Distinguish the Person from the Policy

 

Distinguish the Person from the Policy

---

This is a story about a life caught between personal conviction and human connection.

I was born and raised within the elite social circles of the Myanmar Socialist Programme Party (BSPP) era, surrounded by high-ranking officials and their families. However, my worldview shifted in the seventh grade. After reading about the "Bourgeois Revolution" in my history book, I realized that the government’s official philosophy—the "System of Correlation of Man and His Environment"—was nothing more than empty rhetoric. Despite being a direct beneficiary of that privileged world, I chose my convictions over comfort. I left my home, moved into the Thayet Taw Monastery, and joined the movement against the regime.

One defining moment occurred when the "People’s Pearl and Fishery Enterprise" was besieged by protesters. Among those trapped inside were Director General Major Han Tun and Director Major Myint Lwin—men I had grown up respecting as uncles. Using our influence as student leaders in Ahlone Township, my comrades and I provided them with a security detail and brought them safely to my own home.

In that moment, I lived the lesson that would define my life: You must distinguish the person from the policy. It was a complicated reality; at that time, my own father was the Party Chairman of Kyauktada Township and a Director at the Department of Fisheries.

After the 1988 uprising, I faced intense suspicion from my fellow revolutionaries. While serving on the Western District Security and Organizing Committee, Military Intelligence contacted my father to summon me for a meeting. When I later discovered exactly who within my own movement had informed on me, the sense of betrayal was so profound that I had to step away from activism for a time.

That pain still resurfaces today. Based on everything I have endured, I want to emphasize to those in the current revolution: Distinguishing "the person" from "the system" is vital. I say this because I see the current military regime attempting to use these same psychological traps to sow distrust against leaders like Captain Nay Myo Zin and several of my friends.

History shows us that even in the heat of war, humanity can survive:

• In Myanmar: Before the 1963 peace talks, when rebel leader Thakin Than Tun fell ill in the jungle, his rival General Ne Win had life-saving medicine dropped to him by plane.

• In the U.S. Civil War: President Abraham Lincoln famously visited wounded Confederate soldiers in hospitals. He didn’t view them as enemies to be hated, but as brothers who had lost their way.

• In World War I: During the 1914 "Christmas Truce," German and British soldiers stepped out of their trenches into "No Man’s Land." They traded gifts, sang carols, and played soccer. Their commanders ordered them to kill, but the men chose a moment of peace as fellow human beings.

In the current civil war in Myanmar, I stand firmly with the resolve to fight until the end. Yet, my heart is heavy. Among the new generation of officers on the opposing side, I see faces I watched grow up. For me, this war feels like being forced to amputate one's own hand to save the body. It is a necessary struggle, but the pain is deeply personal.

"လူ" နှင့် "မူ" ခွဲမြင်ပါ

"လူနှင့်မူ ခွဲမြင်ပါ"
=============

ယုံကြည်ချက်နဲ့ ခင်မင်ပတ်သက်မှုကြားက ဘဝအကြောင်းပါ။

ကျွန်တော်ဟာ မဆလခေတ် လူကြီးပိုင်းတွေနဲ့ ဌာနဆိုင်ရာ အကြီးအကဲ မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့သူပါ။ ဒါပေမဲ့ ၇ တန်း သမိုင်းသင်ခန်းစာမှာ 'ဘူဇွာတော်လှန်ရေး' အကြောင်း ဖတ်မိပြီးတဲ့နောက် မဆလရဲ့ 'အညမည သဘောတရား' ဆိုတာ စကားလုံးတွေသက်သက်ပဲဆိုတာ လက်တွေ့မျက်မြင် သိရှိခဲ့ရပါတယ်။

ထိုအသိုင်းအဝိုင်းကနေ အကျိုးခံစားခွင့်ရှိသူ ဖြစ်လင့်ကစား၊ မိမိယုံကြည်ချက်အတွက် အိမ်ကနေဆင်းပြီး သရက်တောကျောင်းတိုက်မှာ နေထိုင်ကာ အစိုးရကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သူပါ။

'ပြည်သူ့ပုလဲနှင့် ရေလုပ်ငန်း' အဝိုင်းခံရစဉ်ကလည်း ဦးဆောင်ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဗိုလ်မှူးဟန်ထွန်း၊ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဗိုလ်မှူးမြင့်လွင်နှင့် မိမိဦးလေးကဲ့သို့ ခင်မင်ရသူများကို မိမိတို့ အလုံမြို့နယ် ကျောင်းသားအင်အားနဲ့ လုံခြုံရေးပေးပြီး ကျွန်တော့်အိမ်ကို ခေါ်ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။

မိမိရဲ့ အခြေအနေအရ 'လူနှင့်မူ' ခွဲမြင်တတ်ဖို့ ဘဝပေးသင်ခန်းစာအဖြစ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာပါ။ ထိုအချိန်က ကျွန်တော့်အဖေဟာ အမှတ်မမှားရင် ကျောက်တံတားမြို့နယ် ပါတီဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သလို ငါးလုပ်ငန်းဦးစီးဌာနက ညွှန်ကြားရေးမှူး တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်ဟာ ၈၈ နောက်ပိုင်းမှာ တော်လှန်ရေးရဲဘော်ရဲဘက်တွေရဲ့ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတွေကို အများကြီး ခံခဲ့ရပါတယ်။ မြေအောက်တော်လှန်ရေးကာလ၊ အနောက်ပိုင်းခရိုင် လုံ/စည်း တာဝန်ယူစဉ်မှာ ထောက်လှမ်းရေးက ကျွန်တော့်ဖခင်ဆီ သတင်းပေးပြီး ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အကြောင်း ဘယ်သူတွေ သတင်းပေးတယ်ဆိုတာပါ သိလိုက်ရတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော် ကာလတစ်ခုအထိ လက်ရှောင်ခဲ့ရပါတယ်။

ဒီခံစားချက်ကြီးက ယနေ့တိုင် ခဏခဏ သက်ရောက်လေ့ရှိပါတယ်။ ဒီသင်ခန်းစာအရ လက်ရှိတော်လှန်ရေးမှာလည်း 'လူ' နဲ့ 'မူ' ကွဲပြားစွာ ခွဲခြားနားလည်ဖို့ အလွန်အရေးကြီးပါကြောင်း အထူးအသိပေးချင်ပါတယ်။ ဒီအချက်ကို ပြောရတာကတော့ လက်ရှိစစ်အုပ်စုဟာ ဗိုလ်ကြီးနေမျိုးဇင်နဲ့ အချို့သော ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေကို ထိုသို့သော အကွက်ထဲ ဆွဲထည့်ဖို့ ကြိုးစားနေကြောင်း သိလာရလို့ပါ။

လူနှင့်မူခွဲပြီး စည်းရုံးတာကို တကယ့်ကို ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ သာဓကတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဥပမာ - ၁၉၆၃ ခုနှစ် ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ ကာလမတိုင်ခင်နဲ့ ကာလအတွင်းမှာ သခင်သန်းထွန်း နေမကောင်းဖြစ်ချိန် ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်းက ဆေးဝါးတွေကို လေယာဉ်နဲ့ ချပေးခဲ့ဖူးတဲ့ ဖြစ်စဉ်မျိုး ရှိခဲ့ပါတယ်။

