ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း

ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း

============
လောကမှာ မိမိထက် ဉာဏ်မကောင်း၊ တွေးခေါ်မှု အားနည်းသော်လည်း အလွန်ချမ်းသာနေသူများ ရှိသကဲ့သို့၊ အီလွန်မတ်စ် (Elon Musk) ကဲ့သို့ ဉာဏ်ပညာရော ကြွယ်ဝမှုပါ ပြည့်စုံသူများလည်း ရှိကြပါသည်။
ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ မမေ့သင့်သည့်အချက်မှာ "ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း" သည် "ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှု" သက်သက်ထက် "လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှု (Action)" ပေါ်တွင် ပိုမိုအခြေခံသည်ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လက်တွေ့လောကတွင် အလုပ်လုပ်တိုင်းလည်း ချမ်းသာမလာနိုင်ပါ။ တကယ်တော့ အလုပ်လုပ်ရင်းနှင့် ကြုံလာရသည့် "အခွင့်အလမ်း" များကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းကသာ ချမ်းသာခြင်း၏ အကြောင်းရင်းခံ ဖြစ်ပါသည်။
ထို့ကြောင့် -
" ချမ်းသာခြင်း = အခွင့်အလမ်းကောင်းကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်၍ လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း" ဟု သတ်မှတ်ရပါလိမ့်မည်။ "
တစ်ခုတော့ ရှိသည်၊ သင်သည် ဉာဏ်ရည်လည်း အလွန်ထက်မြက်ပြီး အခွင့်အလမ်းကောင်းကိုလည်း အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်သူ ဖြစ်ပါက သင်သည်လည်း အလွန်အမင်း ချမ်းသာအောင်မြင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။
သင်သည် စီးပွားရေးပညာရပ်တွင် မည်မျှပင် ပါရဂူမြောက်အောင် တတ်ကျွမ်းနေပါစေ၊ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုနှင့် အခွင့်အလမ်းကို ပေါင်းစပ်အသုံးမချနိုင်ပါက ထိုပညာသည် သင်၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် တိုက်ရိုက်အချိုးကျလာမည် မဟုတ်ပေ။
ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲနိုင်လောက်တဲ့ ဉာဏ်ပညာရှိပြီး၊ တီထွင်ဆန်းသစ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ ပါရဂူအများစုဟာ စီးပွားရေးအရ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု မရရှိခဲ့ကြပါဘူး။
အောင်မျိုးလွင် ( အဂ္ဂ )

