"ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖေးကူချင်"

"ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖေးကူချင်"
==================
My Journey Through Recovery ( Lifeline )
ကျွန်တော့ English ဘာသာပြန်များတွင် တလွဲတွေများစွာပါဝင်မှာဖြစ်ပါတယ်၊
အကြောင်းမှာ ကျွန်တော်မြန်မာလို ကွင့်မြူးလိုက်တဲ့ " ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖေးကူချင် ကို တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်လိုက်ပါက အမေရိကန်များနာမလည်ပါ သူတို့ကို ကောက်ရိုးတမျှင်လို့ပြောမည့်အစား Lifeline လို့သုံးသည်က သာပိုကောင်းသည် သို့သော် ကျွန်တော်ထိမိတဲ့ဘာသာပြန်မှုမလုပ်ဆောင်နိုင်သေးပါသို့သော်အောက်မှ လင့်တစ်ခုရှိပါတယ် ခေါင်းစဥ်က "My Lifeline at AADAP ( Finding My Path to a Drug-Free Life ) " မြန်မာလို "AADAP - ကျွန်ုပ်၏ ကောက်ရိုးတမျှင် လို့ဘာသာပြန်ထားပါတယ်၊
ဤခေါင်းစဉ်ဖြင့် ကျွန်တော် ပြောလိုသည်မှာ မူးယစ်ဆေးဝါးလောကကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ဘဝတူများ၏ ခံစားချက်ကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ပါသည်။
"ငါ ဆေးဖြတ်တော့မည်" ဟု ကျွန်တော့်စိတ်၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်ဖြင့် စတင်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍၊ ကျွန်တော့်အတွက်သာမက ကျွန်တော့်ကဲ့သို့ပင် ဘဝတူသူများအတွက်ပါ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ဖြတ်သန်းမည်ဟု စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မာစွာ ထည့်သွင်းထားခဲ့ပါသည်။
သင်တန်းကာလအတွင်း ဒစ်ဂျစ်တယ်ပစ္စည်းများ အသုံးပြုခွင့်မရှိသဖြင့် ကျွန်တော် သင်ယူဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် နေ့ရက်တိုင်းကို လက်ရေးဖြင့် စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ပါသည်။ ထိုမှတ်တမ်းများကို ကျွန်တော့်၏ Blog Post များတွင် တင်ထားပေးပါသည်။ စိတ်ပါဝင်စားသူများ၊ လိုအပ်သူများအနေဖြင့် ရယူလေ့လာပြီး အပြန်အလှန် မျှဝေအသုံးပြုနိုင်ပါသည်။
https://koagga.blogspot.com/2025/06/aadap.html
https://koagga.blogspot.com/2025/12/aadap-in-christmas.html
https://koagga.blogspot.com/.../drug-rehabilitation-l1.html
https://koagga.blogspot.com/.../nothing-changes-if...
https://koagga.blogspot.com/2026/06/aa-ca-and-na-and-i.html
https://koagga.blogspot.com/2026/06/blog-post_675.html
https://koagga.blogspot.com/2026/07/blog-post_01.html
https://koagga.blogspot.com/.../letters-to-heaven-drug...

Letters to Heaven (Drug Rehabilitation)

Letters to Heaven (Drug Rehabilitation)

In our training program, there is a lady who comes to teach us once a month. She has fair skin, and it seems she adheres to Red Indian (Native American) beliefs—at least, that is my impression. She is likely around 70 years old and typically wears coarse cotton shirts and colorful beaded bracelets on her arms. She teaches Yoga and mindfulness exercises.

Sometimes, during occasions like Christmas, we have an activity where we hand-stitch little stockings using fabric of our choice and place them under the Christmas tree at the center.

Yoga and breathing exercises are already familiar to us Burmese, so I won't go into detail about those. However, there is one activity we do once a month called "Sending Letters to Heaven." It is about writing letters to our loved ones who are no longer in this world. She distributes light blue sheets of paper to all of us. Then, we close our eyes for about 15 minutes to find inner peace. When we hear the gentle sound of a singing bowl ringing in the silence, we slowly open our eyes and write our letters to our loved ones, opening up our hearts. Although you can hear the sounds of some people crying or sniffing while writing, no one asks anyone else about it.