အမေရိကန် ပြည်တွင်းစစ်ကာလမှာလည်း အေဘရာဟမ် လင်ကွန်းဟာ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ရန်သူတောင်ပိုင်းတပ်သားတွေကို ဆေးရုံတွေမှာ သွားရောက်ကြည့်ရှုလေ့ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို ရန်သူလို့မမြင်ဘဲ လမ်းမှားရောက်နေတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေလို ဆက်ဆံခဲ့ပါတယ်။

၁၉၁၄ ခုနှစ်ကလည်း ဂျာမန်တပ်တွေနဲ့ ဗြိတိန်တပ်တွေဟာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာက "No Man's Land" လို့ခေါ်တဲ့ ကြားနယ်မြေမှာ ဆုံတွေ့ကြပြီး လက်ဆောင်တွေလဲလှယ်တာ၊ အတူတူ သီချင်းဆိုတာနဲ့ ဘောလုံးကစားတာတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ စစ်ဦးစီးချုပ်တွေက မူဝါဒအရ တိုက်ခိုက်ခိုင်းပေမဲ့ စစ်သားတွေက "လူ" အချင်းချင်းအဖြစ် ခေတ္တငြိမ်းချမ်းရေး ယူခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ယနေ့ မြန်မာ့ပြည်တွင်းစစ်မှာ အပြီးတိုင်တိုက်ဖို့သာ ဆန္ဒပြုရပ်တည်ရသော်လည်း ရင်ထဲမှာတော့ မသက်သာလှပါ။ လက်ရှိ တက်လာတဲ့ လူငယ် G1 (စစ်ဦးစီးအချို့သည် မိမိရှေ့မှာ ကြီးလာသူအချို့ ပါဝင်နေပါသည်)။ ဒီတော့ ပြည်တွင်းစစ်ဆိုတာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ပုပ်နေတဲ့ ကိုယ့်လက်ကို ကိုယ်ပြန်ဖျက်ရသလိုမျိုး အလွန်နာကျင်ရပါတယ်။

https://koagga.blogspot.com/2026/04/distinguish-person-from-policy.html

အောင်မျိုးလွင်

"To kill two birds with one stone.

Back in the day, I was the sole distributor for Singapore Singtel’s pfingo calling system in Myanmar. Initially, the official representative for Myanmar was a man named Mr. Kumar, based at Peninsula Plaza. When I first entered the industry and contacted Singtel directly, they wouldn't accept me; they instructed me to work under Kumar instead. So, I had to purchase from him.

However, a problem arose: I was the one handling the wire transfers to Singapore and resolving all the airport import issues, yet he was the one holding the title of 'Sole Distributor.' This situation became increasingly frustrating for me. Once I had captured about 70% of the market through pfingo sales, I launched my own internet-based calling system (VOIP) called Ko Ko Talk, alongside Skype.

I offered free trials of Ko Ko Talk to customers who came to buy pfingo, selling it at a much lower price. Thanks to the persuasiveness of our sales team and our distribution network in regional towns, it became a success. Eventually, I stopped selling pfingo altogether and advised all incoming customers to purchase either Skype or Ko Ko Talk instead.

I purchased bulk calling minutes from two telecommunications companies—one in the Marshall Islands and another in a UK-owned territory near Europe. By buying in large volumes, the cost per minute was extremely low. I bought the VOIP CLI on a 'price-per-second' basis but resold it to customers on a 'per-minute' basis.

So, where did my profits come from?

1. Bulk Purchasing: I secured the calling time at very low wholesale prices.

2. Billing Increments: By selling to customers in minutes, if a customer spoke for 1 minute and 3 seconds, they were charged for 2 minutes. This rounding-up created a significant margin.

3. Breakage: I sold calling cards in $10, $20, and $50 denominations. Customers often lost their cards or simply didn't use the full balance—about 30% of sales went unused within a month. This was pure profit.

4. Exchange Rate Gains: Finally, since I purchased the airtime in USD and resold it based on daily exchange rates—and the dollar rate in Myanmar was almost always rising—I gained significantly from the currency fluctuation.

Essentially, for every $1,000 in sales, it felt like I was making a 50% profit.

ကျွဲကူးရေပါ စီးပွားရှာ

 