Boarding Pass မှ SSSS

Boarding Pass မှ SSSS
ပါရင် ဒန်ဒန့်ဒန်
=============

Boarding Pass ပေါ်မှာ SSSS ဆိုတာ ပါလာခဲ့ရင်... 'ဒန်ဒန့်ဒန်' ပဲပေါ့ဗျာ။ (စိတ်လှုပ်ရှားစရာ တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါ)
ကဲ... ခရီးသွားခါနီး Boarding Pass လေး လက်ထဲရောက်လို့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ထောင့်လေးတစ်နေရာမှာ **SSSS** ဆိုတဲ့ စာလုံးကြီး ၄ လုံးကို မြင်လိုက်ရပြီဆိုရင်တော့... "ဒန်ဒန့်ဒန်" ပဲဗျို့။ အဲ့ဒါ ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နည်းနည်း ဖောက်သည်ချပေးမယ်။
အဲ့ဒီ **SSSS** ဆိုတာက **Secondary Security Screening Selection** ကို ပြောတာပါ။ ရိုးရိုးလေး အဓိပ္ပာယ်ပြန်ရရင်တော့ "ခင်ဗျားကို ထပ်ပြီး စစ်ဆေးဖို့ နတ်ပြည်က ရွေးချယ်လိုက်ပြီ" လို့ ပြောတာပါပဲ။ "ဘာလို့ ငါ့ကိုမှလဲ" လို့ တွေးမနေပါနဲ့။ တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ကံစမ်းမဲ ပေါက်သလိုမျိုး စနစ်က ကျပန်း (Random) ရွေးလိုက်တာမျိုးလည်း ရှိတတ်တယ်ဗျ။
**SSSS ပါလာပြီဆိုရင် ဘာတွေ ကြုံရမလဲ?**
၁။ **Online Check-in လုပ်မရတော့ဘူး:**
အိမ်ကနေ ဖုန်းနဲ့ ကြိုလုပ်မယ်ဆိုရင် "ကောင်တာမှာပဲ လာလုပ်ပါ" လို့ ပြပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါ လက္ခဏာပဲ။
၂။ **V.I.P စစ်ဆေးမှု ခံယူရမယ်:**
Security ရောက်ရင် ခင်ဗျားကို သီးသန့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုထဲ ခေါ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲက ပစ္စည်းတွေတင်မကဘူး၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို သေသေချာချာ ပွတ်သပ်ပြီး စစ်ပါလိမ့်မယ် (Pat-down)။
၃။ **အိတ်ထဲက ပစ္စည်းတွေ အကုန်ပြရမယ်:**
ခင်ဗျားရဲ့ လက်ဆွဲအိတ်ထဲမှာ ပါသမျှ ပစ္စည်းတွေကို အပြင်ထုတ်၊ Laptop တွေ၊ Camera တွေကို ဖွင့်ပြရတတ်သလို၊ တစ်ခါတလေ ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ အမှုန်အမွှား ရှိ၊ မရှိ စက္ကူလေးနဲ့ ပွတ်ပြီး စက်ထဲထည့်စစ်တာမျိုး (Swabbing) လည်း လုပ်ပါလိမ့်မယ်။
**ဘာကြောင့် ပါလာတာလဲ?**
ဒါကတော့ အမျိုးမျိုးပဲဗျ။ လက်မှတ်ကို ခရီးမထွက်ခင် ကပ်ပြီးမှ ဝယ်တာလား၊ အသွားပဲ ဝယ်ထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုက်ဆံအထုပ်လိုက်ကြီးနဲ့ လက်မှတ်ဝယ်တာလား... အကြောင်းရင်းတွေကတော့ အများကြီးပဲ။ တစ်ခါတလေ နာမည်တူ တခြားတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်စာရင်းထဲ ပါနေရင်လည်း ကိုယ်က "အပိုဆောင်း" အစစ်ခံရတတ်ပါတယ်။
**အကြံပေးချင်တာကတော့...**
တကယ်လို့ ခင်ဗျား Boarding Pass မှာ အဲ့ဒီစာသား ပါနေပြီဆိုရင်တော့ လေယာဉ်ကွင်းကို ပုံမှန်ထက် စောစောသွားဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။ စစ်ဆေးတာတွေက အချိန်ယူရလို့ပါ။ ပြီးတော့ စိတ်မတိုပါနဲ့၊ သူတို့က သူတို့အလုပ် သူတို့လုပ်တာမို့ အေးအေးဆေးဆေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုက်တာက ခရီးစဉ်ကို ပိုပြီး ချောမွေ့စေမှာပါ။
ကဲ... နောက်တစ်ခါ လေယာဉ်စီးလို့ Boarding Pass ကို ကြည့်တဲ့အခါ **SSSS** ပါ၊ မပါ သေချာကြည့်ဦးနော်။ ပါလာခဲ့ရင်လည်း မလန့်နဲ့... "ဒန်ဒန့်ဒန်" ဆိုပြီး ပြုံးပြုံးလေးပဲ အစစ်ခံလိုက်ဗျာ။
ခရီးစဉ်တိုင်း ဘေးကင်းပါစေ။

Everything I Know About Yaba

                                                 

By Aung Myo Lwin 

I think I first encountered "Yaba" around 2012. I started noticing it while traveling to Shweli (Ruili). I observed young women selling it in certain parts of the city. Later, when I entered the computer accessories import business, I became even more aware of it.

Here is how it happened: I was importing computer parts from China. I bought from the same shops as the other importers, but there was no way I could compete with their prices. Some shops on Seikkantha Road were selling items at the exact same prices found in Shweli. After meeting with some major businessmen in Shweli, I finally understood the situation. They weren't actually in the business of importing computer accessories; they were using the parts as a front for transporting Yaba. Their goal was simply to liquidate the inventory as quickly as possible once the goods reached Yangon. They would tell the local shops, "Take whatever you want—on credit, or at 'Jiegao' prices (rock-bottom prices)." Consequently, I stopped importing and ended up in a position where I had to buy from them to resell.

