောင်လေးလမ်း အထက်ဘလောက်တွင် နေထိုင်သည့် ဒေါ်နီနီထံမှတစ်ဆင့် အကူအညီရယူခဲ့ရသည်ဟု မှတ်မိပါသည်။ ယင်းအချက်အလက်ကို အတိအကျသိရှိသူများရှိပါက ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ပေးကြစေလိုပါသည်။ ကျန်းမာရေးပိုင်းကို ဆရာဝန်များက တာဝန်ယူခဲ့ကြပါသည်။
စစ်ဆေးရေးသွားရောက်သည့်အခါ မတူညီသော ဖောင် ၄ မျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ကောင်စီဟလာလ်ကော်မတီဝင်၊ ဆရာဝန်၊ ဘာသာရေးဆရာနှင့် အထောက်အကူပြုအဖွဲ့ဝင် ၂ ဦးတို့ပါဝင်သော စုစုပေါင်း ၅ ဦးဖြင့် သွားရောက်စစ်ဆေးလေ့ရှိခဲ့ပါသည်။
ထိုဖောင်များမှ ရရှိသည့် သုံးသပ်ချက်များကို အလုပ်အမှုဆောင်အစည်းအဝေးသို့ တင်ပြ၍ ခွင့်ပြုချက်ရယူပြီးမှသာ ဟလာလ်ထောက်ခံလက်မှတ် (Certificate) ထုတ်ပေးခွင့်ရှိခဲ့ပါသည်။
လုပ်ဆောင်ပုံအဆင့်ဆင့် -
လုပ်ငန်းရှင်များက ဟာလာလ်အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် စစ်ဆေးထုတ်ပေးပါရန် လျှောက်လွှာစာ (ဝင်စာ) တင်သွင်းရမည်။
ကော်မတီမှ စစ်ဆေးနိုင်ရန် အစားအသောက်ထုတ်လုပ်မှု အဆင့်ဆင့်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည့် အချက်အလက်များ ဖြည့်သွင်းနိုင်သော ပုံစံ (Form) ကို လုပ်ငန်းရှင်ထံပေးပို့ခြင်း။
( လိုအပ်ပါက ဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးရန် နမူနာပစ္စည်းများ၊ ထုပ်ပိုးပုံစံများနှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းစာရင်းများကိုလည်း ရယူပါသည်။ )
အဆိုပါ အချက်အလက်များ ရရှိလာပါက သွားရောက် စစ်ဆေးနိုင်ရန် အလုပ်အမှုဆောင်အဖွဲ့သို့ တင်ပြရပါသည်။
အလုပ်အမှုဆောင်အဖွဲ့မှ ဟာလာလ်ကော်မတီနှင့်အတူ သွားရောက်စစ်ဆေးမည့် အဖွဲ့ဝင်စာရင်းကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။
ကော်မတီအတွင်းရေးမှူး သို့မဟုတ် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌက ဦးဆောင်၍ စစ်ဆေးမှုကို ဆောင်ရွက်ပါသည်။ လိုအပ်ပါက ဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးမှုရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းရပါသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ ထုတ်ကုန်တွင် ပါဝင်သည့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ၌ ဟာလာလ်အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် ရရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားတာတွေ့ရပါသည်။
ထိုသို့ဖော်ပြထားသော အချက်အလက်များ မှန်ကန်မှုရှိ/မရှိကို သက်ဆိုင်ရာ ကုန်ကြမ်းထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံများထံမှ ထောက်ခံချက်ရယူ၍လည်းကောင်း၊ ၎င်းတို့အား ဟာလာလ်အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် ထုတ်ပေးထားသည့် အဖွဲ့အစည်းများထံ email ဖြင့် ဆက်သွယ်အတည်ပြု၍လည်းကောင်း စိစစ်အတည်ပြရပါသည်။
ဥပမာ—အသင့်စား ကြက်သားခေါက်ဆွဲတွင် အသုံးပြုသည့် ကြက်သားအမှုန့် နှင့် ဆီ စသည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် ပြည်ပမှ Halal အသိအမှတ်ပြုပြီးသာလာတက်ပါတယ်။ ထိုသို့သော် ပါဝင်ပစ္စည်များကို သေချာအောင်ပြန်မေးရတာမျိုးရှိပါတယ်။
ထိုကြောင့် အစ္စလာမ်ကောင်စီမှာ Halal Certificate လျောက်ထားပါက တစ်လမှ ၃ ခန့်ကြာမြင့်တက်ပါတယ်။

"Spoken out of affection and good intent." Turning 18 and Life in America

 "Spoken out of affection and good intent."

Turning 18 and Life in America

Under American culture and legal systems, the moment a person turns 18, they officially transition out of childhood and become a legal "adult." However, within certain Asian immigrant communities, this concept is often misinterpreted through a superficial lens of the "American style," leading some young adults to neglect their duties and sense of gratitude toward their parents.

It is a common misconception to believe that turning 18 instantly grants a license for absolute freedom, where one can disregard parental guidance and do entirely as they please.

In reality, truly coming of age means embracing both freedom and responsibility simultaneously.

Especially when a family faces financial hardships, a young adult should look beyond their own individual life and share the responsibility of supporting the family's well-being. In such situations, stepping up to work and helping sustain the household is far more practical, meaningful, and indicative of true maturity than chasing an idealized fantasy of independence.

One might wonder: What would happen if, under such difficult circumstances, parents decided to adopt the American style completely and responded with, "If you want to live the American style, then pull your own weight and stand on your own two feet"?

If young adults had to independently cover their own rent, utilities, food, and college tuition while trying to live freely, that "freedom" would sound simple in theory, but become an intensely challenging reality.

"Mutual love and care are deeply vital."

The true essence of coming of age the American way is rooted in self-reliance and personal accountability. While the law ends a parent's legal custody at 18 and grants full rights to vote and make independent decisions, it is never a license to dismiss or abandon one's parents.

American youth are raised from an early age to take personal ownership of their actions.

Furthermore, people should not harbor the one-sided assumption that Western society simply discards parents or abandons them to nursing homes as they age.

In truth, American society deeply values parental respect, affection, and the care of grandparents. Placing elderly parents in assisted living facilities often stems from practical circumstances, specific health requirements, or the family's immediate living conditions rather than neglect.

In fact, many American households are multi-generational, housing fathers, mothers, grandparents, and children all under one roof. Especially in communities with strong family bonds, parents and adult children continue to live together, mutually supporting and caring for one another.

On the other hand, if a young adult cannot yet stand on their own two feet and continues to live under their parents' roof relying on financial support, they must respect household rules.

Demanding absolute, unchecked freedom while living off your parents simply doesn't make sense. If you truly want genuine independence, you must prove it by earning your own living and establishing a separate life.

Therefore, it creates an imbalance to expect the warmth and mutual dependency of Asian family traditions while selectively pulling out the "American style" of freedom only when it suits your convenience. When navigating between two cultures, we must look beyond superficial behaviors and truly grasp their core values.

Some parents also fall into contradictory patterns—trying to rule with an iron fist, acting "American" when convenient, yet criticizing harshly with traditional double standards. These toxic dynamics definitely need to change as well.

Ultimately, coming of age the American way is not just about reaching a specific number; it is a lifestyle built on taking charge of one's life, taking responsibility, and mutually respecting each other's personal space and choices.

Therefore, caught between two cultures, it is vital not to cherry-pick superficial freedoms, but to deeply understand the true foundation of accountability, responsibility, and genuine family values.

With respect for the youth,

Aung Myo Lwin (Agga)

ချစ်လိုပြောတယ်မှတ်ပါ။ ( ၁၈ နှစ်ပြည့် အမေရိကန်ဘဝ )

ချစ်လိုပြောတယ်မှတ်ပါ။
( ၁၈ နှစ်ပြည့် အမေရိကန်ဘဝ )

အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဥပဒေစနစ်အရ လူတစ်ဦးသည် အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်သည်နှင့် ကလေးဘဝမှ ကျွတ်လွတ်ကာ “အရွယ်ရောက်ပြီးသူ” အဖြစ်သို့ တရားဝင် ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် ဤအချက်ကို အချို့သော အာရှအသိုင်းအဝိုင်းများတွင် အမေရိကန်စတိုင်ဟုဆိုကာ အပေါ်ယံသာ ယူဆပြီး မိဘအပေါ် တာဝန်ယူမှုနှင့် ကျေးဇူးတရားကို မေ့လျော့တတ်သည့် အခြေအနေများလည်း တွေ့ရတတ်သည်။
အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်သည်နှင့် “ငါ့သဘော၊ ငါ့စိတ်ကြိုက် လွတ်လပ်ခွင့်ရှိပြီ” ဟုယူဆကာ မိဘ၏ အုပ်ထိန်းမှုကို မလိုအပ်တော့သလို သဘောထားပြီး မိမိစိတ်ကြိုက် လျှောက်လုပ်တတ်ကြခြင်းမှာ မကြာခဏ မြင်တွေ့ရသော အလွဲသဘောတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် အရွယ်ရောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ လွတ်လပ်ခွင့်သာမက တာဝန်ယူမှုကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ခံခြင်း ဖြစ်ရမည်။
အထူးသဖြင့် မိသားစု၏ စားဝတ်နေရေး ကြပ်တည်းနေသည့်အခါတွင် အရွယ်ရောက်လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကိုယ့်ဘဝအတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ မိသားစု၏ဘဝအတွက်ပါ တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ တာဝန်ယူရမည့် အတွေးအမြင် ရှိရမည်။
ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် မိမိလည်း အလုပ်လုပ်ကာ မိသားစုကို ကူညီထောက်ပံ့ခြင်းသည် စိတ်ကူးယဉ်လွတ်လပ်ခွင့်ထက် ပို၍ လက်တွေ့ကျပြီး ပို၍ တန်ဖိုးရှိသော အရွယ်ရောက်ခြင်း၏ လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
အချို့သောအခြေအနေဆိုးများ၌ မိဘများဘက်မှလည်း “မင်းတို့က အမေရိကန်စတိုင်နဲ့ နေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အမေရိကန်စတိုင်အတိုင်း ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်ကြ” ဟု ပြန်လည်သဘောထားလျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်းဟု စဉ်းစားစရာရှိလာသည်။
အိမ်ခွန်၊ ရေခွန်၊ မီးခွန်၊ အစားအသောက်စရိပ်နှင့် ကျောင်းစရိပ်များကို ကိုယ်တိုင်တာဝန်ယူကာ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ကြရမည်ဆိုပါက ထိုလွတ်လပ်ခွင့်သည် စကားလုံးအဆင့်တွင် လွယ်ကူသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အလွန်လေးနက်သော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည်။
"အပြန်အလှန် မေတ္တာတရား သိပ်အရေးကြီးပါတယ်"
အမှန်စင်စစ်တွင် အမေရိကန်စတိုင် အရွယ်ရောက်ခြင်း၏ အနှစ်သာရမှာ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်နိုင်စွမ်းတို့ကို အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပဒေအရ အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်သည်နှင့် မိဘတို့၏ တရားဝင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခွင့်သည် အဆုံးသတ်သွားပြီး ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်နှင့် မဲပေးခွင့်တို့ ရရှိလာသော်လည်း၊ ၎င်းသည် မိဘကို ပစ်ပယ်ရန် သို့မဟုတ် တာဝန်မဲ့ရန် လိုင်စင်ရသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
အမေရိကန်လူငယ်များသည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် မိမိတို့၏ လုပ်ရပ်များအတွက် ကိုယ်တိုင်တာဝန်ယူတတ်ရန် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့အပြင် အနောက်တိုင်းလူမှုဘဝနှင့် ပတ်သက်၍ လူအများ ထင်သလို အမေရိကန်တွင် မိဘများကို လျစ်လျူရှုခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ကြီးလာသည်နှင့် လူအိုရုံသို့ ပစ်ပယ်ပို့ဆောင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု တစ်ဖက်သတ် မမြင်သင့်ပေ။
တကယ်တမ်းတွင် အမေရိကန်လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၌လည်း မိဘတန်ဖိုးထားမှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ အဖိုးအဖွားများကို ရိုသေပြုစုစောင့်ရှောက်မှုတို့ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ မိဘများကို သက်ကြီးစောင့်ရှောက်ရေးဌာနများတွင် ထားရှိရခြင်းသည်လည်း အခြေအနေအမျိုးမျိုး၊ ကျန်းမာရေးလိုအပ်ချက်များ သို့မဟုတ် မိသားစု၏ လက်ရှိဘဝအခြေအနေများကြောင့် ဖြစ်တတ်သည်။
အချို့သော မိသားစုများတွင်မူ အဖေ၊ အမေ၊ အဖိုးအဖွားနှင့် သားသမီးမြေးမြစ်များ အတူတကွ စုပေါင်းနေထိုင်ကြသည့် မိသားစုကြီးများလည်း အများအပြား ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် မိသားစုအတွင်း ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှုကောင်းမွန်သည့် အသိုင်းအဝိုင်းများတွင် မိဘနှင့် သားသမီးတို့သည် အပြန်အလှန် စောင့်ရှောက်ထောက်ပံ့ကာ အတူနေထိုင်ကြဆဲ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း မိမိခြေထောက်ပေါ် မိမိရပ်တည်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ မိဘအိမ်အောက်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ကာ မိဘ၏ ဘဏ္ဍာရေးအထောက်အပံ့ကို မှီခိုနေဆဲဖြစ်ပါက မိဘ၏ အိမ်တွင်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာရမည်သာ ဖြစ်သည်။
မိဘအိမ်တွင် နေထိုင်နေစဉ် “ငါ့သဘော၊ ငါ့စိတ်ကြိုက်” ဟူသော အပြည့်အဝ လွတ်လပ်ခွင့်ကို တောင်းဆိုခြင်းမှာ သဘာဝမကျပေ။ စစ်မှန်သော လွတ်လပ်ခွင့်ကို လိုချင်ပါက ကိုယ်ပိုင်ဝင်ငွေရှာဖွေခြင်းနှင့် သီးခြားရပ်တည်ခြင်းတို့ဖြင့် သက်သေပြရမည် ဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်ရာ အာရှယဉ်ကျေးမှု၏ မိသားစုနွေးထွေးမှုနှင့် အပြန်အလှန်မှီခိုအားထားမှုကို တစ်ဖက်က လိုချင်ပြီး၊ အခါအခွင့်သင့်မှ အမေရိကန်စတိုင် လွတ်လပ်ခွင့်ကို ထုတ်သုံးမည်ဆိုပါက လက်တွေ့တွင် ဟန်ချက်မညီ ဖြစ်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးမှုနှစ်ခုကြား ရပ်တည်နေရာမှ အပေါ်ယံပုံစံများကိုသာ မကူးယူဘဲ အဓိကအနှစ်သာရကို နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။
အချို့မိဘများလဲ " ကုလားလိုအုပ်ချုပ်၊ အမေရိကန်စတိုင်လုပ်၊ မြန်မာလို သောက်သင်းပြော "
အဲဒီလူမှုဘဝတွေကိုလဲ ပြင်သင့်သည်။
အမေရိကန်စတိုင် အရွယ်ရောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အသက်အရွယ်တစ်ခု ရောက်ခြင်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို တာဝန်ယူတည်ဆောက်ခြင်း၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်နေရာနှင့် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကို အပြန်အလှန်လေးစားခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် လူနေမှုစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ယဉ်ကျေးမှုနှစ်ရပ်ကြား ဟိုမရောက် ဒီမရောက်ဖြစ်နေသည့်အခါ အပေါ်ယံလွတ်လပ်ခွင့်ကိုသာ မကူးယူဘဲ တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်ခံမှုနှင့် မိသားစုတန်ဖိုးများကို အခြေခံမှန်ကန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ရန် အထူးအရေးကြီးပေသည်။
English Version https://www.facebook.com/john.agga.us/posts/pfbid02duM5dERENh6394zjKqazG1cY48x2kJd6vmY5XdNF7XYjx27bp7RXtJDfUQbyaj2pl
လူငယ်များအား လေးစားစွာဖြင့် , အောင်မျိုးလွင် ( အဂ္ဂ )

The History of the Royal Rose Declaration on Holding the All-Myanmar Islamic Conference

 The History of the Royal Rose Declaration on Holding the All-Myanmar Islamic Conference

On April 6, 2013, a joint declaration was issued following the "Royal Rose Discussion and Meeting" of independent Myanmar Muslim organizations across various strata and public-representative groups. (A photograph of the attendees was included.)

The primary objective of this declaration was to convene the "All-Myanmar Islamic Conference."

Its purpose was to establish shared, agreeable, and unified policies for the Myanmar Muslim community—a collective of people living in Myanmar who share a common past, destiny, and outlook. In essence, this meant expressing the collective will and sentiment of the majority within the Myanmar Muslim community.

This stance would clearly guide what actions should be taken and how they should be implemented for the betterment of Myanmar Muslims.

Put simply, it aimed to establish a unified statement of common will—a mandate—free from sectarianism, organizational factionalism, or group bias among all Muslims.

Those who wish to control the unified will of Myanmar Muslims through sectarianism and factionalism must anticipate that such a mandate would not be welcomed by them.

Conversely, for the government (authorities) and various faith communities within Myanmar who wish to live together in peace and mutual respect, this serves as a clear and positive message—and is therefore welcomed by these groups.

Because this declaration was made public, it would bring greater clarity to the precise stance of Myanmar Muslims.

If that is the case, who would want to object to or obstruct such a conference? The answer is clear: those who wish to manipulate the community according to their own agenda against the community's will, those who oppose interfaith harmony and peace, and those harboring pessimistic views.

Examples of topics that could be discussed at the conference include:

1. Definition of a Myanmar Muslim

   It is necessary to define terms such as "Myanmar Muslim," "Pathi," or any other designation clearly through mutual agreement (regardless of citizenship status). Otherwise, media outlets might use inappropriate or inaccurate terms. Therefore, establishing a formal, agreed-upon name is crucial.

2. Religious Education

   Islamic education should be taught in Myanmar and Arabic, fostering respect for Myanmar's cultural values while promoting an educational system that encourages interfaith goodwill and patriotism.

3. Social and Health Sectors

   It is also necessary to mutually establish common frameworks for social and health development.