When we hear the bowl ring "dong" again, we all fold our little sheets of paper and gather around the fire pit outside the training hall. After a brief moment of sending loving-kindness (Metta), we toss our papers into the fire.

After that, we return to the hall, sit in our places, and practice slow, deep breathing for another 10 minutes to attain inner satisfaction. I am sharing this as a memorable exercise. In the photo, the place I have indicated with an arrow is the fire pit, and the circle next to it is the turtle pond.

Photo / AADAP, Inc. - Therapeutic Community (TC)

ကောင်းကင်သို့ စာပို့ခြင်း ( မူးယစ် ပြန်ထူ )

ကောင်းကင်သို့ စာပို့ခြင်း ( မူးယစ် ပြန်ထူ )

 

ကျွန်တော်တို့ သင်တန်းမှာ တစ်လတစ်ကြိမ် လာရောက်သင်ကြားပေးတဲ့ အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ သူမက အသားဖြူပြီး Red Indian အယူအဆကို လက်ခံပုံရပါတယ် (ကျွန်တော့်အထင်ပါ)။ သူမ ဝတ်စားတဲ့အခါ ချည်အင်္ကျီအကြမ်း၊ လက်မှာ အရောင်စုံ ကျောက်လက်ကောက်တွေကို ဝတ်ဆင်လေ့ရှိပြီး အသက် ၇၀ လောက် ရှိမယ်ထင်ပါတယ်။ သူမက ယောဂ (Yoga) နှင့် စိတ်တည်ငြိမ်ရေး လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို သင်ကြားပေးပါတယ်။
တခါတလေ ခရစ္စမတ် (Christmas) လို အချိန်မျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့ ခြေအိတ်လေးတွေကို မိမိကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ အဝတ်စနဲ့ လက်နဲ့ချုပ်ပြီး သင်တန်းမှာရှိတဲ့ ခရစ္စမတ်သစ်ပင်အောက်မှာ သွားထားကြရတဲ့ အစီအစဉ်မျိုးလည်း လုပ်ရပါတယ်။
ယောဂနှင့် အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်းတွေကတော့ မြန်မာတွေနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်လို့ အသေးစိတ် မရှင်းပြတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ တစ်လတစ်ခါ လုပ်ရတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုရှိပါတယ်၊ အဲဒါကတော့ "ကောင်းကင်သို့ စာပို့ခြင်း" ဖြစ်ပါတယ်။ လောကမှာ မရှိတော့တဲ့ မိမိချစ်ခင်ရသူတွေဆီ စာပို့ခြင်းပေါ့။ သူမက အပြာနုရောင် စာရွက်ကလေးတွေကို ကျွန်တော်တို့အားလုံးဆီ ဖြန့်ဝေပေးပါတယ်။ ပြီးရင် ၁၅ မိနစ်လောက် မျက်စိမှိတ်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်မှုယူကြရပါတယ်။ အားလုံးအသံတိတ်နေတဲ့အချိန် ညှင်သာတဲ့ ကြေးခွက်ကလေးကို ခေါက်တဲ့အသံကြားရင် ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်စိဖွင့်ပြီး စာရွက်လေးတွေပေါ်မှာ မိမိချစ်ခင်ရသူများထံ စာရေးပြီး ရင်ဖွင့်ကြပါတယ်။ အချို့သူတွေက စာရေးရင်း မျက်ရည်ကျ နှာရှုံ့သံကြားရပေမဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မေးမြန်းခြင်း မရှိကြပါဘူး။
နောက်တစ်ခါ ကြေးခွက်ကလေးကို "တုန်" ဟူ၍ တီးသံကြားရင် ကျွန်တော်တို့အားလုံး စာရွက်လေးကို ခေါက်ပြီး သင်တန်းခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ မီးလှုံရာနေရာမှာ ဝိုင်းဖွဲ့ကြပါတယ်။ ခေတ္တမျှ မေတ္တာပို့ ပြီးနောက် မိမိတို့စာရွက်ကလေးတွေကို မီးပုံထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်။
ထို့နောက် သင်တန်းခန်းမထဲ ပြန်ဝင်ပြီး ကိုယ့်နေရာမှာ ထိုင်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်မှုရအောင် နောက်ထပ် ၁၀ မိနစ်ခန့် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူသွင်း-ရှူထုတ် လုပ်ရင်း စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရယူရတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုအကြောင်း အမှတ်တရမျှဝေလိုက်ပါတယ်။ ပုံထဲမှာ ကျွန်တော် မြှားနဲ့ ပြထားတဲ့နေရာက မီးပုံနေရာဖြစ်ပြီး၊ သူ့ဘေးက နောက်ထပ် အဝိုင်းလေးကတော့ လိပ်ကန်ဖြစ်ပါတယ်။
ပုံ / AADAP, Inc. - Therapeutic Community ( TC )