Later on, the Yaba trade moved from Mandalay to Maungdaw, and from Yangon via fish carriers to the "Mingon" naval base in Sittwe. From there, it traveled to Maungdaw and into Bangladesh. It wasn’t long before production capabilities emerged within the Maungdaw and Buthidaung areas. During the Rakhine conflict, with travel restricted and information blacked out, the military and certain local groups reportedly collaborated behind closed doors to share the profits.

Bangladeshi intelligence is well aware of this. You can read the international reports on Google; I’m not just making this up. I have deep information networks within Rakhine State, and I consider Bangladesh my second home. I want you to know that the "Bangladeshi Consul in Sittwe" mentioned in my story "Me and Plane Crashes" later became a high-ranking intelligence officer in Bangladesh before retiring. They are fully aware of these details. At that time, a wealthy man—originally from the Myanmar border but who had become successful in Chittagong—was arrested by a RAB (Rapid Action Battalion) unit. I happened to be on a flight to Bangladesh with the detainee's wife at the time of the arrest. I contacted the head of the Chittagong RAB, Mr. Amdat, to inquire, but it was unsuccessful. He warned me not to get involved, so I couldn't help. As it turned out, the Financial Minister of Bangladesh at the time was from Chittagong. While attending an Iftar (fast-breaking) event in Chittagong, the Minister mentioned he wanted to see his friend—this Myanmar-born businessman. Only then did the RAB release him on bail.

Yaba later became rampant in Yangon, available everywhere. Initially, a single pill was 3,000 Kyats. A pack of 10 pills wrapped in foil was called a "tann" (a row), costing 30,000 Kyats. However, in Muse, the price was only 450 Kyats. As soon as it hit the major cities, the price plummeted/skyrocketed. In Yangon, there was a variety known as "Army-produced Yaba," which had low "Ice" (methamphetamine) content and poor quality. Later, I heard of groups producing high-quality stuff inside cargo trucks in Yangon. They say that if you place it on foil and heat it, and it sparkles brightly, it contains high-quality Ice.

The Anti-Vice Department (known as "Da-Na") could tell a house was using Yaba just by catching the "rose-like" chemical scent while passing the front door. When they raided a house, they wouldn't look for the foil, lighters, needles, water bottles, or straws first. Instead, they specifically looked for chewing gum or gum wrappers. Finding those was taken as a sign of Yaba use. Eventually, Yaba production began in Bangladesh as well. After that, the market in Rakhine collapsed, and internal conflicts broke out between the military and local groups.

(Whether you believe this or not, take it as a story or a personal perspective.)

Note: For Marijuana, America is the best; but for other narcotics, Myanmar’s products are top-tier.

References:

• Al Jazeera: I carry Yaba to survive

• CNN: Inside the Yaba trade in Bangladesh

ငါသိသမျှ ယာဘ

ကျွန်တော် ယာဘဆိုတာကို စမြင်ဖူးတာ ၂၀၁၂ ခုနှစ်ခန့်က ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်၊ ရွှေလီသွားရင်း သတိပြုမိလာတာပါ။ ရွှေလီမြို့ အချို့နေရာတွေမှာ ကောင်မလေးတွေ ရောင်းတာ သတိပြုမိခဲ့တယ်။
နောင် Computer အပိုပစ္စည်းသွင်းတဲ့ လောကထဲ ရောက်လာတော့ ပိုသတိပြုမိလာတယ်၊ သတိပြုမိတယ်ဆိုတာက ဒီလို... ကျွန်တော်လည်း တရုတ်ပြည်မှ Computer အပိုပစ္စည်းသွင်းတယ်၊ သူတို့ဝယ်တဲ့ဆိုင်တွေမှာပဲ ကျွန်တော်လည်း ဝယ်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမှ ဈေးချင်းပြိုင်မရောင်းနိုင်ဘူး။
ဆိပ်ကမ်းသာလမ်းရှိ အချို့ဆိုင်တွေဟာ ရွှေလီဈေးနှုန်းနဲ့ တူနေတယ်။ ဒါနဲ့ ရွှေလီက တကယ့်စီးပွားရေးသမားကြီးတွေနဲ့ တွေ့တော့မှ သဘောပေါက်လာတယ်။ သူတို့က Computer အပိုပစ္စည်း သွင်းနေတာမဟုတ်ဘဲ ယာဘသယ်ယူရေး လုပ်နေတာ။ သူတို့ပစ္စည်းတွေ ရန်ကုန်ရောက်ရင် အမြန်ရောင်းထွက်သွားရင် ရပြီဆိုတဲ့သဘော၊ ဒီတော့ ဆိုင်တွေကို 'ဘာလိုချင်လဲယူ၊ အကြွေး၊ ကြယ်ခေါင်ဈေး' (နံပါတ်တစ် ဈေးနှုန်း) ဆိုတော့ ကျုပ်လည်း သွင်းမနေတော့ဘူး၊ သူတို့ဆီက ယူရောင်းရတဲ့ဘဝ ရောက်သွားတယ်။
နောက်ပိုင်း ယာဘက မန္တလေးမှ မောင်တော၊ ရန်ကုန်မှ ငါးလှေများဖြင့် စစ်တွေ 'မင်းဂံ' လှေစစ် စခန်း၊ အဲ့ဒီမှတစ်ဆင့် မောင်တော၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ကို သွားတယ်။ သိပ်မကြာလိုက်ပါဘူး၊ မောင်တော၊ ဘူးသီးတောင်ဘက်မှာ ယာဘထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေရောက်လာပြီး စစ်တပ်နဲ့ သူတို့ဟာ ရခိုင်အရေးအခင်း ပြဿနာတွေကြောင့် လူတွေမလာ၊ မသွားနိုင်အောင် သတင်းတံခါးပိတ်ပြီး အထဲမှာ အတူတူ ဝေစုခွဲစားနေခဲ့ကြတာပါ။ ဒါတွေကို Bangladesh ထောက်လှမ်းရေးတွေလည်း သိပါတယ်။ နိုင်ငံတကာ Report တွေကို Google Search မှာ သွားဖတ်ကြည့်ပါ။
ကျွန်တော်က ဖန်တီးပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ဟာ ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်း အတော့်ကို သတင်းရရှိသူဖြစ်ပြီး၊ Bangladesh ဆိုတာ မိမိရဲ့ ဒုတိယအိမ်လို ဖြစ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်ရေးခဲ့တဲ့ 'ကျွန်တော်နှင့် လေယာဉ်ပျက်ကျမှုများ' တွင်ပါသည့် စစ်တွေမှ Bangladesh ကောင်စစ်ဝန်ဆိုသူဟာ နောင် Bangladesh မှာ ထောက်လှမ်းရေး တပ်မှူးကြီးဖြစ်ပြီးမှ ပင်စင်ယူသွားသူ ဆိုတာကိုလည်း သိစေချင်ပါတယ်။