ကျွန်တော်တချိန်က Singapore Sing Tell မှ Pfingo Calling System ကို မြန်မာပြည်ဆိုင်ရာ တစ်ဦးတည်းကိုယ်စာလှယ်ယူရောင်းခဲ့ဖူးပါတယ်၊ ပထမ ဆုံးမြန်မာပြည်ဆိုင်ရာကိုယ်စာလှယ်မှဦ Peninsular Plaza မှာရှိတဲ့ Mr.Kuma ဆိုသူဖြစ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ဒီလောကထဲဝင်တော့ Sing Tell ကိုဆက်သွယ်သော်လဲ သူတို့လက်မခံပါ ၊ကူးမားအောက်က ရောက်ပါလို့သာဆက်သွယ်လာပါတယ် ၊ ဒီတော့ ကျွန်တော်ထိုသူ့ထံမှဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်၊ ပြသနာက ကျွန်တော်စက်ာပူသို့ငွေလွှဲပို့ရတာပါ ပြီးတော့ လေဆိပ်ပြသနာလဲကျွန်တော်ရှင်းရဆိုတော့ သူက မြန်မာပြည်ဆိုင်ရာကိုယ်စာလှယ်ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ ဆိုပြီး ကျွန်တော်အစဥ်မပြေဖြစ်ရပါတယ်၊ ကျွန်တော် Pfingo ရောင်းရင်းနဲ့ Market ရဲ့ ၇၀% လောက်ကိုယ်လက်ထဲရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော် Skype နှင့် မိမိကိုယ်ပိုင် အင်တာနက်မှ ဖုန်းခေါ်ဆိုစနစ်တစ်ခုအဖြစ် Ko Ko Talk ကိုစတင်လိုက်ပြီး Pfingo လာဝယ်သူမျှသူများကို အစမ်းသုံးခွင့် နှင့် Pfingo စျေးထက်သက်သက်သာသာရောင်းကြည့်လိုက်တော့ Customer တွေက မိမိတို့အရောင်းဝန်ထမ်းများ၏ စည်းရုံးမှု၊ နယ်မြို့များသို့ ပို့မေးမှုတို့ကြောင့် အောင်မြင်လာသည့်အခါ ကျွန်တော် Pfingo အရောင်းရပ်လိုက်ပါတယ်၊ လာသမျှ Customer ကို Skype သို့မဟုတ် Ko Ko Talk ကိုသာဝယ်ရန် ညွန်ပါတော့တယ်၊ ကျွန်တော်ဟာ Ko Ko Talk ( Internet မှ Line ဖုန်းခေါ်ဆိုနိုင်သည့် စနစ်ကို မာရှယ်ကျွန်ရှိ Telecom နှင့် ဥရောပ ပြင်သစ်အနီးရှိ UK ပိုင်ကျွန်တော်က Telecom နှစ်ခုထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုအချိန်ကို အများကြီးဝယ်ယူပြီး မိမိစနစ်တွင် ထည့်သွင်းရောင်းချခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်၊ ဖိုးခေါ်ဆိုချိန်တွေအများကြီးကြိုဝယ်လျင် မိနစ်ခေါ်ဆိုခလွန်စွာသက်သာပါတယ် ကျွန်တော်က VOIP CLI Price per Seconds ဖြင့်သူတို့ထံမှဝယ်ယူလိုက်ပြီး Customer ကို မိနစ်ဖြင့်ပြန်ရောင်းပါတယ် ၊ ဒီတော့ ကျွန်တော်ဘယ်နေရာတွေမှာ မြတ်လဲ ? ( ၁ ) ခေါ်ဆိုချိန် စျေးနှုံးသက်သာစွာရခြင်း ( ၂ ) Customer ကိုမိနစ်ဖြင့်ရောင်းသည့်အတွက် Customer က ၁ မိနစ်နှင့် ၃ စက္ကန့်ပြောပါက ၂ မိနစ်စာဖြတ်ပါတယ် ( ၃ ) Calling Card တွေကို တစ်ကဒ် US 10, 20, 50 ဆိုပြီးရောင်းသည့်အတွက် Customer က ဒီနေ့ ကျွန်တော့ကို ပိုက်စံ ၁၀ ပေးပြီ ကဒ်ဝယ်လိုက်သော်လဲ သူက ဒီနေ့ ကဒ်ကိုကုန်အောင်မသုံးသလို အချို့ Customer တွေက ၁၀ တန်ကဒ်ကို ကုန်အောင်တောင်မသုံးကြပါဘူး ၊ အချို့က ကဒ်ပျောက်၊ တစ်ဝက်လောက်သုံးပြီး မေ့နေ။ အစုံ ဒီတော့ ဒီနေ့ ဒေါ်လာ ၁၀၀၀ ဖိုးသင်ကဒ်ရောင်းလိုက်ရပြီး ဒီနေ့ Customer တွေခေါ်ဆိုခ ကိုကြည့်လိုက်ရင် ရောင်းရငွေ၏ 70 % အသုံးမပြုထားပါဘူး တစ်လအတွင်းမှာ ရောင်းရငွေ၏ ၃၀% က Customer တွေမသုံးမပြုဖြစ်ကြပါဘူး ၊ နောက်ဆုံးအမြတ်က ကျွန်တော် ဝယ်ထားတဲ့ အချိန်တွေက ဒေါ်လာငွေနှင့်ဖြစ်သည့်အတွက် ရောင်းတော့လဲ နေ့စဥ် ဒေါ်လာပေါက်စျေးဖြင့်ရောင်းခဲ့တာဆိုတော့ မြန်မာပြည်မှာက ဒေါ်လာစျေးအတက်ကြီးဘဲဖြစ်တာများတော့.... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်ငွေဘယ်လောက်မြတ်နေပြီလဲ ? 

Smuggled Cattle Transiting Through Myanmar

Smuggled Cattle Transiting Through Myanmar

I am posting this as I imagine the countless cattle currently trekking along Zaka Hussein Road in Chittagong, Bangladesh.

Nowadays, when people in Myanmar see herds of cattle being transported by large trucks on the highways, everyone knows: "Ah, they’re headed to China again." However, the story of where these cattle originate and how they reach the border is as intriguing as a movie plot.

In reality, these are not just local cattle. Many are "guest cattle" that have crossed the borders from India and Bangladesh. Entering through the western border via towns like Tamu and Kalay, these massive herds cross through central Myanmar, bypass the roads near the waterfalls in Pyin Oo Lwin (Maymyo), and head toward the Muse border in Northern Shan State. We refer to this as the "Cattle Route."

The primary challenges on this smuggling route are the "checkpoints." Since there are many gates on the main highways, smugglers rely more on forest trails. They drive the cattle during the late hours of the night using village-to-village paths and mountain bypasses. Sometimes, the cattle are loaded onto large trucks and disguised as ordinary goods.

The flow of money behind this business is significant. The route only operates smoothly through "understandings" with local authorities and armed groups. Consequently, the world of "cattle smuggling" is as dangerous as it is highly profitable.

However, there are serious concerns behind these activities. Illegal transit can spread animal diseases, and the nation loses out on tax revenue that a rightful people's government should receive. In the future, a systematic process should be allowed with a formal cross-border tax of about 5%.

Currently, thousands of cattle remain stuck in camps around Muse and near the 105-Mile Trade Zone, unable to cross into China. As their stay at the border stretches on, traders face the possibility of massive losses due to the cattle starving, losing weight, and falling ill.

Even if they attempt to bypass the fences, the Chinese border is now equipped with newly installed Thermal Cameras. Since these cameras can detect heat signatures from a range of 25 to 48 kilometers, the likelihood of being caught while attempting to sneak across has increased significantly.

While a cow in Myanmar is estimated to be worth between 2.5 to 3.5 million Kyats, successfully transporting it to the Chinese side can fetch over 6 million Kyats. However, due to current military instability and tightened border security, I believe the business is now closer to a loss than a profit.

The exact routes could potentially be tracked by attaching GPS devices to the cattle's collars.

Aung Myo Lwin (Agga)