The points above are merely examples, and the conference could be conducted in the following phased stages:

• Stage 1: Defining and approving the topics to be discussed during the conference (e.g., education, religion, nomenclature, social welfare, health).

• Stage 2: Forming topic-specific groups to establish foundational positions.

• Stage 3: Discussing and approving the positions submitted by each group within the plenary conference.

• Final Stage: Issuing the finalized resolutions as the collective mandate of the Myanmar Muslims (or under a mutually agreed-upon designation).

To implement these processes, following the joint statement by the independent Islamic organizations, the Unity for Peace group was formed the very next day, April 7, at 129  (Sait Khwan Thar Road, Yangon. However, due to various circumstances, further implementation eventually came to a halt.

Nevertheless, I believe that the mandate calling for the "All-Myanmar Islamic Conference"—stemming from the joint declaration of these diverse Islamic organizations—remains a historic responsibility for Myanmar Muslims today.

မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ အစ္စလာမ်ညီလာခံ ပြုလုပ်ရေး တော်ဝင်နှင်းဆီကြေငြာချက် သမိုင်း

၆-၄-၂၀၁၃ ရက်နေ့တွင် လွတ်လပ်သော မြန်မာမွတ်စလင်အဖွဲ့စုံ အလွှာစုံ၊ လူထုကိုယ်စားပြု အဖွဲ့ပေါင်းစုံ၏ “တော်ဝင်နှင်းဆီ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲ” မှ ကြေညာချက်တစ်ရပ် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ( တက်ရောက်သူများ ဓါတ်ပုံပါပြီး )
ထိုကြေညာချက်၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ—
“မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ အစ္စလာမ်ညီလာခံ” တစ်ရပ် ကျင်းပရေးပင်ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် နေထိုင်ကြသော အတိတ်တူ၊ နမိတ်တူ၊ ကံကြမ္မာတူ မြန်မာမွတ်စလင် လူ့အစုအဝေးအတွက် စိတ်တူ၊ သဘောတူ၊ ဆန္ဒတူသော မူဝါဒများ ချမှတ်နိုင်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မြန်မာမွတ်စလင် လူ့အစုအဝေး (အများစု) ၏ စုပေါင်းဆန္ဒသဘောထားကို ဖော်ထုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤသဘောထားသည် မြန်မာမွတ်စလင်များအတွက် အကျိုးရှိစေရန် ဘာလုပ်သင့်သည်၊ မည်သို့ ဆောင်ရွက်သင့်သည်တို့ကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်အားလုံးအကြား ဂိုဏ်စွဲ၊ အဖွဲ့အစည်းစွဲ၊ အစုအဖွဲ့စွဲ ကင်းသော ဘုံဆန္ဒသဘောထား ကြေညာချက်တစ်ရပ်၊ တနည်းအားဖြင့် Mandate တစ်ရပ် ချမှတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်စွဲ၊ အုပ်စုစွဲတို့ဖြင့် မြန်မာမွတ်စလင်များ၏ တူညီသော ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်လိုသူများအနေဖြင့် ဤသို့သော Mandate တစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကို မလိုလားနိုင်ကြောင်း ကြိုတင်သိထားရန် လိုပေမည်။
အစိုးရ (အာဏာပိုင်များ) နှင့် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းရှိ ဘာသာပေါင်းစုံတို့အကြား ငြိမ်းချမ်းစွာ၊ အပြန်အလှန် လေးစားချစ်ခင်စွာ နေထိုင်လိုသူများအတွက်လည်း ရှင်းလင်းသော သဘေားထားတစ်ရပ် Message ဖြစ်သည့်အတွက် ထိုအုပ်စုများမှ ကြိုဆိုကြမည်ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ယင်းကြေညာချက်သည် အများသိရှိစေရန် ထုတ်ပြန်ထားသောကြောင့် မြန်မာမွတ်စလင်များ၏ တိကျသော သဘောထားကို ပိုမိုရှင်းလင်းစေမည်ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ညီလာခံကို မည်သူများက ကန့်ကွက်တားဆီးလိုကြမည်နည်း။ ရှင်းပါသည်— မိမိတို့ လူ့အစုအဝေး၏ ဆန္ဒနှင့် ဆန့်ကျင်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဆန္ဒဖြင့် ခြယ်လှယ်လိုသူများ၊ ဘာသာပေါင်းစုံ ချစ်ကြည်ညီညွတ်ရေးနှင့် အေးချမ်းတည်ငြိမ်ရေးကို မလိုလားသူများ၊ အဆိုးမြင်သဘောထားရှိသူများ ဖြစ်နိုင်သည်။
ညီလာခံတွင် ဆွေးနွေးနိုင်သော အကြောင်းအရာများကို ဥပမာအားဖြင့်—
(၁) မြန်မာမွတ်စလင်၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုမှု
မြန်မာ-မွတ်စလင်၊ ပသီ သို့မဟုတ် အခြားအမည်တစ်ခုကို (နိုင်ငံသားဖြစ်မှုနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ) အားလုံး၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် တိတိကျကျ သတ်မှတ်ရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက မီဒီယာများမှ မသင့်လျော်သော အမည်ခေါ်ဝေါ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ အမည်နာမကို တရားဝင် သတ်မှတ်ခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။
(၂) ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ပညာရေး
အစ္စလာမ်ပညာရေးကို မြန်မာ-အာရဗီ ဖြင့် သင်ကြားနိုင်ပြီး မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုတန်ဖိုးများကို လေးစားသိရှိစေသည့်အပြင် ဘာသာပေါင်းစုံ ချစ်ကြည်ရေးနှင့် နိုင်ငံချစ်စိတ်ကို တိုးတက်စေသည့် ပညာရေးစနစ် ဖြစ်ရမည်။
(၃) လူမှုရေးနှင့် ကျန်းမာရေး
လူမှုရေးနှင့် ကျန်းမာရေးကဏ္ဍများအတွက်လည်း ဘုံမူဘောင်များကို သဘောတူညီစွာ ချမှတ်ရန် လိုအပ်သည်။
အထက်ပါအချက်များသည် ဥပမာများသာဖြစ်ပြီး ညီလာခံကို အဆင့်လိုက် အောက်ပါအတိုင်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်—
ပထမအဆင့်တွင် ညီလာခံအတွင်း ဆွေးနွေးမည့် ခေါင်းစဉ်များ (ပညာရေး၊ ဘာသာရေး၊ အမည်နာမ၊ လူမှုရေး၊ ကျန်းမာရေး စသည်) ကို သတ်မှတ် အတည်ပြုခြင်း။
ဒုတိယအဆင့်တွင် ခေါင်းစဉ်အလိုက် အဖွဲ့များ ဖွဲ့စည်း၍ အခြေခံသဘောထားများ ချမှတ်ခြင်း။
တတိယအဆင့်တွင် အဖွဲ့များမှ တင်ပြလာသော သဘောထားများကို ညီလာခံတွင် ဆွေးနွေး၍ အတည်ပြုခြင်း။
နောက်ဆုံးတွင် အတည်ပြုချက်များကို မြန်မာမွတ်စလင် (သို့မဟုတ် သဘောတူညီထားသော အမည်နာမတစ်ခု) ၏ စုပေါင်း Mandate အဖြစ် ထုတ်ပြန်ကြေညာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော လုပ်ငန်းစဉ်များကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်စေရန် အထက်ပါ လွတ်လပ်သော အစ္စလာမ်ဘာသာ အဖွဲ့ပေါင်းစုံ၏ သဘောထားကြေညာချက်အား အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ပြီး နောက်တစ်နေ့ဖြစ်သော ဧပြီလ ၇ ရက်နေ့တွင် ၁၂၉ ဆိပ်ကမ်းသာလမ်း၌ Unity for Peace အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ရှေ့ဆက် အကောင်အထည်ဖော်မှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် အစ္စလာမ်ဘာသာ အဖွဲ့ပေါင်းစုံ၏ သဘောထားကြေညာချက်ဖြစ်သော “မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ အစ္စလာမ်ညီလာခံ ကျင်းပရေး” ဆိုသည့် Mandate သည် လက်ရှိ မြန်မာမွတ်စလင်များအတွက် သမိုင်းပေးတာဝန်တစ်ရပ်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

အောင်မျိုးလွင် @ အဂ္ဂ

The Second Coming of Jesus (Prophet Isa, Peace Be Upon Him) in Islam

The Second Coming of Jesus (Prophet Isa, Peace Be Upon Him) in Islam

In Islam, the belief in the return of Jesus (Prophet Isa, peace be upon him—ʿĪsā al-Masīḥ) to Earth is a fundamental tenet of faith. As stated in the Holy Qur'an, Surah An-Nisa (4:157-158):

"And [for] their saying, 'Indeed, we have killed the Messiah, Jesus, the son of Mary, the messenger of Allah.' And they did not kill him, nor did they crucify him... Rather, Allah raised him to Himself."

This establishes that Jesus did not die on the cross but was instead raised alive into Heaven. Furthermore, Surah Az-Zukhruf (43:61) states:

"And indeed, Jesus will be a sign for the Hour (the Day of Judgment), so have no doubt about it."