ဒီတော့ သူတို့တွေကလည်း ဒီသတင်းတွေ အပြည့်အဝသိတယ်။ ထိုအချိန်က Chittagong မှာ မြန်မာပြည်နယ်စပ်မှကြီးပြင်းပြီး Chittagong မှာ သူဌေးဖြစ်နေသူ တစ်ယောက်ကိုတောင် RAB (Rapid Action Battalion) တပ်ခွဲက ဖမ်းလိုက်ပါသေးတယ်။ ထိုအချိန်က ကျွန်တော် Bangladesh ကို ထိုအဖမ်းခံရသူ၏ ဇနီးဖြစ်သူနှင့် လေယာဉ်အတူစီးပြီး ရောက်သွားတဲ့ အချိန်ပါ။
ဒီတော့ ကျွန်တော် Chittagong RAB တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲ Mr. Amdat ကို ဆက်သွယ်ပြီး မေးကြည့်တော့ အဆင်မပြေပါဘူး။ ဝင်မပါရန် တားမြစ်သည့်အတွက် မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဖြစ်ချင်တော့ ထိုအချိန်က Bangladesh နိုင်ငံရဲ့ Financial Minister က Chittagong မှ ဖြစ်နေတော့ သူ Chittagong မှာ ဝါဖြေပွဲ ( ဥပုဒ်ဖြေပွဲ ) တက်ရောက်စဉ် သူနဲ့ခင်မင်တဲ့ ထိုမြန်မာမိတ်ဆွေကို တွေ့ချင်ကြောင်းပြောမှ RAB တပ်ဖွဲ့က အာမခံပေးပြီး ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့သည်ကို အမှတ်ရမိပါတယ်။
ယာဘတွေဟာ နောက်ပိုင်း ရန်ကုန်မှာ ပလူပျံ၊ နေရာတိုင်းရလာတယ်။ ပထမတော့ တစ်လုံး ၃ ထောင်၊ ၁၀ လုံးကို ခဲပတ်လေးနဲ့ စည်းထားတာကို တစ်တန်းလို့ခေါ်တယ်၊ ၃ သောင်းပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မူဆယ်မှာ ၄၅၀ ကျပ်ပဲ ရှိတယ်။ မြို့ကြီးတွေအဝင်မှာ ဈေးက ဒုန်းဆိုပြီး ထိုးတက်သွားတာ။ ရန်ကုန်မှာ 'တပ်ကထုတ်တဲ့ ယာဘ' ဆိုပြီးရှိတယ်၊ သူက Ice နည်းတယ်၊ ကွာလတီမကောင်းဘူး။
နောက်ပိုင်း ရန်ကုန်မှာ ကုန်ကားထဲမှာ ထုတ်နေတဲ့ အဖွဲ့အချို့ရှိတယ်လို့ သိရတယ်၊ သူတို့ပစ္စည်းကောင်းတယ်။ ခဲပတ်ပေါ်တင်ပြီး မီးနဲ့ တစ်လိုင်းလောက် ဆွဲလိုက်ရင် လက်လက် လက်လက် ထနေရင် ဒါ ICE ပါတာမို့ ကောင်းတယ်လို့ ခေါ်တယ်။ ဒန (ဒုစရိုက်နှိမ်နင်းရေး) တွေက နှင်းဆီနံ့ကို အိမ်ရှေ့က ဖြတ်သွားရင်တောင် ဒီအိမ် ယာဘသုံးမှန်း တန်းသိတယ်။ ပြီးတော့ ဒနတွေက ဝင်ရှာရင် ခဲပတ်၊ မီးခြစ်၊ အတ်၊ ရေသန့်ဗူး၊ အချိုရည်ပိုက်နဲ့ ပစ္စည်း (ယာဘ) ကို အရင် မရှာဘူး အဓိက သတိထားကြည့်တာက ပီကယ်နဲ့ ပီကယ်အစအန။
အဲ့ဒါတွေ့ရင် ဒါ ယာဘအသုံးပြုနိုင်တယ်လို့ မှတ်ယူတတ်ပါတယ်။
နောင် Bangladesh မှာ ယာဘ ထုတ်လုပ်လာပါတယ်။ အဲ့ဒီနောက် ရခိုင်မှာ ဈေးကွက်အတော်ပျက်၊ အချင်းချင်း တပ်နဲ့ ေဒသခံတွေ ပြဿနာတက်ကုန်ကြတာပါပဲ။
(ဟုတ်သည်ရှိ မဟုတ်သည်ရှိ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်၊ အမြင်တစ်ခုလို့ သဘောထားပြီး ယူပေါ့။)
မှတ်ချက် _ ဆေးခြောက်မှာ အမေရိကား၊ ကျန်တဲ့မူးယစ်ဆေးတွေမှာ မြန်မာပြည်က တကယ့်ကို အကောင်းစား။
အောင်မျိုးလွင် ( ရွှီး )
https://www.aljazeera.com/.../i-carry-yaba-to-survive...
https://edition.cnn.com/.../methamphetamine-yaba-bangladesh