 

Happy Birthday to you မူးယစ်ပြန်ထူ

 Happy Birthday to you

Happy Birthday to you
=============
ကျွန်တော်နေတဲ့ Los Angels မှာ တစ်နှစ် ၂ ခါ AA, CA, NA တွေ့စုံပွဲနှင့် အပြေးပြိုင်ပွဲရှိပါတယ်၊ ပစဖိတ်သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေမှာပြေကြတာဖြစ်ပါတယ်၊
ကျွန်တော်တို့သူငယ်ချင်းတွေစ ပြေးမှတ်ကိုရောက်တော့ အဲ့ဒီမှာ LA မြို့နယ်ပေါင်း ၁၃၀ ခန့်မှ အသင်းဝင်ရာချီရောက်နေကြပြီး ကော်ဖီအစီအစဥ်လုပ်သူကလုပ်၊ ဓါတ်ပုံရိုက်တဲ့အဖွဲ့က အမှတ်တရဓါတ်ပုံတွေရိုက်ပြီး Page မှာစုပြီးတင်ပေးနေပါတယ်၊

မျက်ခင်ပြင်ပေါ်မှာ နံပါတ် ၈ , ၉, ၁၀, ၁၂ စသည်ဖြင့် နံပါတ်အလိုက် သဲထဲမှာ ပြေးရန် အသုံးပြုပြီးဖိနပ်များကို မျှဝေသူ၊ ရယူသူ၊ ကျုပ်တို့အဖွဲ့ကတော့ မနားတမ်း အပင်ပန်းခံပြီး စော်ငန်း၊ ဆေးလိပ်သောက်လုပ်ရပါတယ်။

စတင်တာထွက်တဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့လိုက်မသွားပါဘူး ကျွန်တော်က ခါးနာ၊ သူငယ်ချင်းက ခြေခေါက် အကြောင်းအမျိုးမျိုးပြသည့်အတွက် သင်တန်းကျောင်းမှ ကားစီစဥ်ပေးသည့်အတွက် အပြေးပြိုင်သူများ ဝာာဝင်မည့်နေရာသို့ကြိုရောက်ပြီး ရောက်လာသူများသောက်ရန် ပြင်ထားသည့် အချိုရေ ဓါတ်ဆားများကို အပြေးရယူပြီးသောက် သဲပြင်မှာ မှောက်နေလိုက်ကြပါတယ်။

အချိန်နှစ်နာရီခွဲခန့်အကြာတွင် ကမ်းခြေမှာလူစုံလေပြီ၊ ကျွန်တော်ကတောာ့ လူသားပီသစွာပင် ကလေးချီအိပ်ဖြင့်အပြေးဝင်သာသူ Single Mother ကို ဝင်ကူပြီး ကလေးယူထားလိုက်ပါတယ်၊ ထို Aferican American သားလေးက ကျွန်တော့်အသဲလေးပါ။ သူလေးက သင်တန်းမှာ မွေးတဲ့ကလေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံးချစ်ကြပါတယ်။

