မြန်မာဘာသာပြန် သမ္မကျမ်းစာသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာမှ တိုက်ရိုက်ပြန်ဆိုထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းအတွက် ဟေဗြဲဘာသာ (Hebrew) နှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းအတွက် ဂရိဘာသာ (Greek) ကို အခြေခံ၍ ဘာသာပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် “j” ဖြင့် ထွက်သောအသံကို “ဂျ” ဟု မပြန်ဆိုဘဲ၊ မူရင်း ဟေဗြဲ/ဂရိ အသံထွက်နှင့် ပိုမိုနီးစပ်သည့် “ယ” အသံဖြင့် ပြန်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် အင်္ဂလိပ်တွင် Jesus, John, Jerusalem, Jordan ဟု ရေးသားသော်လည်း၊ မြန်မာသမ္မကျမ်းစာတွင် ယေရှု၊ ယောဟန်၊ ယေရုရှလင်၊ ယော်ဒန် စသည်ဖြင့် “ယ” အက္ခရာကို အသုံးပြုထားသည်။ ယင်းသည် အင်္ဂလိပ်အသံထွက်ကိုသာ လိုက်၍ပြန်ဆိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ မူရင်းဘာသာများရှိ အမည်အသံထွက်ကို ရည်ညွှန်းထားခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။
Judson ကို ယုဒသန် ဟု ခေါ်ဆိုရေးသားခဲ့ခြင်းကိုလည်း ကြည့်နိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် Jordan အမည်၏ မူရင်း ဟေဗြဲအသုံးအနှုန်း Yardēn — မြန်မာလို ယော်ဒန်မြစ် — ကဲ့သို့ “ယ” အသံဖြင့် အစပြုသည့် မူရင်းအသံစနစ်ကို ယူဆောင်ထားဟန်ရှိသည်။
ထို့ပြင် မြန်မာဘာသာသို့ သမ္မကျမ်းစာပြန်ဆိုမှုသည် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများအတွင်း အစောပိုင်းကာလကပင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ဘာသာပြန်လုပ်ငန်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု မှတ်သားရသည်။ အိန္ဒိယနှင့် တရုတ်ဘာသာပြန်များနောက်တွင် မြန်မာဘာသာပြန် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထိုင်းဘာသာအပါအဝင် အခြားဒေသဘာသာပြန်များလည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကျွန်တော် မှတ်သားမိသလောက် မြန်မာဘာသာပြန်သည် အိန္ဒိယဘာသာပြန်ထက် နှစ် ၄၀ ခန့်နောက်ကျပြီး၊ တရုတ်ဘာသာပြန်ထက် နှစ် ၂၀ ခန့်နောက်ကျသော်လည်း၊ ထိုင်းဘာသာပြန်ထက် လေးနှစ်ခန့် စောခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။
Ref and Power by https://www.perplexity.ai/
အောင်မျိုးလွင် (အဂ္ဂ)