ကျွန်တော်နှင့် လေယာဉ်ပျက်ကျမှု

ကျွန်တော်နှင့် လေယာဉ်ပျက်ကျမှု
=====================

ဘဝမှာ ၂ ကြိမ်တိုင် လေယာဉ်ပျက်ကျမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးပါသည်။
ပထမတစ်ခုကတော့ ၁၉၈၇ ခုနှစ်၊ ကျွန်တော့်ဖခင် ဦးစိန်လွင်၊ ဗိုလ်မှူးမြင့်လွင်နှင့် ကိုငွေစိုးတို့ဟာ ပုလဲကျွန်းဘက်သို့ ပြည်သူ့ပုလဲနှင့်ငါးလုပ်ငန်း အထူးရေယာဉ်ဖြင့် ကိုရီးယားမှ ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ရန် ရောက်ရှိလာသည့် Dongwon Fishing သင်္ဘောသို့ သွားရောက်ခဲ့ပါသည်။
ထိုသို့ မြန်မာ့ပင်လယ်ပြင်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ် Korean Air Flight 858 သည် ကျွန်တော်တို့ရှိနေသည့် မြန်မာ့ပင်လယ်ပြင်တွင် ပျက်ကျသွားသည့်အတွက် ပင်လယ်ပြင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ ကူညီကယ်ဆယ်ရေးအတွက် အမြန်ဆုံး ထိုနေရာ ပတ်လည်သို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ ရောက်ရှိစဉ် Dongwon သင်္ဘောမှ ရေပေါ်တွင် ပေါ်နေသည့် လေယာဉ်အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဆယ်ယူထားသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ပထမတစ်ခုကတော့ ဒီလောက်ပါပဲ။ (ထိုစဉ်က ဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုရီးယားခေါက်ဆွဲနှင့် ကင်ချီ စားဖူးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။)
ဒုတိယဖြစ်စဉ်ကတော့ ၁၉၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂ ရက်၊ မြန်မာ့ပြည်တွင်းလေကြောင်းမှ Fokker F-27 Friendship 600 သည် စစ်တွေလေဆိပ်သို့အဆင်း အမြင့်ပေလျှော့ချစဉ် အရှေ့ဖရုံကာကျွန်း တောင်ထိပ်ရှိ သစ်ပင်နှင့် တောင်ပံထိပ် ထိမိသည့်အတွက် လေယာဉ်မှာ အရှိန်ဖြင့် လည်ထွက်ပြီး တောင်နံရံနှင့် တိုက်မိပျက်ကျခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
ထိုကိစ္စ ဖြစ်ပွားပြီးချင်း ကျွန်တော်တို့ ငါးဖမ်းလှေများကို ထိုဖြစ်စဉ်နေရာသို့ ကူညီကယ်ဆယ်ရေးလွှတ်ရန် ဒေသအာဏာပိုင်များမှ ညွှန်ကြားလာသဖြင့် လှေသား ၈၀ ခန့် စေလွှတ်လိုက်ပါသည်။ တောင်တက်လမ်း ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်အဖွဲ့တစ်ခုမှ ရဟတ်ယာဉ် အရေးပေါ် ဆင်းသက်နိုင်ရန် ကွင်းနေရာ ရှင်းလင်းပေးခဲ့ပါသည်။ ရောက်ရှိလာသည့် ဆေးတပ်သားများမှ အလောင်းများအား စစ်ဆေးမှတ်တမ်းယူကြပြီး၊ တစ်ဦးစီ၏ ကိုယ်ပေါ်ပါ ရွှေထည်ပစ္စည်းများကို နာမည်နှင့်တကွ သိမ်းဆည်းရယူပေးခြင်း၊ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်း (ဥပမာ- နံရိုးကျိုးခြင်း၊ အဆစ်လွဲခြင်း စသည်) တို့ကို မှတ်တမ်းတင်ကြပါသည်။ သေဆုံးသူများ၏ အင်္ကျီများမှာ အပိုင်းပိုင်း စုတ်ပြဲပွင့်ထွက်ကုန်သော်လည်း ချုပ်ရိုးနေရာများမှာမူ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသည်ကို တွေ့ရပါသည်။
ထိုလေယာဉ်မှာ ကုန်တင်လေယာဉ် (Cargo) ဆိုသော်လည်း လူအများအပြား ပါဝင်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော် မှတ်မိနေသည်မှာ စားသောက်ကုန်တွန်းလှည်းဘေးတွင် ခွေခွေလေး သေဆုံးနေသည့် မွတ်စလင် လေယာဉ်မယ် မခင်အုန်းမြင့် ဖြစ်ပါသည်။ နောင်တွင် ကျွန်တော်သည် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ Chief Engineer နှင့် သင်္ဘောသား အလုပ်အကိုင် ရှာဖွေရေး Agency အတူလုပ်ကိုင်ဖြစ်ပါသေးသည်။
သူမ၏ ပုံရိပ်ကိုတော့ ယနေ့တိုင် မျက်စိထဲတွင် အမှတ်ရမိနေပါသည်။ ထို့ပြင် ထိုင်ခုံတွင် မီးလောင်သေဆုံးနေသူ တစ်ဦးကိုလည်း အမှတ်ရမိပါသေးသည်။ သေဆုံးသူများအား ထိုနေရာတွင်ပင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီး ပြာအိုးများကို ရန်ကုန်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပါသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်များမှာ ကျွန်တော့်ဘဝ၏ မှတ်သားဖွယ် အတွေ့အကြုံများပင် ဖြစ်ပါသည်။
မှတ်ချက် - ကိုငွေစိုးဟာ သောက်မထားလျှင် အလွန်စကားပြော အေးဆေးသူဖြစ်ပြီး Chivas ဝီစကီကို ကြိုက်နှစ်သက်သူ ဖြစ်သည်။
https://koagga.blogspot.com/.../04/me-and-plane-crashes.html
အောင်မျိုးလွင် ( အဂ္ဂ )
#AungMyoLwin #Agga #LifeExperiences #PlaneCrash #History #KoreanAir858 #FokkerF27 #RescueMission #MyanmarAirways #Memories #Sittwe #RakhineState #MaritimeRescue