AA, CA, NA အဖွဲ့သား ၃၀၀ ခန့် ဝိုင်ဖွဲ့ပြီး သဲသောင်ပြင်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီးသည့်နောင် တစ်ယောက်မှ ထပြီး လေ Hong ၃ ချက်တီးလိုက်သည့်အတွက် အားလုံး အသံငြိမ်သွားသည့်အခါ၊ အဖွဲ့သားထဲမှ ယနေ့ Organic ဖေါ်ရည်လုပ်ငန်းဖြင့် အောင်မြင်နေသူ၊ အနုပညာရှင် စသည့် ထင်ပေါ်သူများမှ အားပေးစကား လူသစ်များကိုပြောကြာပေးပြီသည့်နောက် ရက် ၃၀ ပြည့် ဆေးဖျက်ထားသူများ အားလုံး အလည်သို့ထွက်ခဲ့ပါဟုခေါ်ပြီး ကျွန်တော်တို့အားလုံးမှ ပြိုင်တူ Happy Birthday သီချင်းသီဆိုပြီး ဘဝသစ်မွေးဖွားလာသူများ အဖြစ် Happy Birthday သီဆို လက်ခုပ်တီးကြပါတယ်၊ ထိုနည်းတူ ၆ လ၊ ၁ နှစ်၊ ၂ နှစ် ၃ နှစ် ၅ နှစ် နှစ် ၃၀ စသည်ဖြင့် အလှည့်ကျခေါ်ပြီး Happy Birthday ဆိုကြ ပျော်ကြလုပ်တာ ၁ နာရီလောက်ကြာပါတယ်၊

ကျွန်တော်ကတော့ ကလေးထိန်း၊ ထိုအစီအစဥ်ပြီးတာနှင့် ကျွန်တော်ကလေးပြန်ပေးပြီး ဒုတိယအစီစဥ်ဖြစ်တဲ့ ၁၅ ယောက်တစ်ဝိုင်း ဘောလုံးပြစ်ပေးရင် သီချင်းဆိုခြင်း တစ်ယောက်လုပ်သည့် အားကစားအတိုင်း အလှည့်ကျလုပ်ရခြင်းတွေကို ဝင်လုပ်နေဖြစ်ပါတယ်၊

ဒီလိုတွေ့စုံပွဲမှာ မိမိတို့ကျွမ်းကျင်ပြီး သည့်အလုပ်များကို ရေးပြီး ဆက်သွယ်ရန် ပိုစ်လေးရေးပြီး ကပ်လို့ရတဲ့ ဘုတ်ရှိပါတယ် အဲ့ဒီမှာ ငါတော့ ဒါလေးလုပ်ချင်တယ် ဆိုပြီးကပ်ကြပါတယ် ၊ ထိုသို့ကပ်ထားသည်များကို ဖိတ်ကြားထားသည့် Angels များ ဘာသာရေးအသင်းတော်များ ၊ မူယစ်ကျော်လွန်အောင်မြင်သူများမှ ကူညီနိုင်တာကူညီလေ့ရှိကြပါတယ်၊ တစ်ယောက်ဆိုလျင် ဒိုနက် မုန့်လုပ်တာ အတော်ကျွမ်းကျင်ပါတယ် ဒီတော့အသင်းတော် ၃ ခုမှ ဒိုနက်အော်ဒါအတွက် ကြိုတင်ငွေထုပ်ပေးပြီး အပတ်စဥ်မှာပေးသည့်အတွက် အရင်းတစ်ခုကောင်းကောင်းရလာပြီး ယခုဆိုလျင် ဆိုင်ပင်ဖွင့်ထားနိင်ခဲ့ပါပြီ။

Drug Abuse Program သင်တန်းကာလအတွင်း ဖုန်းနှင့် ကင်မရာရိုက်ကူးခွင့်မရှိခြင်း၊ AA, CA, NA မူအရ ရှိသည့်ပုံများမှာလဲ မျှခွင့်မရှိပါ။

အမှတ်ရတာလေးတစ်ခုပါ။

မူးယစ်ဆေးဝါး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အဖွဲ့အစည်းများ (AA, CA, NA) အကြောင်း ရှင်းလင်းချက်---
ဤအဖွဲ့အစည်းများသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် အသိအမှတ်ပြုထားသော "၁၂ ဆင့် အစီအစဉ်" (12-Step programs) များဖြစ်ကြပြီး၊ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးကူညီခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများကို ဝေမျှခြင်းဖြင့် စွဲလမ်းမှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် အမြတ်အစွန်းအတွက် လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အဖွဲ့ဝင်အချင်းချင်း ကူညီပေးသည့် မူဝါဒဖြင့် လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်သည်။