This clearly proves his return to Earth in the end times before the day the world ends. Additionally, according to Surah An-Nisa (4:159), when Jesus returns, all the People of the Book (Christians and Jews) will truly understand and believe in him before his ultimate death.

According to Hadiths in Sahih Muslim, Jesus will descend near the white minaret on the eastern side of Damascus, Syria, resting his hands on the wings of two angels and wearing two yellow-dyed garments. The primary purposes of his return are:

• To defeat and eliminate the Dajjal (the Anti-Christ), who will deceive and corrupt the world.

• To clarify the truth—showing that he is not God and was never crucified.

• To bring an end to all wars, establishing global peace, justice, and prosperity.

Jesus will rule justly over the earth for 40 years. Afterward, he will experience death like any other human being, pass away, and receive a proper Islamic funeral and burial by the Muslim community.

Not a New Religion

This return does not mean he will bring a new religion or a new "Abrahamic faith." This is because the Holy Qur'an states in Surah Ali 'Imran (3:67):

"Abraham was neither a Jew nor a Christian, but he was one inclining toward truth, a Muslim [submitting to Allah], and he was not of the polytheists."

This highlights that the true path of Abraham has always been submission to God (Islam). Moreover, Surah Al-Ahzab (33:40) seals the Prophet Muhammad (peace be upon him) as the final prophet, meaning no new religion can emerge. Since Jesus was already ordained as a prophet in the past, he is not returning as a new prophet; rather, he will govern the world in accordance with the Holy Qur'an and the teachings of the final Prophet.

Regarding this, the Prophet Muhammad (pbuh) said:

"How [fortunate] will you be when the son of Mary (Jesus) descends among you and judges choices according to the Qur'an and Sunnah, while your leader (Imam) is from among yourselves?" (Sahih al-Bukhari 3449, Sahih Muslim 156)

သခင်ယေရှု - တမန်တော် အီစာ အလိုင်ဟစ္စလာမ် - ʿĪsā al-Masīḥ ' ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်သက်ဆင်းလာခြင်း

 သခင်ယေရှု - တမန်တော် အီစာ အလိုင်ဟစ္စလာမ် - ʿĪsā al-Masīḥ ' ကမ္ဘာမြေသို့  ပြန်လည်သက်ဆင်းလာခြင်း။

အစ္စလာမ်သာသနာတွင် သခင်ယေရှု (တမန်တော် အီစာ အလိုင်ဟစ္စလာမ် - ʿĪsā al-Masīḥ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်သက်ဆင်းလာမည့် အယူအဆသည် အလွန်အရေးကြီးသော ယုံကြည်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန် စူရဟ် အန္နိစာအ် အာယသ်တော် ၁၅၇-၁၅၈ တွင် 

"အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် သခင်ယေရှု (တမန်တော်အီစာ) ကို မသတ်ခဲ့ကြရချေ၊ ကပ်တိုင်ပေါ်၌လည်း မတင်ခဲ့ကြရချေ။... စင်စစ်သော်ကား အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ထိုသခင်ယေရှု (တမန်တော်အီစာ) ကို မိမိထံတော်သို့ ပင့်ဆောင်တော်မူခဲ့လေသည်။" 

ဟု ပြဆိုထားသည့်အတိုင်း သခင်ယေရှု (တမန်တော်အီစာ) သည် ကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အသက်မဆုံးခဲ့ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပင့်ဆောင်ခြင်း ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းနောက် စူရဟ် အဇ်ဇုခ်ရွဖ် အာယသ်တော် ၆၁ တွင် 

"ပြီးနောက် စင်စစ်ဧကန် ထိုသခင်ယေရှု (တမန်တော်အီစာ) သက်ဆင်းလာခြင်းသည် လောကပျက်မည့်နေ့ (ကေယာမတ်) ၏ အမှတ်လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။ သို့ဖြစ်ပေရာ သင်တို့သည် ထိုနေ့နှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝမသံသယမရှိကြကုန်လင့်။" 

ဟု မိန့်တော်မူကာ လောကကြီး မပျက်စီးမီ နောက်ဆုံးကာလတွင် ၎င်းပြန်လည်သက်ဆင်းလာမည့်အကြောင်းကို အထင်အရှား သက်သေပြထားသည်။ ထို့ပြင် စူရဟ် အန္နိစာအ် အာယသ်တော် ၁၅၉ အရ သခင်ယေရှု (တမန်တော်အီစာ) ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကွယ်လွန်ခြင်းမပြုမီ ကျမ်းဂန်ရရှိသူ ခရစ်ယာန်နှင့် ဂျူးဘာသာဝင်အားလုံးက ၎င်းကို ဧကန်မုချ သဘောပေါက်နားလည်ပြီး ယုံကြည်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ဆွဟီးဟ် မွတ်စလင်ကျမ်းလာ ဟဒီးစ်တော်များအရ သခင်ယေရှု (တမန်တော်အီစာ) သည် ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါး၏ အတောင်ပံများပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်တင်လျက်၊ အဝါရောင်ဝတ်စုံနှစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ဆီးရီးယားနိုင်ငံ ဒမာတ်စကတ်မြို့ အရှေ့ဘက်ရှိ လူဖြူမင်နာရတ်မျှော်စင်အနီးသို့ သက်ဆင်းလာမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းပြန်လည်ကျွန်းမြန်းလာရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်စားဖျက်ဆီးမည့် သာသနာဖျက် ဒဂ်ဂျာလ် (Anti-Christ) ကို နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်ရန်၊ မိမိသည် ဘုရားသခင်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ကပ်တိုင်တင်ခံရခြင်းမရှိကြောင်း အမှန်တရားကို ထင်ရှားစေရန်၊ စစ်မက်များကို ချုပ်ငြိမ်းစေကာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် သာယာဝပြောမှုကို ဖော်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ သခင်ယေရှု (တမန်တော်အီစာ) သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ၄၀ နှစ်တိုင် တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်စိုးစံပြီးနောက် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သေခြင်းတရားကို မြည်းစမ်းကာ ကွယ်လွန်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မွတ်စလင်များက စနစ်တကျ သင်္ဂြိုဟ်ပေးကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ပြန်လည်သက်ဆင်းလာခြင်းသည် သာသနာအသစ် သို့မဟုတ် အီဗရာဟင် သာသနာသစ်တစ်ခုခုကို ယူဆောင်လာခြင်း မဟုတ်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ် စူရဟ် အာလေအင်မရ်န် အာယသ်တော် ၆၇ တွင် 

"အီဗရာဟင်သည် ဂျူးတစ်ဦးလည်း မဟုတ်ခဲ့ချေ၊ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးလည်း မဟုတ်ခဲ့ချေ။ သို့ရာတွင် သူသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ဘက်သို့ လှည့်ခဲ့သူ (မွတ်စလင်) တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့၏။" 

ဟု ဖော်ပြထားရာ အီဗရာဟင်၏ လမ်းစဉ်သည်လည်း အစ္စလာမ်သာသနာသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စူရဟ် အလ်အဟ်ဇာဗ် အာယသ်တော် ၄၀ တွင် တမန်တော်မြတ် မုဟမ္မဒ် (ဆွ) ကို နောက်ဆုံးပိတ်တမန်တော်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်၍ သာသနာသစ် ထွက်ပေါ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သခင်ယေရှု (တမန်တော်အီစာ) သည် ယခင်ကတည်းက တမန်တော်ဖြစ်နှင့်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် တမန်တော်အသစ်အဖြစ် လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်နှင့် နောက်ဆုံးတမန်တော်၏ လမ်းစဉ်အတိုင်းသာ လောကကြီးကို အုပ်ချုပ်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ တမန်တော်မြတ် မုဟမ္မဒ် (ဆွ) က မိန့်တော်မူခဲ့သည် - 

"သင်တို့၏ ခေါင်းဆောင် (အီမာမ်) သည် သင်တို့ထဲမှဖြစ်ပြီး၊ မာရ်ယမ်၏သားတော် (သခင်ယေရှု/တမန်တော်အီစာ) သည် သင်တို့ထံသို့ သက်ဆင်းလာကာ သင်တို့အကြား၌ (ကုရ်အာန်နှင့် ဟဒီးစ်တော်အတိုင်း) တရားစီရင်မည့်အခါ သင်တို့သည် မည်သို့ရှိကြမည်နည်း။"

 (Sahih al-Bukhari 3449, Sahih Muslim 156)

Gladstone's Hidden Policy

Gladstone's Hidden Policy

A retrospective look at late 19th-century colonial history and religious movements within the Islamic world reveals a fascinating entanglement of political strategy and new theological doctrines. Around 1876, British Prime Minister William Ewart Gladstone published a pamphlet titled Bulgarian Horrors and the Question of the East, which targeted the Ottoman Empire. At the time, widespread suspicion rippled through the Muslim world that the British were using this rhetoric as a tactical blueprint to divide and rule Muslim populations.

Later on, many Islamic leaders began characterizing these subversion and instigation tactics as "The Gladstone Policy" toward Islam. According to prominent Muslim analysts of the era, the strategy aimed to alienate Muslims from the Holy Quran through several subtle means: institutionalizing the idea that the Quran must only be recited in Arabic without being translated into local vernaculars for comprehension; requiring everyday believers to rely strictly on the rigid interpretations provided by formal religious scholars (Ulema); and isolating the text as a sacred relic to be kept high on a shelf, accessible only under strict ritual purity (Wudu). Critics argued this effectively barred ordinary people from directly engaging with the scripture while covertly fueling theological schisms within the faith.