မြန်မာပြည်ဖြတ်သွား မှောင်ခိုနွား

မြန်မာပြည်ဖြတ်သွား မှောင်ခိုနွား

=================
ယခုအချိန်ဆိုရင် Bangladesh နိုင်ငံ၊ Chittagong မြို့က Zaka Hussein လမ်းမကြီးပေါ်မှာ နွားတွေ မရည်တွက်နိုင်လောက်အောင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေလောက်ပြီဟု တွေးမြင်မိရင်း ဒီပိုစ်လေးကို တင်မိပါတယ်။
ဒီနေ့ခေတ်မှာ မြန်မာပြည်ရဲ့ လမ်းမထက်မှာ ကားကြီးတွေနဲ့ တင်ဆောင်သွားတဲ့ နွားအုပ်တွေကို မြင်ရင် "ဪ... တရုတ်ပြည်ကို သွားကြပြန်ပြီ" လို့ လူတိုင်း သိနေကြပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနွားတွေဟာ ဘယ်ကလာပြီး ဘယ်လိုနည်းနဲ့ နယ်စပ်ကို ရောက်သွားသလဲ ဆိုတာကတော့ ရုပ်ရှင်တစ်ကားလို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလှပါတယ်။
အမှန်တော့ ဒီနွားတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ ပြည်တွင်းက နွားတွေချည်းပဲ မဟုတ်ပါဘူး။ အိန္ဒိယနဲ့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံတွေကနေ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ဝင်လာတဲ့ "ဧည့်သည်နွား" တွေလည်း အများကြီး ပါဝင်ပါတယ်။ အနောက်ဘက် နယ်စပ်ကနေ စတင်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ဒီနွားအုပ်ကြီးတွေဟာ တမူး၊ ကလေး မြို့တို့ကတစ်ဆင့် မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ မေမြို့ (ပြင်ဦးလွင်) ရေတံခွန်အနီးလမ်းများမှ ပတ်ပြီး ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်းက မူဆယ်နယ်စပ်ဆီကို ဦးတည်ကြတာပါ။ ဒါကို ကျွန်တော်တို့က "နွားလမ်းကြောင်း" လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။
ဒီမှောင်ခိုလမ်းကြောင်းမှာ အဓိက စိန်ခေါ်မှုကတော့ "စစ်ဆေးရေးဂိတ်" တွေပါပဲ။ လမ်းမကြီးတွေပေါ်မှာ ဂိတ်တွေရှိတော့ မှောင်ခိုသမားတွေက တောလမ်းတွေကို ပိုအားကိုးကြပါတယ်။ ရွာချင်းဆက်လမ်းတွေ၊ တောင်ပတ်လမ်းတွေကို သုံးပြီး ညအချိန်မတော် နွားတွေကို မောင်းနှင်ကြရတာပါ။ တစ်ခါတလေမှာတော့ နွားတွေကို ကားကြီးတွေပေါ်တင်ပြီး ရိုးရိုးကုန်စည်တွေလိုမျိုး ဟန်ဆောင်သယ်ယူကြတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။
ဒီလုပ်ငန်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ငွေကြေးစီးဆင်းမှုကလည်း မသေးလှပါဘူး။ နယ်မြေခံ စစ်ခွေးပိုင်တွေ၊ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ နားလည်မှုယူပြီးမှသာ ဒီလမ်းကြောင်းက ချောမွေ့တာမျိုးပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီ "နွားမှောင်ခို" လောကဟာ အန္တရာယ်များသလို အမြတ်အစွန်းလည်း အလွန်ကြီးမားတဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ စိုးရိမ်စရာတွေလည်း ရှိနေပါတယ်။ တရားမဝင် သွားလာနေတဲ့အတွက် တိရစ္ဆာန်ရောဂါတွေ ပြန့်ပွားနိုင်သလို၊ နောင် ပြည်သူ့အစိုးရလက်ထက်တွင် ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အခွန်အခတွေ ဆုံးရှုံးနိုင်ပါတယ်။ နောင်တွင် တရားဝင် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် အခွန် ၅% ခန့် ကောက်ခံပြီး စနစ်တကျ ဖြတ်သန်းခွင့်ပေးသင့်ပါတယ်။
လက်ရှိမှာတော့ မူဆယ်မြို့ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ၁၀၅ မိုင် ကုန်သွယ်ရေးဇုန်အနီးရှိ နွားစခန်းများတွင် တရုတ်ဘက်သို့ ကျော်၍မရသေးသည့် နွားအကောင်ရေ ထောင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေဆဲဖြစ်နိုင်ပြီး၊ နယ်စပ်တွင် ရက်ရှည်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နွားများ အစာရေစာ ငတ်ပြတ်ခြင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန်ကျခြင်းနှင့် ရောဂါဖြစ်ပွားမှုများကြောင့် ကုန်သည်များ အကြီးအကျယ် အရှုံးပေါ်နေသည့် အခြေအနေ ဖြစ်နိုင်ခြေများပါတယ်။
ခြံစည်းရိုး (Fence) များကနေ ပတ်ထွက်မယ်ဆိုရင်လည်း အခုလက်ရှိ တရုတ်နယ်စပ်တစ်လျှောက် အသစ်တပ်ဆင်ထားသည့် Thermal Camera (အပူလှိုင်းအခြေခံ CCTV) ကင်မရာတွေ ရှိနေပြီဖြစ်ပါတယ်။ ထိုကင်မရာများ၏ အပူလှိုင်းဖမ်းယူနိုင်မှုမှာ ၂၅ ကီလိုမီတာမှ ၄၈ ကီလိုမီတာအထိ ရှိနေသည့်အတွက် ယခင်လို ခိုးထွက်ပါက ဖမ်းဆီးခံရနိုင်ခြေ အလွန်များသွားပါပြီ။
မြန်မာပြည်တွင် နွားတစ်ကောင်လျှင် ကျပ် ၂၅ သိန်းမှ ၃၅ သိန်းဝန်းကျင် ခန့်မှန်းဈေးရှိသော်လည်း တရုတ်ဘက်သို့ အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်နိုင်ပါက မြန်မာကျပ်ငွေ သိန်း ၆၀ ကျော်အထိ ရနိုင်ပါတယ်။ သို့သော်လည်း လက်ရှိ စစ်ရေးမတည်ငြိမ်မှုများနှင့် နယ်စပ်လုံခြုံရေး အခြေအနေများကြောင့် အမြတ်ငွေထက် အရှုံးနှင့် ပိုမိုနီးစပ်နေပြီဟု ထင်မြင်မိပါသည်။
လမ်းကြောင်းအတိအကျကို နွာလည့်ပတ်တွင် GPS တပ်ပေးလိုက်တာမျိုးနဲ့ သိရှိထားတာမျိုးရှိနိုင်ပါတယ်။
အောင်မျိုးလွင် ( အဂ္ဂ )

Should we be scared of China?

 

In today’s global geopolitical landscape, there is one crucial point we must pay close attention to. It is the question of what we will do if our powerful neighbor exploits the term 'Pauk-Phaw' (kinsfolk) and one day declares Myanmar as 'an inseparable part of our territory.'

This question is not mere fiction. Looking back at history, the regions of Tibet and Inner Mongolia serve as our most vivid examples. Tibet was once a region with its own language, culture, and sovereignty. However, through gradual population resettlement, cultural assimilation, and systematic implementation, its individual freedoms have now vanished.

The same occurred in the Mongolian regions. First, they were made economically dependent; subsequently, their natural resources were extracted, and the identity of the local people was erased. These are strategic maneuvers.

We in Myanmar must learn from these historical events. We must be wary of the imperialistic intentions hiding behind the word 'relative.' A nation's sovereignty cannot be protected by words alone. Only by strengthening internal unity and reducing extreme dependence on others for economy and technology can our future be secure.

History is a roadmap for those who know how to learn from it. To prevent the fate of Tibet and Mongolia from reaching us, we must prepare now with national consciousness. It is the historical duty of every citizen to preserve and protect our history, culture, and right to self-determination.

'Pressed by the Chinese, pushed by the Shan, the Bamars are backed into the West.'"

မြန်မာပြည် တစ်နေ့ တရုတ်အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာမလား ?