AA (Alcoholics Anonymous - အရက်ဖြတ်သူများအသင်း): ၁၉၃၅ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ပထမဆုံးသော ၁၂ ဆင့် အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ဤအသင်းသည် အရက်စွဲခြင်းမှ လွတ်မြောက်လိုသူများအတွက် အဓိကထား လုပ်ဆောင်သည်။

NA (Narcotics Anonymous - မူးယစ်ဆေးစွဲသူများအသင်း): AA ကို စံနမူနာယူ၍ ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်မူးယစ်ဆေးဝါးကိုမဆို စွဲလမ်းနေသူများအတွက် ရည်ရွယ်သည်။ မူးယစ်ဆေးဝါးကင်းစင်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်လိုသူများအတွက် ပံ့ပိုးပေးသော ကွန်ရက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

CA (Cocaine Anonymous - ကိုကင်းစွဲသူများအသင်း): ဤအစီအစဉ်သည် ကိုကင်းနှင့် အခြားသော စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေသည့် မူးယစ်ဆေးဝါးများ စွဲလမ်းနေသူများအတွက် ဖြစ်သည်။ ကိုကင်းကို အဓိကထားသော်လည်း အခြားသော မူးယစ်ဆေးဝါးစွဲလမ်းမှုများနှင့် ပတ်သက်သည့် အတွေ့အကြုံများကိုလည်း ဝေမျှလေ့ရှိသည်။

အဓိကအချက်များ:

အချင်းချင်း ကူညီမှု: အစည်းအဝေးများတွင် ဆရာဝန်များ သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များက ဦးဆောင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အဖွဲ့ဝင်များက ၎င်းတို့၏ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ခရီးစဉ်များကို ဝေမျှခြင်းဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်ထိန်းသိမ်းမှု (Anonymity): အဖွဲ့ဝင်များ၏ အမည်များကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး အစည်းအဝေးအတွင်း ပြောဆိုသမျှကို အပြင်သို့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းမရှိပါ။ ၎င်းသည် စိတ်ချလုံခြုံပြီး ဝေဖန်မှုကင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးသည်။

၁၂ ဆင့် အစီအစဉ်: ၎င်းသည် လမ်းညွှန်မူဝါဒများဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏စွဲလမ်းမှုအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ဝန်ခံခြင်း၊ ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ရာ (သို့မဟုတ်) ဝိညာဉ်ရေးရာ အားအင်တစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် ယခင်က ကျူးလွန်မိခဲ့သော အမှားများအတွက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

လွယ်ကူစွာ ပါဝင်နိုင်ခြင်း: အစည်းအဝေးများကို မကြာခဏ (နေ့စဉ်နီးပါး) ကျင်းပလေ့ရှိပြီး အခမဲ့ ပါဝင်နိုင်သည်။
https://koagga.blogspot.com/2026/06/aa-ca-and-na-and-i.html
https://koagga.blogspot.com/2026/06/happy-birthday-to-you-aa-ca-na.html

https://www.facebook.com/john.agga.us/posts/pfbid06FciPTqFuAKf8EjzQ2fxe4cxY3SbEngzXnKnHYZtX8Rp3dGtgt7AjbWLi6aAQ1Dil

AA, CA, and NA and I

 

I live in Los Angeles, where our recovery community—AA, CA, and NA—holds massive gatherings on the Pacific coast twice a year. Imagine hundreds of people from over 130 different LA neighborhoods coming together on the beach. It’s an incredible scene: people setting up coffee stations, photographers capturing memories for our group pages, and rows of running shoes lined up in the sand, categorized by sobriety milestones—8, 9, 10, or 12 years. Some members even swap or donate their shoes to others in need.