It was against this backdrop of heavy political and religious pressure under British colonial rule in the Indian subcontinent that Mirza Ghulam Ahmad emerged from Qadian, a small village in Punjab, British India, on March 23, 1889. He proclaimed himself to be the long-awaited Messiah and Mahdi, founding the "Ahmadiyya" (commonly referred to as Qadiani) movement. Because his claim directly contradicted the mainstream, foundational Islamic tenet that Prophet Muhammad is the final prophet and that no other prophet would succeed him, it met with fierce condemnation and ostracization from the broader global Muslim community.

This religious friction persisted for decades, escalating significantly in 1984 when the Pakistani government enacted laws officially declaring Ahmadis to be non-Muslims and banning them from conducting public religious activities. In response, their fourth leader, Mirza Tahir Ahmad, along with many of his followers, relocated and established their international headquarters in London. Seizing the opportunity to operate freely in the United Kingdom, they built networks of mosques and launched satellite television networks, such as MTA (Muslim Ahmadiyya Television), systematically propagating the Ahmadiyya movement worldwide—a presence that remains highly active today.

အစ္စလာမ့်အပေါ် Gladstone ၏အကွယ်မှ ပေါ်လစီ

အစ္စလာမ့်အပေါ် Gladstone ၏အကွယ်မှ ပေါ်လစီ

၁၉ ရာစုနှောင်းပိုင်း ကိုလိုနီခေတ် သမိုင်းကြောင်းနှင့် အစ္စလာမ်ကမ္ဘာအတွင်း ဘာသာရေးလှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ကြည့်လျှင် နိုင်ငံရေးဗျူဟာများနှင့် ဘာသာရေးအယူအဆသစ်များ အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေမှုကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် တွေ့ရှိရသည်။ ၁၈၇၆ ခုနှစ်ဝန်းကျင်က ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ် ဂလက်စတုန်း (William Ewart Gladstone) သည် အော်တိုမန်အင်ပါယာကို ဆန့်ကျင်သည့် စာအုပ်ငယ် (Bulgarian Horrors and the Question of the East) တစ်စောင် ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့ဖူးရာ၊ ထိုစာအုပ်နှင့်ပတ်သက်၍ ဗြိတိသျှတို့သည် အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်များကို သွေးခွဲအုပ်ချုပ်နိုင်ရေး နည်းဗျူဟာများ ထည့်သွင်းလှုံ့ဆော်ခဲ့သည်ဆိုသည့် သံသယနှင့် အယူအဆများ ထိုခေတ်က မွတ်စလင်ကမ္ဘာတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရှိခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းကို အစ္စလာမ်ဘာသာအပေါ် အဖျက်သဘောဖြင့် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်သည့် "Gladstone ပေါ်လစီ" ဟု အစ္စလာမ်ခေါင်းဆောင်အများစုက ထင်မြင်သုံးသပ်ခဲ့ကြသည်။ ထင်ရှားသည့် သုံးသပ်ချက်များမှာ မွတ်စလင်များကို ကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်နှင့် ဝေးကွာစေရန်၊ ကုရ်အာန်ကို နားလည်အောင် ဘာသာပြန်ဆို၍ မသုံးစွဲရဘဲ အာရဗီဘာသာစကားအတိုင်းသာ ဖတ်ရမည်ဟု စည်းကမ်းသတ်မှတ်ရန်၊ ကုရ်အာန်ကျမ်းပါ အကြောင်းအရာများကို အာလင်မ် (ဘာသာရေးပညာရှင်) များက ဘာသာပြန်ပြသည်ကိုသာ ပုံသေလက်ခံရန်၊ ကုရ်အာန်ကျမ်းမြတ်ကို စင်ပေါ်တင်ကိုးကွယ်ထားပြီး ဝုဇူ (ကိုယ်လက်သန့်စင်ခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးမှသာ ကိုင်တွယ်ရမည်ဟူသော အစဉ်အလာများဖြင့် အရပ်သားများ ကျမ်းစာနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုကို ကန့်သတ်ရန်နှင့် အစ္စလာမ့်အမြင်အယူအဆ အကွဲအလွဲများကို နောက်ကွယ်မှ ထောက်ခံအားပေးရန် စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ ကိုလိုနီအာဏာစက်အောက်၌ အိန္ဒိယတိုက်ငယ်ရှိ မွတ်စလင်များ နိုင်ငံရေးနှင့် ဘာသာရေးအရ ဖိအားမျိုးစုံ ကြုံတွေ့နေရချိန် ၁၈၈၉ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ဗြိတိသျှအိန္ဒိယ၊ ပန်ဂျပ်ပြည်နယ်ရှိ ကာဒီယန် (Qadian) ရွာလေးမှ မီရ်ဇာ ဂူလာမ် အဟ်မဒ် (Mirza Ghulam Ahmad) ဆိုသူ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်များ မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြသော မဆီဟ် (Messiah - မေရှိယ) နှင့် မဟ်ဒီ (Mahdi) အဖြစ် ကြေညာကာ "အဟ်မဒီယာ" (အများအခေါ် ကာဒီယာနီ) လမ်းစဉ်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဤကြေညာချက်သည် မူလအစ္စလာမ်အယူအဆဖြစ်သော တမန်တော်မိုဟမ္မဒ်နောက်ပိုင်း မည်သည့်တမန်တော်မျှ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာတော့မည်မဟုတ်ဟူသည့် အချက်နှင့် ဆန့်ကျင်နေသဖြင့် အစ္စလာမ်ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖယ်ကြဉ်ခြင်းနှင့် ကန့်ကွက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ဤဘာသာရေးပွတ်တိုက်မှုသည် နောက်ပိုင်း ဆယ်စုနှစ်များအထိ ရှည်ကြာခဲ့ပြီး ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် ပါကစ္စတန်အစိုးရက ဥပဒေထုတ်ပြန်၍ ၎င်းတို့အား မွတ်စလင်မဟုတ်သူများအဖြစ် တရားဝင်သတ်မှတ်ကာ ဘာသာရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ခွင့်ကို ပိတ်ပင်တားမြစ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကာဒီယာနီတို့၏ စတုတ္ထမြောက်ခေါင်းဆောင် မီရ်ဇာ တာဟီရ် အဟ်မဒ် (Mirza Tahir Ahmad) နှင့် အဖွဲ့ဝင်များသည် လန်ဒန်မြို့သို့ ရွှေ့ပြောင်းအခြေစိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဗြိတိန်နိုင်ငံတွင် အခြေစိုက်ခွင့်ရရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် MTA (Muslim Ahmadiyya Television) ကဲ့သို့သော ဂြိုဟ်တုရုပ်သံလိုင်းများ ထူထောင်ခြင်း၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ဗလီကျောင်းကြီးများ ဆောက်လုပ်ခြင်းတို့ဖြင့် မိမိတို့၏ ကာဒီယာနီလမ်းစဉ်ကို စည်းစနစ်ကျနစွာ ကွန်ရက်ဖြန့်ကြက်ကာ ယနေ့တိုင် အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

Islam Within Islam: Deoband

 Islam Within Islam: Deoband (The Deobandi school of thought embraced by the Ulema organizations and Tablighi movements among Myanmar Muslims)

Among the numerous sects and sub-movements within the Islamic world, the "Deobandi" movement stands out as immensely influential, not only in South Asia (particularly India, Pakistan, and Bangladesh) but also across the globe. Originating with the dual purpose of resisting British colonialism and preserving the theological purity of Islam, this movement has evolved into a vital component of the contemporary Muslim world.

1. The Origins of Darul Uloom Deoband, Prominent Figures, and Core Theology

Following the collapse of the Mughal Empire after the Indian Rebellion of 1857 (Sepoy Mutiny), Indian Muslims faced an acute political and religious crisis. In response to this decline, and with the aim of reviving Islamic education and moral values, Darul Uloom Deoband was founded on May 30, 1866, in the town of Deoband, located in the Uttar Pradesh province of India.

Prominent Figures and Literature

The foundational pillars of the seminary were Maulana Qasim Nanautavi and Maulana Rashid Ahmad Gangohi. In later years, Maulana Mahmud Hasan, who became the rector, also gained immense prominence. In terms of influential literature, Maulana Ashraf Ali Thanvi’s Bahishti Zewar (Jewels of Paradise)—a comprehensive guide written for women—along with massive commentaries on Hadith compilations written by Deobandi scholars, achieved worldwide recognition.

Theology and Methodology

The Deobandis strictly adhere to the Hanafi school of Fiqh (Islamic jurisprudence) and follow the Maturidi and Ash'ari schools of Aqidah (creed). Furthermore, they practice Tasawwuf (Sufism)—which can be understood simply as the purification of the heart and the constant remembrance of God—strictly within the boundaries of the Sharia (divine law). Their primary objective is to purge Islam of localized cultural innovations and unorthodox practices (Bid'ah) that crept in over time, anchoring their practices firmly to the Quran and Hadith.