 

Me and Plane Crashes

Twice in my life, I have been to the sites of airplane crashes. 

The first incident was in 1987. My father, U Sein Lwin, Major Myint Lwin, and Ko Ngwe Soe went to the Dongwon Fishing vessel, which had arrived from Korea for fishing operations on a special People's Pearl and Fishery vessel towards Pearl Island. While we were in Myanmar waters, Korean Air Flight 858 crashed in the area. According to maritime protocols, we rushed to the surrounding area for rescue operations. When we arrived, we saw that the Dongwon ship had already recovered some aircraft parts floating on the water. That was about it for the first incident. (That was also the first time in my life I tasted Korean noodles and Kimchi.) 

The second incident occurred on July 2, 1999. A Fokker F-27 Friendship 600 from Myanmar Airways was descending into Sittwe Airport when its wingtip clipped a tree on the peak of East Pharyonkar Island. The plane spun out with momentum and crashed into the mountainside. Immediately after the incident, local authorities instructed us to send our fishing boats for rescue operations, and we dispatched about 80 crew members. 

We cleared mountain paths and prepared an emergency landing spot for helicopters with a specialized team. Medics arrived to examine and record the bodies, collecting gold jewelry from each individual along with their names, and documenting the causes of death (e.g., broken ribs, dislocations, etc.). Although it was a cargo plane, many people were on board. What I vividly remember is a Muslim flight attendant, Ma Khin Ohn Myint, who died curled up next to a food trolley. Later, I even worked with her father, a Chief Engineer, in a seafarer recruitment agency. 

Her image remains in my mind to this day. I also remember someone who had burned to death in their seat. The deceased were cremated on-site, and the urns were sent back to Yangon. These events remain memorable experiences in my life. 

Note: Ko Ngwe Soe ( General Nay Win Son's ) is a very calm speaker when not drinking and enjoys Chivas Regal whisky. 

Aung Myo Lwin (Agga)"

---

Suggested Hashtags: #AungMyoLwin #Agga #LifeExperiences #PlaneCrash #History #KoreanAir858 #FokkerF27 #RescueMission #MyanmarAirways #Memories #Sittwe #RakhineState #MaritimeRescue

National Progress Advisory: A Strategic Roadmap for Reconstruction

 

National Progress Advisory: A Strategic Roadmap for Reconstruction

"For over 70 years, our nation has endured an agonizing era of decline, suppressed by a military elite that viewed themselves as 'saviors' while trampling the country under a system more regressive than absolute monarchies of the past. We have suffered long enough.

As we reach the pivotal moment where the military is finally brought under civilian authority and the will of the people, we must launch our reconstruction with an accelerated momentum under the banner: 'Leap and Strive: For the Future of Myanmar.'

In this critical phase, we cannot afford the luxury of trial and error or the incompetence of pretenders. Our choices must be precise. The bedrock of national progress lies in the rapid development of transportation infrastructure, maritime ports, and the industrial sector. These are the vital foundations of a modern state.

To ensure success, the People’s Government should enlist veteran expatriate professionals—retired experts from Singapore, Japan, Korea, and Germany who have spent decades as leaders in the land, sea, and air sectors. By engaging specialists recommended by their respective governments, we can leverage their expertise to draft comprehensive development projects. Their insights will be invaluable in navigating technical specifications, procurement strategies, and identifying potential operational hurdles.

Furthermore, these seasoned experts possess the credibility and networks necessary to secure international financing and development loans. We must avoid the failures of the BSPP (Burma Socialist Programme Party) era, where a lack of systemic thinking and an inability to understand cause-and-effect led to a cycle of failed projects and unsustainable development.

May Min Aung Hlaing and his cohorts—the insurgents and murderers of our people—be brought before a court of justice without delay."

Aung Myo Lwin (Agga)