My friends and I aren’t exactly the 'marathon runner' types—between my back pain and a friend’s twisted ankle, we’re usually the ones tasked with keeping the drinks and electrolytes cold and ready at the finish line!

About two and a half hours in, the beach is packed. I usually end up playing 'babysitter' for a single mother in our group, holding her baby while she finishes the run. That little boy is an African American sweetheart—he’s like our community’s own child, and we all adore him.

Once everyone is gathered, about 300 of us sit in a large circle on the sand. A single horn blast signals silence. We hear from successful members—entrepreneurs and artists who are now thriving—sharing words of encouragement. Then comes my favorite part: the 'Birthday' celebration.

We call out everyone based on their sobriety milestones—30 days, 6 months, 1 year, all the way up to 30 years. As each group stands up, the rest of us sing 'Happy Birthday' to them. It’s a beautiful way to honor their 'rebirth' into a new life. It’s a tradition that lasts about an hour, full of joy and applause.

Afterward, we move into smaller groups for fun activities, like tossing a ball around while singing and sharing stories. There’s also a 'Community Board' where members post their skills or businesses. It’s amazing to see how people get support here. I remember one member who was incredible at making donuts; three different local churches saw his post, pre-ordered his donuts, and provided the capital he needed to finally open his own shop!

It’s these moments of connection that really show what our recovery community is all about—helping each other turn a new page, one day at a time.

Nothing changes if nothing changes

" Nothing changes if nothing changes. The American idiom and the Burmese phrase harmonize beautifully. 

If you want to live this way, live this way. If you don't want to live this way, then don't.

My little poems were written while listening to the topics discussed in class. By looking at these poems, you can probably guess what we are studying. To be honest, it's a bit of an earful. (Can you read the text in the image?)

There are about four 45-minute classes per day. After each class, we have to sit for 15 minutes to write a "Reaction Letter," reflecting on what we remember and what we understood, which we then submit to the office. Those points are very important. The privilege of submitting a movie list for the movie room in the training center depends on those points. That is just an example; the more points you have, the more privileges you get.

A unique feature of the training: There are 45 students in the training. Anyone is free to leave at any time (except for young people who were caught using drugs, spent about 3 months in prison, and were then sent to this training center under a "Second Chance" program, where they must complete the 6-month course). If those young people choose not to go home, they are placed in shared housing owned by the training center and continue to take online classes for another 6 months. There, they receive a "Substance Abuse Counselor" certification, and training centers like this one often hire from that pool.

However, only about 3 people have chosen to leave on their own during the course. Among the students, there are engineers, a web developer, a Christian minister, a mother, a "night owl," a student, a trans person, a former gang member, a doctor, and long-haul truck drivers. Among them, a long-haul truck driver who was very friendly and used to help correct my pronunciation had been imprisoned for a drug offense; while he was sent here due to good behavior, he had to go to court for a second case, and he was sentenced to 3 years in prison before I finished my training. He always used to tell me: "Agga, your American pronunciation is perfect when you get angry."

By the way, I need to mention one thing here: some of the Americans in our class cannot read or write English. They are worse at it than I am. When I spontaneously write English quotes on the whiteboard like "˙ʇsɹoʍ ǝɥʇ ɹoɟ ƃuıɹɐdǝɹd osןɐ ɯɐ I ʇnq 'ʇsǝq ǝɥʇ ɹoɟ ƃuıdoɥ ɯɐ I," they find it fascinating. As for spoken language, well, don't even try to compete with them. For their Reaction Letters, the guides have to write down what they say for them.

My Lifeline at AADAP ( Finding My Path to a Drug-Free Life )

​THERAPEUTIC COMMUNITY (TC)

​AADAP, Inc.

​"Whenever I hear "AADAP," the word "MONAD" comes to mind. MONAD stands for "Mouth on No Active Duty"—essentially a command to shut up. I remember that the core goal of the training is: "Never use drugs again, for life." The objective of the rehabilitation program and how it is executed is clear: to train individuals to eat, live, speak, socialize, and travel without using drugs. By doing this, they can transition back into a normal social environment with a fresh mind, a new self, and new perspectives, feeling healthy, vibrant, and full of energy. Only then can they move toward a clear life goal with full confidence.