2. Relations with Arab Islam, Sub-Movements, and the Shift in Salafi Dynamics

Because the Deobandi movement originated in the Indian subcontinent rather than the Arab world, its relationship with Arab Islam carries unique dynamics.

Arab Respect and Theological Discrepancies

The majority of Arab scholars hold immense respect for the Deobandi seminary's expertise in Hadith studies and its widespread missionary efforts. However, theological differences exist between Deobandis and the Salafi / Wahhabi movements prominent in the Arab regions, including Saudi Arabia. Salafis reject Taqlid (blind adherence to a specific Imam or legal school/Madhhab) and strongly oppose Sufism. Consequently, they often critique Deobandis for their strict adherence to the Hanafi Madhhab and acceptance of Sufism (viewed by critics through the lens of transformed master-disciple or spiritual hierarchy dynamics). Conversely, Deobandis have traditionally viewed Salafis as overly literal and puritanical. Nevertheless, in recent decades, scholars from both sides have fostered mutual recognition to foster Islamic unity and face shared global challenges.

Branches and Notable Sub-Groups Extant Today

Internal diversities in methodology and focus within the Deobandi spectrum gave birth to major independent organizations that remain highly prominent today:

• Tablighi Jamaat: Founded in 1926 by Maulana Muhammad Ilyas, this group consciously avoids politics. It focuses instead on a grassroots, door-to-door revivalist effort to bring Muslims back to the core tenets of their faith, becoming the largest Muslim missionary movement in the world.

• Jamiat Ulema-e-Hind: A massive organization formed in India to protect the political, social, and religious rights of Muslims.

• Political and Militant Factions (Pakistan & Afghanistan): While political parties like the JUI (Jamiat Ulema-e-Islam) emerged in Pakistan, the intense conservative environment during and after the Soviet-Afghan War caused some offshoots to radicalize. Militant movements like the Taliban in Afghanistan trace their ideological roots back to certain Deobandi-affiliated border madrasas (seminaries).

3. Evolving Fatwas of the Deoband Seminary: Strictures vs. Modern Adaptations

Darul Uloom Deoband operates a dedicated edict department (Darul Ifta) that issues legal verdicts (Fatwas) on Islamic law to queries received from all over the world. Several of these fatwas have historically clashed with modern social systems.

Notable and Controversial Fatwas

Because the seminary strictly guards traditionalism, it has issued several controversial rulings regarding modern lifestyle choices:

• Prohibiting women from working outside the home in mixed-gender office environments where they mingle with men.

• Declaring the modern banking interest system completely forbidden, alongside labeling modern commercial insurance policies as Haram (impermissible).

• Banning television, photography, and video recording, equating them with the creation of forbidden imagery or idol-like representations.

• The Loudspeaker Fatwa: Historically, top Deobandi jurists issued a fatwa declaring the use of microphones and loudspeakers during congregational prayers (Salah) as Haram. They argued that worshippers would be following an electronic echo or reproduction rather than the actual, living voice of the leading Imam, thus invalidating the prayer.

Modern Adaptations and Shifts Today

As times have changed, contemporary Deobandi scholars and their followers have pragmatically reevaluated and adapted many of these rigid older rulings to fit current realities.

The most apparent shift is in technology and media. Despite the historical bans on photography and video, Darul Uloom Deoband itself now manages official websites, operates online fatwa portals, and utilizes video streams for educational and missionary purposes. In the financial sector, to circumvent the conventional interest system, Deobandi scholars have pioneered and heavily endorsed Islamic Banking frameworks, which are now widely practiced.

Furthermore, perspectives on women's education have opened up significantly. While maintaining Sharia-compliant guidelines, women are now actively encouraged to pursue higher education and professional careers in segregated environments. Thus, while the Deobandi movement remains deeply anchored to its foundational orthodox principles, it demonstrates a calculated adaptability, accommodating the non-negotiable demands of the modern era with strategic foresight.

အစ္စလာမ်ထဲမှ အစ္စလာမ် ဒီအိုဗန် (Deobandi)

 အစ္စလာမ်ထဲမှ အစ္စလာမ် ဒီအိုဗန်

( မြန်မာ မွတ်စလင်များထဲမှ အိုလမာအဖွဲ့နှင့် သဗီလစ်များ လက်ခံသည့် ဒီအိုဗန် ကျောင်းတော်ဝါဒ ) 

အစ္စလာမ်ဘာသာကမ္ဘာတွင် ဂိုဏ်းဂဏနှင့် လမ်းစဉ်ခွဲပေါင်းများစွာ ရှိသည့်အနက် တောင်အာရှ (အထူးသဖြင့် အိန္ဒိယ၊ ပါကစ္စတန်နှင့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်) တွင်သာမက ကမ္ဘာအနှံ့အပြားအထိ သြဇာညောင်းလှသော လမ်းစဉ်တစ်ခုမှာ "ဒီအိုဗန်ဒီ" (Deobandi) လမ်းစဉ် ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်ကိုလိုနီစနစ်ကို တော်လှန်ရန်နှင့် အစ္စလာမ်ဘာသာရေး သန့်စင်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စတင်ခဲ့သော ဤလမ်းစဉ်သည် ယနေ့ခေတ်တွင် အစ္စလာမ်ကမ္ဘာ၏ အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒီအိုဗန်ကျောင်းတော် စတင်ပေါ်ပေါက်လာပုံ၊ ထင်ရှားသူများနှင့် အယူအဆလမ်းစဉ်

၁၈၅၇ ခုနှစ် အိန္ဒိယစစ်ပွဲ (Sepoy Mutiny) တွင် မဂိုအင်ပါယာ ပြိုလဲပြီးနောက် အိန္ဒိယမွတ်စလင်များသည် နိုင်ငံရေးအရရော ဘာသာရေးအရပါ အကျပ်အတည်း ဆိုက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အစ္စလာမ့်ပညာရေးနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို ပြန်လည်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ၁၈၆၆ ခုနှစ် မေလ ၃၀ ရက်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဥတ္တရပဒေသပြည်နယ်ရှိ ဒီအိုဗန် (Deoband) မြို့၌ "ဒါရူလ် အုလူးမ် ဒီအိုဗန်" (Darul Uloom Deoband) ကျောင်းတော်ကြီးကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ထင်ရှားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် စာအုပ်စာပေများ ကျောင်းတော်ကို စတင်တည်ထောင်သူများတွင် မောင်လာနာ မိုဟမ္မဒ် ကာဆင်မ် နာနိုသဝီ (Maulana Qasim Nanautavi) နှင့် မောင်လာနာ ရာရှီးဒ် အဟ်မဒ် ဂန်ဂိုဟီ (Rashid Ahmad Gangohi) တို့မှာ အဓိက ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်လာသူ မောင်လာနာ မဟ်မူဒ် ဟစန် (Mahmud Hasan) သည်လည်း ထင်ရှားသည်။ ထင်ရှားသည့် စာပေများအနေဖြင့် မောင်လာနာ အာရှရဖ် အလီ သာနဝီ (Ashraf Ali Thanvi) ရေးသားသည့် အမျိုးသမီးများအတွက် လမ်းညွှန်စာအုပ်ဖြစ်သော Bahishti Zewar (ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရတနာ) နှင့် ဟဒီးစ်တော်ကျမ်းစုများအပေါ် ဖွင့်ဆိုချက် ကျမ်းကြီးများမှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ကျော်ကြားသည်။

အယူအဆနှင့် လမ်းစဉ်များ ဒီအိုဗန်တို့သည် အစ္စလာမ်သာသနာ၏ ဟနဖီ (Hanafi) ဖိကဟ် (ဥပဒေပညာ) လမ်းစဉ်ကို အတိအကျ လိုက်နာကြပြီး၊ အကီဒါဟ် (အယူဝါဒ) ပိုင်းတွင် မဟ်သုရီဒီ (Maturidi) နှင့် အာရ်ှအာရီ (Ash'ari) လမ်းစဉ်ကို ကျင့်သုံးသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ရှရီအသ် (တရားဓမ္မ) ဘောင်အတွင်းမှ သဆောင်ဝုဖ် (ဆူဖီဝါဒ) [ နာလည်လွယ်အောင်ပြောရမည်ဆိုပါက စိတ်နှလုံးသန့်စင်မှုနှင့် ဘုရားသခင်အား အမြဲအောက်မေ့သတိရနေမှု ] ကိုလည်း လက်ခံကျင့်သုံးကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကုရ်အာန်နှင့် ဟဒီးစ်တော်များကို အခြေခံ၍ အစ္စလာမ်ဘာသာထဲသို့ နောက်ပိုင်းမှ ဝင်ရောက်လာသော ဒေသန္တရဓလေ့များနှင့် မိစ္ဆာအယူအဆများ (ဘိဒ်အသ်) လမ်းသစ်ထွင်ခြင်များ ကို ဖယ်ရှားသန့်စင်ရန် ဖြစ်သည်။

အာရဗ်အစ္စလာမ်တို့နှင့် ဆက်ဆံရေး၊ လမ်းစဉ်ခွဲများနှင့် စလာဖီများနှင့် အမြင်အလှည့်အပြောင်း

