မြန်မာ့မြေမှ သွေးကြောများ

 

လူ့သမိုင်းဆိုသည်မှာ အချိန်၏ အလွှာများအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါသည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့နေရသော မြန်မာ၊ လာအို၊ ထိုင်း၊ ဗီယက်နမ်နှင့် ယူနန်ဒေသများသည် ကွဲပြားခြားနားသော နိုင်ငံရေးနယ်နိမိတ်များအောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း၊ မော်လီကျူးမျိုးရိုးဗီဇ (DNA) အထောက်အထားများအရ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် အတိတ်က တူညီသော ဇာစ်မြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။

၁။ ပထမလှိုင်း - လူသားတို့၏ မူလဇာစ်မြစ်နှင့် အခြေချနေထိုင်မှု

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းမှ လေးထောင်အတွင်း၊ ဤဒေသများသည် လူသားတို့၏ ရွေ့လျားမှု မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးခဲ့သော နေရာများဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ် မော်လီကျူးမျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ သုတေသနများ (Human Population Genetics) အရ၊ ယနေ့ ဒေသခံအမျိုးသမီးများ၏ မိုက်တိုကွန်ဒရီယာ DNA (mtDNA) များတွင် တူညီမှု မြင့်မားနေခြင်းသည် ဤဒေသတွင် ရှေးဦးလူသားများ သီးခြားရပ်တည်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

• သိပ္ပံနည်းကျ အချက်အလက်: မျိုးရိုးဗီဇပညာရှင်တို့၏ အဆိုအရ အရှေ့တောင်အာရှသည် "Out of Africa" သီအိုရီပြီးနောက် လူသားများ အခြေချရာတွင် အရေးပါသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းရှိ လူမျိုးစုများ၏ မျိုးရိုးဗီဇ အထူးပြုချက်များသည် ဤမြေသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ပျံ့နှံ့ရာလမ်းကြောင်းတွင် အဓိကကျသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

၂။ ဒုတိယလှိုင်း - ကုန်းပြင်မြင့်မှ ရွေ့လျားမှု

သမိုင်းဦးကာလ၏ တည်ငြိမ်မှုအပြီးတွင်၊ ဒုတိယလှိုင်းအဖြစ် ယူနန်ကုန်းပြင်မြင့်မှတစ်ဆင့် တိဗက်-ဗမာ (Tibeto-Burman) အနွယ်ဝင်များ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လူမျိုးသစ်များ အစားထိုးဝင်ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လူဦးရေ တိုးပွားလာခြင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ဖလှယ်မှုများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည့် ကာလဖြစ်သည်။ ဤကာလတွင် မျိုးရိုးဗီဇအရ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲမှုရှိသော်လည်း၊ အရင်းခံ သွေးစက်များမှာမူ ပထမလှိုင်း၏ အမွေအနှစ်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။

၃။ တတိယလှိုင်း - ယဉ်ကျေးမှု အသွင်ကူးပြောင်းမှု (အိန္ဒိယနှင့် အရှေ့တောင်အာရှ အဆက်အသွယ်)

အိန္ဒိယဘက်မှ ပင်လယ်ရေကြောင်းနှင့် ကုန်းလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ကုန်သည်များ၊ ပညာရှင်များနှင့် ဘာသာရေးဆရာများ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် အရှေ့တောင်အာရှ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

• ပျူခေတ် (Pyu Era): ခေတ်မီသော မြို့ပြစီမံခန့်ခွဲမှု၊ အရေးအသားစနစ်နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများဖြင့် ဤဒေသ၏ ပထမဆုံးသော ကြီးမားသည့် ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

• ပုဂံခေတ် (Bagan Era): ပုဂံသည် ဗဟိုချက်မအဖြစ် မျိုးနွယ်စုပေါင်းစုံကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည့် ယဉ်ကျေးမှု ရွှေခေတ်ဖြစ်သည်။ ဤကာလတွင် အိန္ဒိယ၊ မွန်၊ ပျူနှင့် တိဗက်-ဗမာ အနွယ်ဝင်များ ပေါင်းစပ်ပြီး "မြန်မာမှု" ဟူသော ကိုယ်ပိုင်ဟန်ကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

၄။ စတုတ္ထလှိုင်း - ကိုလိုနီခေတ်နှင့် ရောယှက်မှုများ

နောက်ဆုံးလှိုင်းအဖြစ် ကိုလိုနီခေတ်တွင် ဒေသတွင်းသို့ ပြည်ပလူမျိုးများစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ လေ့လာချက်များအရ ဤကာလသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးရိုးဗီဇအလွှာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည့် အင်အားထက်၊ နိုင်ငံရေးနှင့် လူမှုရေးဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုမိုသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

နိဂုံး

မြန်မာ့မြေသည် ရှေးအကျဆုံး လူသားတို့၏ ခြေရာများ၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုဂံနှင့် ကုန်းဘောင်ခေတ်တို့၏ သမိုင်းဝင် အမွေအနှစ်များနှင့်အတူ တည်ရှိနေသည်။ မျိုးရိုးဗီဇ အထောက်အထားများက ကျွန်ုပ်တို့သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဤမြေကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသူများ၏ သွေးသားများဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးနေသည်။

ကိုးကားချက်များ:

• Human Population Genetics in Southeast Asia (Genetic diversity studies).

• Archaeological records of the Pyu and Bagan civilizations.

• The "Out of Africa" dispersal theory and Southeast Asian migration paths.

ဤအသိတရားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတိတ်သမိုင်းကို ဂုဏ်ယူပြီး၊ မျိုးဆက်ပေါင်းစုံ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်သွားရန် လိုအပ်ပါသည်။

မှတ်ချက်။ ။ ဤဆောင်းပါးသည် သိပ္ပံနည်းကျ အခြေခံမူများနှင့် သမိုင်းဝင်အချက်အလက်များကို အခြေခံ၍ လိုတိုရှင်း ပြုစုထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။