From beginning to end, trainees must recite the "Concepts of Change" about three times a day. There are three main areas that must be transformed:

1. Attitude (Behavior, speech, and conduct)

2. Direction (Purpose/Goal)

3. Lifestyle (Way of life)

Concepts of Change

There are basic principles of change: Attitude, Direction, and Lifestyle. Through transforming these, I am well on my way to a better life. First, I must believe that people need people; Without the care and concern of and for others, I will not grow. As addicts, we may feel damaged, but our lives Are not beyond repair. Through people, I will change my attitude. I will seek a new direction in my life. I will cease to believe, “Once an addict, always an addict.” With these changes, I will create and seek a healthy lifestyle. With these positive values, I am allowed to be the person I have always wanted to be.

The training teaches how to act, speak, behave, and live life with purpose. Some people enter voluntarily after medical detox. Others come due to a sudden urge to quit, or at the urging of parents, spouses, or partners while still using. Additionally, some young people who get into legal trouble due to associating with the wrong crowd are offered a "Second Chance" while in custody. This program ensures these young lives are not ruined. If granted a Second Chance, the individual must spend six months in the Drug Abuse Program.

Each trainee is assigned a counselor responsible for their progress, health, social needs, and functional tasks. One counselor typically manages about eight trainees. Office staff handle logistics such as hospital appointments, driver’s license applications, health care cards, replacing lost identification, and issuing bus passes. They also manage budgets for weekly outings and recreational activities, often adjusting plans to fit financial constraints.

Office staff and the trainees managing the kitchen hold a weekly menu planning session. Based on my time in the kitchen, we would take inventory of all food items, create a menu, and submit a list of necessary items, including advance purchases for the following week. We often joked that at AADAP, the cheapest commodities were money and food. Food is abundant; for example, they order ice cream in 5-gallon tubs, and the office staff approves most requests.

At the center, daily tasks like cooking, laundry, and cleaning are managed by trainee coordinators, and all trainees participate. Coordinators—such as the House Coordinator (HC), Cleaning Coordinator, Maintenance Coordinator, Kitchen Coordinator, and Laundry Coordinator—are selected by staff and counselors during meetings. Because there are pets at the center, there are even coordinators responsible for the dogs, cats, and turtles. The program also supports visually impaired individuals and mothers with children. Visually impaired trainees are given a private room on the ground floor with a dedicated coordinator, and there is a "Baby Room" downstairs for mothers.

"Fix yourself, find the right path. A real life is a life without drugs."

When a trainee first arrives, they receive a manual of rules, a notebook, and a pen. They must stay alone for 14 days in a private, motel-style room. During this time, they undergo urine, blood, and infection testing. Once they pass, they are moved into shared rooms. During these 14 "Golden Days," a senior trainee is assigned to guide them through the "do's and don'ts," act as a sounding board, and introduce them to staff. If a new trainee makes a mistake during this period, it is not their fault—it is the responsibility of their assigned coordinator, who is essentially "parenting" them. If a person arrives without having detoxed yet, the coordinator is considered "unlucky."

From start to finish, you will notice someone checking your door between 12:00 AM and 1:00 AM and again between 2:00 AM and 3:00 AM. Even if you lock it, it happens. This has been the protocol since the program began. I later realized this was the work of the night-duty staff. They move stealthily, but they are fully aware of everything—including ghost stories or attempts by some trainees to sneak into rooms at night.

Because trainees live, eat, and play together, they may fight, but they usually make up quickly. There is no room for cunning or long-held grudges; it is a very healthy practice. If someone has something to say, they say it directly to your face, and afterward, they can move on and be friends.

I was lucky to attend during the holiday season (November through January). The center serves Mexican, American, and Asian food, including hotdogs, sandwiches, tacos, burritos, stir-fry, ice cream, and snacks. On weekends, they serve "Brunch"—a combination of breakfast and lunch at 10:00 AM—followed by a snack and tea at 2:30 PM.

The holiday season was a great experience. In America, there are annual events like Veterans Day, Thanksgiving, Christmas, and New Year’s, which feel like one continuous celebration. It was a wonderful opportunity to experience the American lifestyle joyfully. Throughout the training, former trainees often join meetings online to share their success stories.