ယနေ့ကမ္ဘာ့ပထဝီနိုင်ငံရေး အခင်းအကျင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ အထူးသတိပြုရမယ့် အချက်တစ်ချက် ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ အိမ်နီးချင်း အင်အားကြီးနိုင်ငံက "ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အသုံးချပြီး၊ တစ်နေ့မှာ မြန်မာနိုင်ငံကို "ခွဲခြားလို့မရတဲ့ ငါတို့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ" လို့ ပြောလာခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီမေးခွန်းက စိတ်ကူးယဉ်သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ သမိုင်းကို ပြန်ကြည့်ရင် တိဘက် (Tibet) နဲ့ အတွင်းမွန်ဂိုးလီးယား (Inner Mongolia) ဒေသတွေဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အထင်ရှားဆုံး ဥပမာတွေပါပဲ။ တိဘက်ဟာ တစ်ချိန်က ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကား၊ ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာ ရှိခဲ့တဲ့ ဒေသတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လူဦးရေပြောင်းရွှေ့အခြေချမှုတွေ၊ ယဉ်ကျေးမှု ဝါးမြိုမှုတွေနဲ့ စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ခံခဲ့ရလို့ အခုအခါမှာတော့ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်တွေ ပျောက်ဆုံးခဲ့ရပါပြီ။
မွန်ဂိုလ်ဒေသတွေမှာလည်း ထိုနည်းတူပါပဲ။ စီးပွားရေးအရ မှီခိုအောင် အရင်လုပ်တယ်၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ သယံဇာတတွေကို ထုတ်ယူပြီး ဒေသခံတွေရဲ့ အမှတ်အသားကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါတွေဟာ နည်းဗျူဟာမြောက် လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံအနေနဲ့လည်း ဒီသမိုင်းဖြစ်ရပ်တွေကို သင်ခန်းစာယူဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ "ဆွေမျိုး" ဆိုတဲ့ စကားလုံးနောက်ကွယ်မှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နယ်ချဲ့လိုစိတ်တွေကို သတိထားရပါမယ်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာ ဆိုတာ အပြောနဲ့ ကာကွယ်လို့ မရပါဘူး။ ပြည်တွင်းစည်းလုံးညီညွတ်မှု ခိုင်မာဖို့ လိုသလို၊ စီးပွားရေးနဲ့ နည်းပညာအရလည်း သူတစ်ပါးအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုနေရတာတွေကို လျှော့ချနိုင်မှသာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ စိတ်ချရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
သမိုင်းဆိုတာ သင်ခန်းစာယူတတ်သူတွေအတွက် လမ်းပြမြေပုံတစ်ခုပါပဲ။ တိဘက်နဲ့ မွန်ဂိုလ်တို့ရဲ့ ကံကြမ္မာမျိုး ကျွန်တော်တို့ဆီ ဆိုက်ရောက်မလာအောင် အခုကတည်းက အမျိုးသားရေး အသိစိတ်နဲ့ ပြင်ဆင်ကြရပါမယ်။ မိမိတို့ရဲ့ သမိုင်း၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပြဌာန်းခွင့်ကို မပျောက်ပျက်အောင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ဖို့ဆိုတာ နိုင်ငံသားတိုင်းရဲ့ သမိုင်းပေးတာဝန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
" တရုတ်ကဖိ ရှမ်းကအိ ရှိတဲ့ဗမာအနောက်မှာ "

Myanmar’s "Kya-Phant" Industry and the Inside Story of General Surachate

 

Myanmar’s "Kya-Phant" Industry and the Inside Story of General Surachate

When discussing the "Kya-Phant" (Online Scam) operations along Myanmar’s eastern border, one cannot overlook the former Deputy Police Chief of Thailand, General Surachate Hakparn—widely known as "Big Joke." He is someone who knows the deepest parts of this game like the back of his hand.

1. 2023: Riddles at the Myawaddy and Karen Border

2023 marked the peak of these online scam operations. General Surachate was well aware that tens of thousands of international victims were trapped in projects like KK Park south of Myawaddy and the Shwe Kokko new city project. Specifically, in July 2023, he was at the forefront of cracking down on human trafficking along the Thai-Myanmar border and successfully intercepted the financial flow of Chinese criminal syndicates.

2. October 2023: Operation 1027 and Surachate’s Role

When the Three Brotherhood Alliance launched Operation 1027 on October 27, 2023, the scam hubs in Laukkai began to collapse. At that time, thousands of Thai nationals were trapped in Laukkai. In November 2023, General Surachate directly coordinated with both the Chinese government and the Myanmar military council to rescue those Thai citizens. During this process, he realized these scam operations weren't just simple crimes but were deeply connected to individuals like Saw Chit Thu of the Border Guard Force (BGF), which operates under Min Aung Hlaing’s command.

3. Blacklists and Insider Intel

Surachate held "Blacklists" related to these scam operations.

• Saw Chit Thu (BGF Leader): Even when Thailand cut off electricity and internet to the area, Surachate knew exactly what alternative methods they were using to stay operational.

• Chinese Businessmen: He investigated the money laundering schemes behind figures like She Zhijiang (currently detained) from the Shwe Kokko project.

4. 2024: Pressure and Ousting from Office

Interestingly, by April 2024, General Surachate himself was temporarily suspended from his post following money laundering allegations. Among insiders, a popular theory emerged: Did "shadowy figures" take him out because his actions were severely damaging the interests of the scam syndicates?

General Surachate is essentially the "Data Center" of Myanmar’s scam industry. He knows who receives what percentage of commissions and which Thai officials are involved. Curiously, his removal from office was a huge sigh of relief for the scam lords on the Myanmar border. But his connection with the CIA... dun dun dun... Saw Chit Thu and MAH (Min Aung Hlaing) are finished, boss...

Note: After the Chinese government provided technical support to "punch" the US with a hook and began its cleanup operation, the real question remains: when will they serve up MAH as a sacrifice? This likely depends heavily on the testimonies of those recently captured once they reach US hands.

မြန်မာ့ကျားဖြန့်လုပ်ငန်းနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စူရာချီရဲ့ အတွင်းရေးဇာတ်လမ်း

မြန်မာ့ကျားဖြန့်လုပ်ငန်းနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စူရာချီရဲ့ အတွင်းရေးဇာတ်လမ်း

