ဂျူး
ကုရ်အာန်ကျမ်းတွင် အစ္စရာအီလ် (Banu Isra'il) ဟု ခေါ်ဆိုသော ဂျူးလူမျိုးများနှင့် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများအကြောင်းကို သမိုင်းကြောင်း၊ ယုံကြည်ချက်၊ အကျင့်စရိုက်နှင့် ဘုရားသခင်၏ စမ်းသပ်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြထားသည်။
အစဦးတွင် ဘုရားသခင်သည် ဤအမျိုးအနွယ်အား ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးများအပေါ် သာလွန်ကောင်းမွန်သော ကျေးဇူးတော်များ ပေးသနားခဲ့ပြီး၊ ပရောဖက်များစွာကို စေလွှတ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အထူးရွေးချယ်ခံရသူများအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
ဥပမာအားဖြင့် စူရာဟ် အယ်လ်ဗာကိုရာ (2:47) တွင်
يَٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ
" အို-အစ္စရာအီလ်၏မျိုးနွယ် အပေါင်းတို့၊ အသင်တို့အား ငါအရှင် ပေးသနားတောမူသော သုခချမ်းသာ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်များကို လည်းကောင်း၊ ငါအရှင်သည် အသင်တို့အား (အထူးထူးသော ဂုဏ်ထူးဝိသေသများဖြင့်) စကြာဝဠာ အပေါင်းထက် ထူးကဲစွာ ခြီးမြှင့်တော်မူခဲ့သည်ကို လည်းကောင်း၊ အောက်မေ့ သတိရကြကုန်။ "
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော မရေမတွက်နိုင်သော ကျေးဇူးများကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အချို့သော အချိန်များ၌ ပရောဖက်များ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ဖီဆန်ခြင်း၊ နွားရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်းစသည့် ပုန်ကန်မှုများကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုနှင့် စမ်းသပ်မှုများကို ခံခဲ့ရကြောင်း ကုရ်အာန်က သတိပေးထားသည်။
ဘုရားသခင်အပေါ် သဘောထားနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ဂျူးဘာသာဝင်အချို့က မိမိတို့ကိုယ်ကို "ဘုရားသခင်၏ သားများ" ဟု ခံယူခြင်းကို စူရာဟ် အယ်လ်မာအိဒါ (5:18) ကဲ့သို့သော နေရာများတွင် ငြင်းဆိုထားပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာများကို လက်တွေ့ဘဝတွင် လိုက်နာရန် ပျက်ကွက်ခြင်း သို့မဟုတ် စာသားများကို လိုသလို ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဝေဖန်ဖော်ပြထားသည်။
သို့ရာတွင် ဂျူးလူမျိုးအားလုံးကို တသမတ်တည်း အဆိုးမြင်ထားခြင်း မရှိပေ။ စူရာဟ် အာလေ အင်မ်ရန် (3:113-114) တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ဂျူးလူမျိုးအားလုံး အတူတူမဟုတ်ဘဲ၊ ညအချိန်များတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို ရွတ်ဆိုကာ ပျပ်ဝပ်ကြသည့် သမ္မာတရားကို ကိုင်စွဲသူ၊ ပညာတတ်၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုသူ ဖြောင့်မတ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း ပါဝင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။
အစ္စလာမ်၏ အခြေခံမူအရ လူတစ်ဦး၏ တန်ဖိုးသည် မည်သည့်လူမျိုးနွယ်ဝင် ဖြစ်သည်ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မမူတည်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် လုပ်ရပ်ကောင်းများအပေါ်တွင်သာ မူတည်ကြောင်း အလေးပေး ဖော်ပြထားသည်။
ဤကဲ့သို့ ကုရ်အာန်က ဖော်ပြခဲ့သော ဂျူးဘာသာဝင်တို့တွင် ၎င်းတို့၏ ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်နှင့် နေ့စဉ်ဘဝ ကျင့်ဝတ်များကို ဖော်ညွှန်းသည့် အဓိကကျမ်းစာများနှင့် လေ့လာစရာ အခြေခံကျမ်းများ ရှိကြသည်။
ဂျူးတို့အတွက် အဓိကအကျဆုံးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး စာရေးထားသည့် ကျမ်းစာမှာ ဘုရားသခင်က မူဆာ (မိုရှေး) အား ပေးသအပ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသော ပဉ္စလက်ခ်ကျမ်း (ကျမ်းငါးစောင်) ဖြစ်သည့် တိုရာ (Torah / Written Torah) ပင် ဖြစ်သည်။
စာရေးထားသော တိုရာကျမ်းထဲပါရှိသည့် အမိန့်နှင့် ဥပဒေများကို လက်တွေ့ဘဝတွင် မှန်ကန်စွာ နားလည်ကျင့်သုံးနိုင်ရန်အတွက်မူ ရှေးခေတ် နှုတ်တိုရာ (Oral Torah) များကို အခြေခံထားသည်။
၎င်းနှုတ်တိုရာများကို မျိုးဆက်တစ်ဆက်မှ တစ်ဆက်သို့ နှုတ်ဖြင့် လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ရာမှ နောင်တွင် အေဒီ ၂ ရာစုခန့်၌ စာအုပ်အဖြစ် ပထမဆုံး စုစည်းရေးသားခဲ့သော ကျမ်းမှာ မီရှ်နာ (Mishnah) ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ရဗီ (Rabbi) ပညာရှင်များက မီရှ်နာကျမ်းကို ရာစုနှစ်များစွာ ထပ်မံဆွေးနွေးဝေဖန်ကာ ရှင်းလင်းချက်များ ပေးထားသည့် စုစည်းမှုကြီးမှာ သယ်လ်မုဒ် (Talmud) ဖြစ်ပြီး၊ ဤကျမ်းသည် ဂျူးတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝဥပဒေများနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို အသေးစိတ်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ပေးသော အဓိကကျမ်းတစ်စောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
Ref ; https://quran.mmsy.info/my_gazi/page/111
https://quran.mmsy.info/my_gazi/page/64