ဒီအိုဗန်လမ်းစဉ်သည် အာရဗ်ကမ္ဘာမှ စတင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အိန္ဒိယတိုက်ငယ်တွင် အခြေတည်ခဲ့ခြင်းကြောင့် အာရဗ်အစ္စလာမ် ကမ္ဘာနှင့် ဆက်ဆံရေးတွင် ထူးခြားချက်များ ရှိသည်။

အာရဗ်အစ္စလာမ်တို့၏ လေးစားမှုနှင့် အကွဲအလွဲများ အာရဗ်ပညာရှင်အများစုသည် ဒီအိုဗန်ကျောင်းတော်၏ ဟဒီးစ်တော်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် သာသနာပြုလုပ်ငန်းများကို အလွန်လေးစားကြသည်။ သို့သော် အစ္စလာမ်ဘာသာ စတင်ရာ ဆော်ဒီအာရေဗျ အပါအဝင် အာရဗ်ဒေသရှိ စလာဖီ (Salafi) / ဝဟ္ဟာဘီ (Wahhabi) လမ်းစဉ်များနှင့်မူ အယူအဆရေးရာ ကွဲလွဲမှုများ ရှိသည်။ စလာဖီများသည် မဇ်ဟဗ် (အီမာမ်တစ်ဦးဦးကို တရားသေလိုက်နာခြင်း) ကို ငြင်းပယ်ပြီး ဆူဖီဝါဒကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်ကြသဖြင့်၊ ဟနဖီမဇ်ဟဗ်ကို အတိအကျလိုက်နာပြီး ဆူဖီဝါဒ ( အသွင်းပြောင်း ဘိုးတော်လမ်းစဥ်၊ ဆရာသခင် အကြီးအကဲဝါဒ) ကို လက်ခံသည့် ဒီအိုဗန်များကို ဝေဖန်လေ့ရှိသည်။ ဒီအိုဗန်များကလည်း စလာဖီများကို အစွန်းရောက်လွန်းသူများအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။ သို့သော် ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း နှစ်ဖက်စလုံးမှ ပညာရှင်များသည် ဘုံရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရန်နှင့် အစ္စလာမ်ညီညွတ်ရေးအတွက် အပြန်အလှန် အသိအမှတ်ပြုမှုများ တိုးမြှင့်လာခဲ့ကြသည်။

ဒီအိုဗန်မှ ခွဲထွက်လာသည့် လမ်းစဉ်သစ်များနှင့် ယနေ့တိုင် ထင်ရှားသည့် အုပ်စုများ ဒီအိုဗန်လမ်းစဉ်အတွင်းမှ အတွေးအခေါ်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက် မတူညီမှုများကြောင့် အဓိက အုပ်စုကြီးများ ထပ်မံခွဲထွက်လာခဲ့ရာ ယနေ့တိုင် ထင်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။

• သဗ်လိဂ်ဂျမာအသ် (Tablighi Jamaat): ၁၉၂၆ ခုနှစ်တွင် မောင်လာနာ မိုဟမ္မဒ် အိလျာစ် (Muhammad Ilyas) စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံရေးကို ရှောင်ရှားကာ မွတ်စလင်အချင်းချင်း ဘာသာရေးအခြေခံများ ပြန်လည်နိုးကြားလာစေရန် တစ်အိမ်တက်ဆင်း သာသနာပြုသည့် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး မွတ်စလင်လှုပ်ရှားမှုကြီး ဖြစ်လာသည်။

• ဂျမီးယသ် အုလမာအေ ဟိန္ဒ် (Jamiat Ulema-e-Hind): အိန္ဒိယတွင် နိုင်ငံရေးနှင့် လူမှုရေးအရ မွတ်စလင်များ၏ ရပိုင်ခွင့်ကို ကာကွယ်ရန် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့ကြီးဖြစ်သည်။

• နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်သွေးကြွ လမ်းစဉ်ခွဲများ (ပါကစ္စတန်နှင့် အာဖဂန်နစ္စတန်): ပါကစ္စတန်တွင် JUI (Jamiat Ulema-e-Islam) ကဲ့သို့သော နိုင်ငံရေးပါတီများ ပေါ်ထွက်ခဲ့သလို၊ ဆိုဗီယက်-အာဖဂန်စစ်ပွဲနောက်ပိုင်း ကွန်ဆာဗေးတစ် အတွေးအခေါ် ပြင်းထန်လွန်းရာမှ အာဖဂန်နစ္စတန်ရှိ တာလီဘန် (Taliban) ကဲ့သို့သော စစ်သွေးကြွလှုပ်ရှားမှုများသည်လည်း ဒီအိုဗန်ကျောင်းခွဲ (မဒရဆာ) များမှ မြစ်ဖျားခံ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဒီအိုဗန်ကျောင်းမှ ဖသဝါများ၊ ခေတ်နှင့် ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ယနေ့ခေတ် ပြောင်းလဲကျင့်သုံးမှုများ

ဒါရူလ် အုလူးမ် ဒီအိုဗန်တွင် သီးသန့် ဖသဝါ (Darul Ifta) ဌာနရှိပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှ မေးမြန်းသမျှကို အစ္စလာမ့်ဥပဒေအရ အဆုံးအဖြတ် (Fatwa) ပေးလေ့ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ ဖသဝါအချို့မှာ ခေတ်သစ်လူမှုစနစ်နှင့် ပွတ်တိုက်မှုများ ရှိခဲ့သည်။

ထင်ရှားသည့် ဖသဝါများနှင့် ခေတ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည်ဟု ယူဆရသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ဒီအိုဗန်ကျောင်းတော်သည် အစဉ်အလာဝါဒကို အလွန်တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းသဖြင့် ခေတ်သစ်လူနေမှုစနစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားဖွယ် ဖသဝါများ ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဥပမာ -

• အမျိုးသမီးများ အပြင်ထွက် အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့် အမျိုးသားများနှင့် ရောနှောထိုင်ရသော ရုံးခန်းများတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို တားမြစ်သည့် ဖသဝါများ။

• ဘဏ်အတိုးစနစ်ကို လုံးဝတားမြစ်ခြင်းနှင့် ခေတ်သစ်အာမခံ (Insurance) စနစ်များကို ဟရာမ် (တားမြစ်ချက်) အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း။

• ရုပ်မြင်သံကြား (TV) ကြည့်ခြင်း၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းနှင့် ဗီဒီယိုရိုက်ကူးခြင်းများကို ရုပ်တု/ရုပ်ပုံ ကိုးကွယ်မှုအသွင် ဆန်သည်ဟုဆိုကာ တားမြစ်ခဲ့ခြင်း။

•  မိုက်ခရိုဖုန်းနှင့် အသံချဲ့စက် (Loudspeaker) အသုံးပြုခြင်းကို ထိပ်တန်းပညာရှင်များသည် ၎င်းကို ဝတ်ပြုဆုတောင်းပွဲ (Salah) များတွင် အသုံးပြုခြင်းကို "ဟရာမ်" (Haram - တားမြစ်ပိတ်ပင်ထားသောအရာ) အဖြစ် ဖာတွာ (ဓမ္မသတ်) ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်း။ 

ယနေ့ခေတ် ပြန်လည်လက်ခံ ကျင့်သုံးနေသည့် အလှည့်အပြောင်းများ ခေတ်ကာလ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ ယခင်က တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ခဲ့သော အရာအချို့ကို ယနေ့ခေတ် ဒီအိုဗန်ပညာရှင်များနှင့် နောက်လိုက်များသည် လက်တွေ့ကျကျ ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ပြောင်းလဲကျင့်သုံးလာကြသည်။ အထင်ရှားဆုံးမှာ နည်းပညာနှင့် မီဒီယာ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဓာတ်ပုံနှင့် ဗီဒီယိုကို တားမြစ်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့ခေတ်တွင် ဒါရူလ် အုလူးမ် ဒီအိုဗန်ကိုယ်တိုင် အင်တာနက်ဝက်ဘ်ဆိုက်များ၊ အွန်လိုင်းဖသဝါစနစ်များနှင့် သာသနာပြု ဗီဒီယိုများကို အသုံးပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍတွင်လည်း ခေတ်သစ်အတိုးစနစ်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန်အတွက် အစ္စလာမ့်ဘဏ်လုပ်ငန်းစနစ် (Islamic Banking) ကို ဒီအိုဗန်ပညာရှင်များကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ရေးဆွဲပြီး လက်ခံကျင့်သုံးလာကြသည်။

အမျိုးသမီးပညာရေးတွင်လည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုပွင့်လင်းလာပြီး ရှရီအသ်စည်းကမ်းများနှင့်အညီ သီးသန့်ပညာသင်ကြားခွင့်နှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခွင့်များကို ခွင့်ပြုပေးလာရသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီအိုဗန်လမ်းစဉ်သည် အခြေခံမူများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ခေတ်ရေစီးကြောင်းအရ မဖြစ်မနေ လိုအပ်ချက်များကို ဉာဏ်မြော်အမြင်ဖြင့် လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲကျင့်သုံးနေရပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

 

The Islamic Religious Affairs Council and Drug Rehabilitation

Every Muslim in Myanmar is a member of the Council, and it is the Council's policy to ensure they live with dignity and achieve prosperity in both this life and the hereafter.