=======================
မြန်မာနိုင်ငံ အရှေ့ဘက်ကမ်းခြေက “ကျားဖြန့်” (Online Scam) လုပ်ငန်းတွေအကြောင်း ပြောမယ်ဆိုရင် ထိုင်းရဲမင်းကြီးဟောင်း ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စူရာချီ ဟတ်ပန် (Surachate Hakparn) သို့မဟုတ် ကျွန်တော်တို့ လူသိများတဲ့ “Big Joke” အကြောင်းကို ချန်ထားလို့ မရဘူး။ သူဟာ ဒီဂိမ်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းတွေကို လက်ဝါးကြည့်သလို သိနေတဲ့သူပါ။
၁။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် - မြဝတီနဲ့ ကရင်နယ်စပ်က ပဟေဠိများ
၂၀၂၃ ခုနှစ်ဟာ ကျားဖြန့်လုပ်ငန်းတွေ အထွတ်အထိပ်ရောက်တဲ့ အချိန်ပါ။ မြဝတီတောင်ဘက်က KK Park နဲ့ ရွှေကုက္ကိုလ် မြို့သစ်စီမံကိန်းတွေမှာ နိုင်ငံတကာက လူပေါင်းသောင်းချီ ပိတ်မိနေတာကို ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စူရာချီ ကောင်းကောင်းကြီး သိခဲ့ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ အတွင်းမှာ သူဟာ ထိုင်း-မြန်မာ နယ်စပ်က လူကုန်ကူးမှုတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ ရှေ့တန်းကနေ ပါဝင်ခဲ့ပြီး တရုတ်ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းတွေရဲ့ ငွေကြေးစီးဆင်းမှု လမ်းကြောင်းကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။
၂။ ၂၀၂၃ အောက်တိုဘာ - ကိုးကန့် (၁၀၂၇) စစ်ဆင်ရေးနဲ့ စူရာချီရဲ့ အခန်းကဏ္ဍ
၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၇ ရက်မှာ မြောက်ပိုင်းမဟာမိတ်ညီနောင်သုံးဖွဲ့က ၁၀၂၇ စစ်ဆင်ရေးကို စတင်လိုက်တဲ့အခါ လောက်ကိုင်က ကျားဖြန့်လုပ်ငန်းတွေ ပြိုလဲကုန်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံသားတွေ လောက်ကိုင်မှာ ပိတ်မိနေခဲ့တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စူရာချီဟာ ၂၀၂၃ နိုဝင်ဘာလ အတွင်းမှာ တရုတ်အစိုးရနဲ့ရော၊ မြန်မာစစ်ကောင်စီနဲ့ပါ တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံသားတွေကို ကယ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သူပါ။ ဒီနေရာမှာ သူသိခဲ့တာက ကျားဖြန့်လုပ်ငန်းတွေဟာ ရိုးရိုးလေးမဟုတ်ဘဲ မင်းအောင်လှိုင်ရဲ့ လက်အောက်ခံ နယ်ခြားစောင့်တပ် (BGF) တွေဖြစ်တဲ့ စောချစ်သူတို့လို လူတွေနဲ့ ဘယ်လောက်အထိ ပတ်သက်နေသလဲဆိုတာပါပဲ။
၃။ နာမည်ပျက်စာရင်းနဲ့ အတွင်းသတင်းများ
စူရာချီရဲ့ လက်ထဲမှာ ကျားဖြန့်လုပ်ငန်းတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နာမည်ပျက်စာရင်း (Blacklist) တွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။
စောချစ်သူ (BGF ခေါင်းဆောင်): ထိုင်းဘက်က လျှပ်စစ်မီးနဲ့ အင်တာနက် ဖြတ်တောက်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ပေမယ့် ဘယ်လိုနည်းလမ်းတွေနဲ့ ဆက်လက်လည်ပတ်နေသလဲဆိုတာ စူရာချီ သိခဲ့ပါတယ်။
တရုတ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ: ရွှေကုက္ကိုလ်က She Zhijiang (ဖမ်းဆီးခံထားရသူ) ရဲ့ နောက်ကွယ်က ငွေမည်းခဝါချမှုတွေကို စူရာချီက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
၄။ ၂၀၂၄ ခုနှစ် - ဖိအားနဲ့ ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရမှု
စိတ်ဝင်စားစရာ အချက်ကတော့ ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ အရောက်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စူရာချီကိုယ်တိုင် ငွေမည်းခဝါချမှု စွပ်စွဲချက်တွေနဲ့ ရာထူးကနေ ခေတ္တရပ်နားခံခဲ့ရတာပါ။ ဒါဟာ ကျားဖြန့်ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို သူက အရမ်းထိပါးလာလို့ နောက်ကွယ်က လက်မည်းကြီးတွေက သူ့ကို ပြန်ကစားလိုက်တာလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းက အတွင်းလူတွေကြားမှာ အတော်လေး ရေပန်းစားခဲ့ပါတယ်။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စူရာချီဟာ မြန်မာ့ကျားဖြန့်လုပ်ငန်းရဲ့ "Data Center" လို လူမျိုးပါ။ ဘယ်သူတွေဆီက ဘယ်လောက် ရာခိုင်နှုန်း ကော်မရှင်ရောက်တယ်၊ ထိုင်းဘက်က ဘယ်အရာရှိတွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ သူ အကုန်သိပါတယ်။
ထူးစမ်းတဲ့သူ ရာထူးက ဖယ်ရှားခံရတာဟာ မြန်မာ့နယ်စပ်က ကျားဖြန့်လုပ်ငန်းရှင်တွေအတွက်တော့ သက်ပြင်းချနိုင်စရာ ဖြစ်သွားခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ CIA က ဒန် ဒန့် ဒန် .... စောချစ်သူနဲ့ မအလ သေပြီဆရာ....
မှတ်ချက်- တရုတ်အစိုးရဟာ သူတို့နည်းပညာ ထောက်ပံ့ပေးပြီး အမေရိကန်ကို ဝိုက်လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ပြီးနောက် လက်စဖျောက် စစ်ဆင်ရေး ပြုလုပ်လျက်ရှိရာ၊ ဘယ်နေ့ မအလ ကိုပါ ထိုးကျွေးရမလဲဆိုတာဟာ ယခုနောက်ဆုံး ဖမ်းမိသူများ အမေရိကန်ထံ ရောက်ရှိပြီး ထွက်ဆိုလာမည့် အချက်တွေနဲ့ များစွာ သက်ဆိုင်လာမလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြရမည်သာ ဖြစ်ပါတယ်။

Thai MP Upakit and Tun Min Latt

 Thai MP Upakit and Tun Min Latt

The scandal involving Thai Senator Upakit Pachariyangkun and Myanmar tycoon/arms broker Dr. Tun Min Latt plays out like a movie plot. These two are not recent acquaintances; they have been business partners for over 20 years. Their relationship began in 1999 during the Myanmar military government era, sparked by a signed agreement to open the Allure Resort and Casino in Tachileik. At that time, Dr. Tun Min Latt’s father, U Khin Maung Latt (a former Air Force Lieutenant Colonel), served as the Director General of Hotels and Tourism, ensuring their ties to military circles were deeply rooted.

The story became even more intriguing in September 2022 when Dr. Tun Min Latt was arrested in Bangkok. Arrested alongside him was Dean Young Gultula, Senator Upakit’s son-in-law. Among the assets seized from Dr. Tun Min Latt were title deeds for a luxury Bangkok condo owned by Aung Pyae Sone (son of Min Aung Hlaing) and bank books belonging to Khin Thiri Thet Mon (the General's daughter). This discovery highlighted just how deeply the scandal reached into the family of the SAC Chairman. The primary allegation was that the Allure Group was used as a front to wash drug money by masquerading as a business purchasing electricity from Thailand to supply Myanmar.

Whether international intelligence agencies like the CIA were aware of this is a compelling question. In reality, the CIA constantly monitors regional drug and arms trafficking, especially financial flows related to the Myanmar military, which is under U.S. sanctions. While they rarely make their investigations public, the fact that the U.S. and UK imposed sanctions on Dr. Tun Min Latt and his Star Sapphire Group suggests they possessed solid intelligence. Specifically, reports from the U.S. Office of Foreign Assets Control (OFAC) are often based on data from the CIA and other intelligence agencies.