Most people here struggle with heroin, oxycodone, fentanyl, stimulants, and alcohol. I have observed that the primary triggers are:

1. Associating with the wrong crowd.

2. Romantic relationship issues.

3. Heartbreak, depression, or trauma.

Those who started due to peer pressure are usually the easiest to treat, while those using drugs to escape depression and trauma are the most difficult. This is why you cannot simply say someone is "cured"; you have to consider the root cause. You must also account for mental health damage. I, for example, required ongoing treatment for PTSD and depression after the course. PTSD often causes feelings of sadness, hopelessness, and self-blame. For me, the most significant symptom was what I call "Seeing and Hearing"—occasionally experiencing hallucinations.

Some ask if you can quit without a program. Based on 30 years of observation, quitting systematically is far more beneficial. Most people who try to quit on their own relapse within two to five years. Addiction recovery is an ongoing process. You should participate in continuous awareness and self-help programs like NA or AA, with the support of family and community. In these groups, you find "Sponsors"—former addicts who have achieved stable lives. They mentor, advise, and provide guidance, sometimes even offering financial support.

In this program, addiction is never treated as a moral failing. Some use for fun, others to escape pain, but regardless, they are viewed as patients who need rehabilitation and understanding. Once, when I was late to class, a teacher asked, "Isn't it true, Mr. Aung, that drugs are good?" I replied, "Of course, Sir! They are addictive because they are appealing. Would people get addicted if they weren't?" Everyone laughed. The teacher replied, "You aren't wrong, but don't stop there. Drugs may feel good, but they have extremely negative effects on you, your family, and your community." I agreed. The teacher was illustrating the danger of relapse, as relapsing users often combine substances and increase their dosage. This stage is where most suicides and violent crimes occur. I had to write a reflection paper for my comment!

Weekly Schedule Highlights

The schedule includes over 20 programs, such as:

• Work Therapy & Journal Workshops

• SUD 101 (Substance Use Disorder)

• Anger Management & Relapse Prevention

• Physical Fitness, Yoga, and Nutrition

• Parenting Classes & Movies

Some programs, like Parenting Classes, are optional. If you are struggling with specific behaviors like anger or forgetfulness, counselors may assign you to a "Special Group" (SG) with senior trainees. They might intentionally annoy you or make you uncomfortable to see how you handle stress. I didn't understand this until I became a senior trainee myself and saw SGs being formed for newcomers—it’s a way to ensure you don't have the time or energy to ruminate on your trauma.

Weekend Routine

Saturdays are marked by "First Cup" at 9:30 AM and "Second Cup" at 9:55 AM. Brunch is served at 10:00 AM. At 11:00 AM, we hold the Morning Family Meeting, which includes:

• House Announcements: Facility updates or maintenance issues.

• Pullups: Admitting your own mistakes or calling out others’ inappropriate behavior to maintain family standards.

• Strokes: A session for expressing gratitude.

• Counselor Requests: Where you request time for personal calls or administrative tasks.

• Horoscope/Concepts: Interactive sessions where trainees write thoughts on a whiteboard.

• Whatever: A "free space" where trainees can dance, sing, or share.

When it was my turn for "Whatever," I saw water on the staff table. Normally, taking that water is an infraction (LE). Because I knew the rules by heart, I asked if I could have some. The HC smiled, knowing the rule about the water originated in the meeting itself. I took the water and enjoyed the "Whatever" moment.

Reflecting on my time at AADAP from November 23, 2023, to January 30, 2024, I have many vivid memories, particularly the period surrounding the passing of AADAP’s founder and the training sessions we held during that time. It is natural for individuals to have varying experiences at AADAP; some may feel the program falls short, while others find it transformative. This is simply human nature. As humans, we are inherently complex; even if angels were to descend and cater to our every whim, we would likely still find reasons to be dissatisfied. However, when I look past personal feelings and examine the dedication of the staff and the structural integrity of AADAP’s goals and systems, I am deeply impressed by how well-organized the entire operation truly is. It is with this appreciation for their systemic commitment that I write this account.