Under our Council's policy, the "drug rehabilitation" initiative serves as a driving force for implementation that aligns with the Council's mission of ensuring Myanmar Muslims live with dignity and achieve prosperity in both this life and the hereafter.

Aung Myo Lwin (Ansar)

အစ္စလာမ်သာသနာရေးရာကောင်စီ နှင့် မူးယစ်ပြန်ထူ

အစ္စလာမ်သာသနာရေးရာကောင်စီ၏ မူဝါဒ

မြန်မာနိုင်ငံရှိ အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်တိုင်းသည် ကောင်စီဝင်များဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ဘဝရပ်တည်နိုင်ရေးနှင့် လောကီ၊ လောကုတ္တရာ နှစ်ဘဝကောင်းစားရေးတို့သည် ကောင်စီ၏ မူဝါဒပင်ဖြစ်သည်။
"မူးယစ်ပြန်ထူ" လုပ်ငန်းသည် မြန်မာမွတ်စလင်များ ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ဘဝရပ်တည်နိုင်ရေးနှင့် လောကီ၊ လောကုတ္တရာ နှစ်ဘဝကောင်းစားရေးဆိုသည့် ကောင်စီ၏ မူဝါဒနှင့် ကိုက်ညီသည့် လုပ်ငန်းဖော်ဆောင်ရေး တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။
အောင်မျိုးလွင် (အန်ဆွာရီ)

[Proactive Preparation: A Proposal to Launch Mosque-Based Emergency Rescue Training 🚨]

 [Proactive Preparation: A Proposal to Launch Mosque-Based Emergency Rescue Training 🚨]

Greetings to all fellow citizens with the noble Islamic greeting of peace.

To provide effective and systematic relief when facing natural disasters or sudden emergencies, "knowledge and practical training" are absolutely essential. To ensure readiness for any crisis, we must act with foresight and prepare in advance.

Therefore, I would like to strongly recommend and urge the healthcare professionals, doctors, and responsible individuals within our Muslim community to utilize our local mosques to conduct the following vital training sessions for the public:

🧠 1. Understanding the Psychological Changes in Refugees Methods for systematically counseling and comforting refugees who are suffering from trauma and behavioral changes due to disasters.

❤️ 2. Psychological Resilience for Rescue Workers Techniques to provide mental protection for field rescue workers, ensuring they do not suffer from "secondary trauma" or "burnout" while empathizing with the distress of the victims.

🚑 3. Emergency Life-Saving Skills (CPR) and First Aid Practical life-saving skills, including CPR and essential first aid, to address sudden cardiac arrest, severe injuries, and hemorrhaging while working in the field.

📡 4. Emergency Living and Communication Systems Methods for communication during total network blackouts in remote areas, techniques for filtering water to ensure safe consumption, and emergency living protocols to prevent the spread of diseases.

📜 5. Certification To encourage enthusiasm among the youth, ensure systematic recognition in relief operations, and facilitate future collaboration with humanitarian organizations, formal certificates should be issued to participants.

Mosques are not only places of worship but also excellent, highly effective hubs that can be utilized to enhance social welfare and humanitarian capabilities.

Proactive preparation can save many lives. I make dua and strongly urge our knowledgeable healthcare professionals, doctors, and mosque management committees to collaborate with foresight to put these community-benefiting, awareness-raising initiatives into practice.

#MyanmarMuslim #EmergencyResponse #FirstAid #CPR #DisasterRelief #MosqueBasedCommunity #AwarenessMyanmar #TrainingCertificate

[အမြော်အမြင်ရှိရှိ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန် - ဗလီအခြေပြု အရေးပေါ်ကယ်ဆယ်ရေး သင်တန်းများ ဖွင့်လှစ်သင့်ကြောင်း အကြံပြုချက် 🚨]

 [အမြော်အမြင်ရှိရှိ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန် - ဗလီအခြေပြု အရေးပေါ်ကယ်ဆယ်ရေး သင်တန်းများ ဖွင့်လှစ်သင့်ကြောင်း အကြံပြုချက် 🚨]

မိဘပြည်သူများ အားလုံးပဲ အစ္စလာမ်ဘာသာဝင်တို့၏ မွန်မြတ်လှသော စလာမ်နှုတ်ခွန်းဆက်သသံဖြင့် အစပြုလိုက်ရပါတယ်ခင်ဗျာ။

သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ရုတ်တရက်ကြုံတွေ့ရတတ်တဲ့ အရေးပေါ်အခြေအနေတွေမှာ ထိရောက်ပြီး စနစ်တကျရှိတဲ့ ကူညီကယ်ဆယ်မှုတွေ ပေးနိုင်ဖို့ဆိုတာ "အသိပညာနဲ့ လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှု" မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါတယ်။ "အရေးကြုံရင် သက်လုံးကောင်းဖို့" အခုကတည်းက အမြော်အမြင်ရှိရှိ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြရပါမယ်။

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ မွတ်စလင်လူထုအတွင်းမှာ ရှိနေကြတဲ့ ကျန်းမာရေးကျွမ်းကျင်သူများ၊ ဆရာဝန်များနှင့် တာဝန်ရှိသူများ အနေနဲ့ မိမိတို့ဒေသအသီးသီးက ဗလီဝတ်ကျောင်းတော်များကို အခြေခံပြီး အောက်ပါ အရေးကြီးသင်တန်းတွေကို အများပြည်သူအတွက် ဖွင့်လှစ်သင်ကြားပေးသင့်ကြောင်း လေးလေးနက်နက် အကြံပြုနှိုးဆော်လိုပါတယ် -

🧠 ၁။ ဒုက္ခသည်များ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကို နားလည်ခြင်း
ဘေးဒုက္ခကြောင့် စိတ်ဒဏ်ရာ (Trauma) ရပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြုအမူ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေကို စနစ်တကျ နှစ်သိမ့်ဆွေးနွေးပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ။

❤️ ၂။ ကူညီကယ်ဆယ်ရေးသမားများ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု
ကွင်းဆင်းကူညီသူတွေ ကိုယ်တိုင် ဒုက္ခသည်တွေရဲ့ ခံစားချက်ကို ကိုယ်ချင်းစာရာကနေ ဆင့်ပွားစိတ်ဒဏ်ရာ (Secondary Trauma) နဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု (Burnout) မဖြစ်အောင် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကာအကွယ်ပေးနည်းများ။

🚑 ၃။ အရေးပေါ် အသက်ကယ်နည်း (CPR) နှင့် ရှေးဦးသူနာပြုစုခြင်း
ရုတ်တရက် နှလုံးရပ်ခြင်း၊ ပြင်းထန်ဒဏ်ရာရခြင်းနှင့် သွေးထွက်လွန်ခြင်းတို့ကို ကွင်းဆင်းချိန်မှာ လက်တွေ့အသက်ကယ်နိုင်မည့် CPR လုပ်နည်း အပါအဝင် အရေးကြီး ရှေးဦးသူနာပြုစုနည်းများ။

📡 ၄။ အရေးပေါ် နေထိုင်မှုနှင့် ဆက်သွယ်ရေးစနစ်
ခက်ခဲသောအခြေအနေ ဖုန်းလိုင်းပြတ်တောက်သွားရင် ဆက်သွယ်ရမယ့်နည်းလမ်းများ၊ သန့်ရှင်းတဲ့ သောက်သုံးရေ ရရှိအောင် စစ်ထုတ်နည်းနဲ့ ရောဂါမပြန့်ပွားစေမယ့် အရေးပေါ် နေထိုင်မှုစနစ်များ။

📜 ၅။ သင်တန်းဆင်းလက်မှတ် (Certificate) ပေးအပ်ခြင်း
တက်ရောက်သူ လူငယ်များ စိတ်အားထက်သန်မှုရှိစေရန်၊ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် စနစ်တကျ အသိအမှတ်ပြု ခံရစေရန်နှင့် နောင်တစ်ချိန် ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ချိတ်ဆက်လုပ်ကိုင်ရာတွင် အထောက်အကူပြုစေရန် သင်တန်းဆင်းလက်မှတ် (Certificate) များပါ စနစ်တကျ ထုတ်ပေးသင့်ပါသည်။

ဗလီဝတ်ကျောင်းတော်များသည် ဘာသာရေးဝတ်ပြုရာ နေရာများသာမက လူမှုကူညီရေးနှင့် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ စွမ်းရည်မြှင့်တင်ရာ ဗဟိုချက်မများအဖြစ် အသုံးချနိုင်လျှင် အင်မတန် ထိရောက်မည့် နေရာကောင်းများ ဖြစ်ပါသည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းသည် အသက်ပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်နိုင်ပါသည်။ တတ်သိနားလည်သည့် ကျန်းမာရေးပညာရှင် ဆရာဝန်ကြီးများနှင့် ဗလီဂေါပကအဖွဲ့များ အမြော်အမြင်ရှိရှိ ပူးပေါင်းပြီး ဤကဲ့သို့ အများကျိုးပြု အသိပညာပေးလုပ်ငန်းများကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော် ပေးနိုင်ကြပါစေကြောင်း ထိဒိုအာပြုလျက် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်အပ်ပါသည်။

#MyanmarMuslim #EmergencyResponse #FirstAid #CPR #DisasterRelief #MosqueBasedCommunity #AwarenessMyanmar #TrainingCertificate