However, from a legal standpoint, a Thai court released Dr. Tun Min Latt and Upakit’s son-in-law in January 2024, citing insufficient evidence. Later, in May 2025, former Senator Upakit himself was acquitted by the court of money laundering and transnational crime charges. Upakit maintained that he was wrongfully accused and that he only knew Dr. Tun Min Latt as a business advisor. Regardless of the legal outcome, this case remains a significant event that exposed the complex web between the Myanmar military’s financial routes and influential figures in neighboring countries.

Note: In 2022, when I posted about this incident, my account was first temporarily suspended. It was restored after I provided an explanation, but later, the post was permanently deleted.

ထိုင်းအမတ် Upakit နှင့် ထွန်းထွန်းမင်း

ထိုင်းအမတ် Upakit နှင့် ထွန်းထွန်းမင်း

 

==============
ထိုင်းအထက်လွှတ်တော်အမတ် Upakit Pachariyangkun နဲ့ မြန်မာခရိုနီ လက်နက်ပွဲစား ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်တို့ရဲ့ အရှုပ်တော်ပုံကတော့ တကယ့်ကို ရုပ်ရှင်ဆန်ဆန် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လိုပါပဲ။ ဒီလူနှစ်ယောက်က မနေ့တစ်နေ့ကမှ သိကြတာမဟုတ်ဘဲ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်လောက်ကတည်းက စီးပွားဖက်တွေအဖြစ် လက်တွဲလာကြတာပါ။ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ၁၉၉၉ ခုနှစ်၊ မြန်မာစစ်အစိုးရလက်ထက်မှာ တာချီလိတ်က Allure Resort and Casino ကို စတင်ဖွင့်လှစ်ဖို့ သဘောတူညီချက် လက်မှတ်ထိုးရာကနေ အစပြုခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်ရဲ့ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးခင်မောင်လတ် (လေတပ် ဒုဗိုလ်မှူးကြီးဟောင်း) က ဟိုတယ်နှင့် ခရီးသွားလာရေး ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ယူထားချိန် ဖြစ်တာကြောင့် စစ်တပ်အသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ ဆက်ဆံရေးက အမြစ်တွယ်နေခဲ့တာပါ။
ဇာတ်လမ်းက ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလာတာက ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလမှာ ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ် ဘန်ကောက်မှာ အဖမ်းခံလိုက်ရတဲ့ အချိန်ကစတာပါ။ အဲဒီတုန်းက သူနဲ့အတူ Upakit ရဲ့ သမက်ဖြစ်သူ Dean Young Gultula လည်း အတူတူ အဖမ်းခံခဲ့ရပါတယ်။ ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်ဆီကနေ သိမ်းဆည်းရမိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေထဲမှာ မင်းအောင်လှိုင်ရဲ့ သားဖြစ်သူ အောင်ပြည့်စုံ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဘန်ကောက်က ဇိမ်ခံကွန်ဒို စာချုပ်တွေနဲ့ သမီးဖြစ်သူ ခင်သီရိသက်မွန်ရဲ့ ဘဏ်စာအုပ်တွေပါ တွေ့ရှိခဲ့တာကြောင့် စစ်ကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ မိသားစုနဲ့ ဒီအရှုပ်တော်ပုံက ဘယ်လောက်ထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပတ်သက်နေလဲဆိုတာ ပေါ်လွင်သွားစေခဲ့ပါတယ်။ အဓိက စွပ်စွဲချက်ကတော့ Allure Group ကနေတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံက လျှပ်စစ်ဓာတ်အားတွေဝယ်ပြီး မြန်မာဘက်ကို ပြန်သွင်းတဲ့ လုပ်ငန်းကို အကာအကွယ်ယူကာ မူးယစ်ဆေးဝါးက ရတဲ့ငွေတွေကို ခဝါချခဲ့တယ်ဆိုတာပါပဲ။
ဒီကိစ္စကို CIA လိုမျိုး နိုင်ငံတကာ ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့တွေ သိသလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းကတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပါ။ တကယ်တော့ CIA က ဒီလို ဒေသတွင်း မူးယစ်ဆေးဝါးနဲ့ လက်နက်မှောင်ခိုမှုတွေ၊ အထူးသဖြင့် အမေရိကန်ရဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှု (Sanctions) ခံထားရတဲ့ မြန်မာစစ်တပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ငွေကြေးစီးဆင်းမှုတွေကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေလေ့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်လေ့ မရှိပါဘူး။ သို့သော်လည်း ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်နဲ့ သူပိုင်တဲ့ Star Sapphire Group ကို အမေရိကန်နဲ့ ဗြိတိန်တို့က ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် သူတို့ဆီမှာ ခိုင်လုံတဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းအချက်အလက်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အမေရိကန် နိုင်ငံခြားပိုင်ဆိုင်မှု ထိန်းချုပ်ရေးရုံး (OFAC) က ထုတ်ပြန်တဲ့ အစီရင်ခံစာတွေက CIA နဲ့ အခြား ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့တွေရဲ့ အချက်အလက်တွေအပေါ်မှာ အခြေခံထားတာ များပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဥပဒေကြောင်းအရ ကြည့်ရင်တော့ ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလမှာ ထိုင်းတရားရုံးက ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်နဲ့ Upakit ရဲ့ သမက်တို့ကို အထောက်အထား မခိုင်လုံဘူးဆိုပြီး အမှုကနေ ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ မေလမှာတော့ အထက်လွှတ်တော်အမတ်ဟောင်း Upakit ကိုယ်တိုင်လည်း ငွေကြေးခဝါချမှုနဲ့ နိုင်ငံဖြတ်ကျော် ရာဇဝတ်မှု စွဲချက်တွေကနေ တရားရုံးက တရားသေလွှတ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ Upakit ကတော့ သူဟာ မတရား စွပ်စွဲခံရတာဖြစ်ပြီး ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်နဲ့က စီးပွားရေး အကြံပေးအနေနဲ့သာ သိကျွမ်းတာလို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအမှုဟာ မြန်မာစစ်တပ်ရဲ့ ငွေကြေးလမ်းကြောင်းနဲ့ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံက ဩဇာရှိသူတွေကြားက ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ဆက်နွယ်မှုကို ကမ္ဘာက သိအောင် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ထင်ရှားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်နေမှာပါ။
2022 ခုနှစ်က အထက်ပါ ဖြစ်စဥ်ကို Post တင်လို့ ကျွန်တော့်အကောင့်ကို ပထမ ခေတ ပိတ်ပါတယ် ၊ ရှင်းပြတော့ ပြန်ဖွင့်ပေးတယ် ပြီတော့ အပြီးအပိုင်း ဖျက်ခံလိုက်ရတဲပါတယ် အချက်အလက်များ - https://koagga.blogspot.com/.../dr-tun-min-latt-and-min...

 

Dr. Tun Min Latt and Israel

The complexities of international geopolitics have become even more apparent now. In particular, there is fascinating evidence suggesting that during the Trump administration—which was very closely aligned with the Israeli government—exits were sought for subsidiaries and crony businessmen associated with Dr. Tun Min Latt.

