အဖွဲ့အစည်းတွေ ဆိုတာ လူမှု့အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် အလွန်အရေး တကြီးလိုအပ်ပါတယ်.. တူညီတဲ့ရည်ရွယ်ချက်၊ ရည်မှန်ချက် ပန်းတိုင် တွေချမှတ်ပြီး စနစ် တကျ စုပေါင်း အကောင်အထည် ဖေါ်တယ်ဆိုတော့ အနဲဆုံး တစ်ဦး တစ်ယောက်ထက် သာလွန်တဲ့ ခွန်အားရတယ်၊ တစ်ဉ်ီးတစ်ယောက်ထဲက ဦးဆောင်လုပ်ကိုင်တဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ် အခြေပြု အဖွဲတွေကျတော့ သိပ်ကြာကြာ မခံတက်ကျပါဘူူး၊ ရာစု တစ်ခုလောက်ဆို ပြောက်သွားနိုင်တယ်.. ယနေ့ရှိနေတဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ် ကိုယ်စားပြု အဖွဲတွေ ရှင်သန်နေတာကလည်း အစိုရ သို့မဟုတ် အဖွဲအစည်များက ထိန်သိမ်း ပေးခဲကျတာကို တွေ့ရတယ်.... အဖွဲအစည်း ဆိုတာက လူများမယ် လူများတယ် ဆိုမှတော့ ပါစပ်လည်းများမယ်၊ အခွင့်အရေးသမားတွေလည်း များမယ် အခွင့်အရေးဆိုတာမှာမှ၊ ငွေးကြေးအခွင့်အရေး၊ တချို့က ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အရှိန်အဝါ အခွင့်အရေး၊ စီးပွားရေးအခွင့်အရေး တွေ စသည် စသည်ဖြင့် ထုပ်ယူ စုပ်ယူကျတာ တွေလည် ရှိမယ်၊ အဲ့ဒီမှာ အဏာရှုး တွေလည်းရှိမယ်.. ဒါတွေကို ကြည့်ပြီးတော့ အဖွဲ့အစည်လုပ်ငန်းတွေကို ရှုံချ တိုက်ထုပ် မကောင်းပြောလို့ ကတော့ ကိုယ်ဘဲမှားမယ်၊ အထူးသဖြင့် တိုင်ပြည်ရဲ့ ခြေတွေ လက်တွေနဲ့ တူတဲ့ NGO တွေဟာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါတယ်... အဖွဲအစည်းတွေကဘဲ အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အဖို...
Notes and Thoughts of Ko Agga @ Aung Myo Lwin