In July 2025, the U.S. Treasury Department removed several of the military council’s arms brokers—Aung Hlaing Oo (MCM Group), Sit Taing Aung (Suntac Technologies), and Jonathan Myo Kyaw Thaung (KT Group)—from the sanctions list. This move demonstrates: "Just how effective the Myanmar government's lobbying efforts have become."

When examining the connection between Dr. Tun Min Latt and Israel, it is clear that he is not only a representative for major Israeli military companies but also a strategic confidant implementing Israeli interests within Myanmar. By leveraging the exceptionally close relationship between Israel and the U.S. during the Trump administration, certain businessmen within Dr. Tun Min Latt’s network sought pathways to reduce the pressures facing them.

Removing those who supply raw materials for weapons factories from the sanctions list serves as proof of the strength of the Israel-Myanmar-US lobbying network built by Dr. Tun Min Latt and his associates.

Therefore, the story of "Dr. Tun Min Latt and Israel" is not just about procuring weapons for the coup-leading military; it is a deep-seated narrative of navigating international sanctions by manipulating Israeli influence and shifts in U.S. political policy. Seeing the removal of Shwe Byain Phyu owner Daw Tin Latt Min and other cronies from these lists makes it undeniable: individuals like Dr. Tun Min Latt, in collaboration with Israeli intelligence, have skillfully found their "way out" on the global political stage.

ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်နှင့် အစ္စရေးနိုင်ငံ

ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်နှင့် အစ္စရေးနိုင်ငံ

=======================
နိုင်ငံတကာ ပထဝီနိုင်ငံရေးရဲ့ အရှုပ်တော်ပုံဟာ အခုဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် ထင်ရှားလာခဲ့ပါပြီ။ အထူးသဖြင့် အစ္စရေးအစိုးရဟာ သူနဲ့ အလွန်တရာ ပုလဲနံသင့်လှတဲ့ Trump အစိုးရလက်ထက်မှာ ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လက်ခွဲကုမ္ပဏီတွေ၊ ခရိုနီလုပ်ငန်းရှင်တွေအတွက် ထွက်ပေါက်ရှာပေးခဲ့တဲ့ အထောက်အထားတွေက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပါ။
၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လမှာ အမေရိကန် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနကနေ စစ်ကောင်စီရဲ့ လက်နက်ပွဲစားတွေဖြစ်တဲ့ အောင်လှိုင်ဦး (MCM Group)၊ စစ်တိုင်းအောင် (Suntac Technologies) နဲ့ ဂျိုနသန်မျိုးကျော်သောင်း (KT Group) တို့ကို ပိတ်ဆို့အရေးယူမှု (Sanction) စာရင်းကနေ ပယ်ဖျက်ပေးလိုက်တာဟာ ဒီကွန်ရက်တွေရဲ့ နောက်ကွယ်က -
"မြန်မာအစိုးရရဲ့ လော်ဘီလုပ်ငန်းတွေ ဘယ်လောက်ထိ ထိရောက်လဲဆိုတာကို ပြသနေတာပါပဲ။"
ဒီနေရာမှာ ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်နဲ့ အစ္စရေးရဲ့ ဆက်နွယ်မှုကို ပြန်ကြည့်ရင် သူဟာ အစ္စရေးစစ်ဖက်ဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ အစ္စရေးအစိုးရရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို မြန်မာနိုင်ငံမှာ အကောင်အထည်ဖော်ပေးနေတဲ့ ဗျူဟာမြောက် လူယုံတော်တစ်ဦး ဖြစ်နေတာပါ။ Trump အစိုးရလက်ထက်မှာ အစ္စရေးနဲ့ အမေရိကန်ကြားက အလွန်နီးကပ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အသုံးချပြီး ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်ရဲ့ ကွန်ရက်ထဲက အချို့သော လုပ်ငန်းရှင်တွေဟာ သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာမယ့် ဖိအားတွေကို လျှော့ချဖို့ လမ်းကြောင်းရှာခဲ့ကြပါတယ်။
အခုလိုမျိုး လက်နက်စက်ရုံတွေအတွက် ကုန်ကြမ်းသွင်းပေးနေသူတွေကို Sanction စာရင်းကနေ ဖယ်ရှားပေးလိုက်တာဟာ ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်တို့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အစ္စရေး-မြန်မာ-အမေရိကန် လော်ဘီကွန်ရက်က ဘယ်လောက်ထိ အားကောင်းနေသလဲဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပါပဲ။
ဒါကြောင့် "ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ် နှင့် အစ္စရေး" ဇာတ်လမ်းဟာ အာဏာသိမ်းစစ်တပ်အတွက် လက်နက်ရှာပေးရုံတင်မဟုတ်ဘဲ၊ နိုင်ငံတကာရဲ့ အရေးယူပိတ်ဆို့မှုတွေကြားကနေ လွတ်မြောက်အောင် အစ္စရေးရဲ့ သြဇာနဲ့ အမေရိကန်ရဲ့ နိုင်ငံရေးမူဝါဒ အပြောင်းအလဲတွေကိုပါ ကစားနိုင်ခဲ့တဲ့အထိ နက်နဲလှပါတယ်။ အခုလိုမျိုး Shwe Byain Phyu ပိုင်ရှင်ကတော် ဒေါ်တင်လတ်မင်းနဲ့ တခြားခရိုနီတွေပါ လွတ်မြောက်သွားတာကို ကြည့်ရင် ဒေါက်တာထွန်းမင်းလတ်တို့လို လူတွေဟာ အစ္စရေးထောက်လှမ်းရေးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေး စင်မြင့်ထက်မှာ သူတို့ရဲ့ "ထွက်ပေါက်" ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့တာကတော့ ငြင်းမရတဲ့ အချက်အလက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်။

 

Millionaires from Birth

It is true. If you are a Myanmar citizen born and living in Myanmar, do not forget that you have been a Myanmar Kyat billionaire since birth. In fact, you are already wealthy, possessing between 1 billion and 8 billion Kyats.

Don’t believe it? If you don’t, try going to Thailand or India to sell a kidney. In Thailand, you could get around 800 Lakhs (up to 80 million Kyats), and in India, around 180 Lakhs (18 million Kyats). That is why I call you a millionaire.

What is truly heartbreaking is that within our Myanmar families, people are now actually selling their kidneys. Our lives have fallen so deeply into poverty. Have you noticed? Selling one's own flesh and blood is no longer just about young Myanmar daughters becoming victims of the country’s poverty—forced into becoming illegal mistresses or sex workers.

Now, people are literally cutting open their chests to sell their livers and kidneys through brokers. They do this just to afford a small shelter for their families, to buy back farmland seized by the military, or because they were forcibly evicted by municipal authorities and left homeless. Amidst all this, sons are being forced back into the military as deserters or are dying because of the war... What more evidence is needed to show that all of this is happening solely because of the military group's desire for absolute power? Please, tell me.

With tears of deep sorrow, let me say... "We are millionaires."