ခေတ်သစ် ဝိဓူရဇာတ် (၂၀၂၆)

ခေတ်သစ် ဝိဓူရဇာတ် (၂၀၂၆)
၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်း၏ အာဏာသိမ်းမှုကို ကန့်ကွက်ရင်း သခင်ချစ်မောင်က ဝိဓူရဇာတ်တော်ကြီးကို ကိုးကား၍ သတိပေးခဲ့ခြင်းသည် မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမိုင်းတွင် အမြော်အမြင်ကြီးမားသော အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ထိုဇာတ်တော်၏ အနှစ်သာရမှာ အာဏာလောဘ၊ ပေါ့ဆမှုနှင့် ပုဏ္ဏကဘီလူး၏ လှည့်ကွက်များကြောင့် ဓနဉ္ဇယမင်းကြီးသည် တိုင်းပြည်၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာဖြစ်သည့် ဝိဓူရအမတ်ကြီးကို ဘီလူးလက်ထဲ လောင်းကြေးထပ်မိပြီး ပေးအပ်လိုက်ရသည့် အမှားပင်ဖြစ်သည်။ ဤသမိုင်းဝင်ဇာတ်လမ်းသည် ယနေ့ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးတွင် ပိုမိုကြေကွဲဖွယ်ကောင်းပြီး ရှုပ်ထွေးသည့် သရုပ်သစ်များဖြင့် ပြန်လည်ထင်ဟပ်နေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့နေရသည်။
၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင် စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းခဲ့ပြီးနောက် နိုင်ငံတော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သူ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ချိန်တွင် မြန်မာပြည်သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆန္ဒပြမှုများဖြင့် စတင်တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အာဏာသိမ်းစစ်ကောင်စီသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ တောင်းဆိုသူများကို အင်အားသုံး၍ ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ ထိုအခြေအနေတွင် ပြည်သူတို့၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ စစ်အာဏာရှင် လုံးဝပပျောက်ရေး၊ အသက်ပေးသွားခဲ့ကြသူများ၏ သွေးကြွေးကို ဆွေးနွေးစရာမလိုဟု ဆုံးဖြတ်ကာ လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြရသည်။
ဤတော်လှန်ရေးခရီးတွင် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်း (EAO) များသည် တော်လှန်ရေးအရှိန်အဟုန်နှင့်အတူ တစ်သားတည်းကျ ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်အတွင်း ၂၀၂၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် စတင်ခဲ့သည့် '၁၀၂၇ စစ်ဆင်ရေး' သည် စစ်ကောင်စီ၏ အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့သည်။
ရှမ်းမြောက်ဒေသမှ စတင်ခဲ့သော ထိုစစ်ဆင်ရေး၏ အရှိန်အဟုန်သည် တနိုင်ငံလုံးသို့ ကူးစက်သွားပြီး စစ်ကောင်စီ၏ တပ်မတော်ကို အထိနာစေခဲ့သည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါးတွင် ရက္ခိုင့်တပ်တော် (AA) သည် ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်း တိုက်ပွဲများကို ပြင်းထန်စွာ ဖော်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ကျောက်ဖြူရေနက်ဆိပ်ကမ်းနှင့် ရေနံပိုက်လိုင်းများရှိရာ ရက္ခိုင်ဒေသသည် ပထဝီနိုင်ငံရေးအရ အလွန်အရေးပါသဖြင့် AA ၏ ထိုးစစ်များသည် စစ်ကောင်စီအတွက်သာမက တရုတ်အတွက်ပါ အရေးပါသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအောင်ပွဲများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝိဓူရဇာတ်တော်မှ ပုဏ္ဏကဘီလူးသဖွယ် အခွင့်ကောင်းယူနေသည့် ပြင်ပအင်အားကြီးနိုင်ငံ တရုတ်၏ လှည့်ကွက်များမှာ ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။ စစ်ကောင်စီခေါင်းဆောင်များသည် မိမိတို့၏ အာဏာတည်မြဲရေးအတွက် တိုင်းပြည်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အလဲအလှယ်ပြုလုပ်ကာ၊ 'ရွေးကောက်ပွဲ' ဆိုသည့် ခေါင်းစဉ်ဖြင့် တရုတ်၏ လှည့်ကွက်ထဲသို့ မျက်စိမှိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ စစ်အုပ်စုသည် တော်လှန်ရေးဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် တရုတ်နိုင်ငံကို အားကိုးနေရသော်လည်း၊ တရုတ်ဘက်ကမူ ဤအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ နယ်စပ်စည်းရိုးများကို နှစ်နိုင်ငံ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ မြန်မာ့မြေအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ခတ်နှိမ်ကာ နယ်မြေချဲ့ထွင် လာနေသည်။
ဤအခြေအနေတွင် စိုးရိမ်စရာအကောင်းဆုံးမှာ တော်လှန်ရေးအင်အားစုအချို့၊ အထူးသဖြင့် ကိုးကန့်အဖွဲ့ (MNDAA) ၏ တရုတ်လိုလားသော လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် စစ်ကောင်စီကို တော်လှန်နေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ အလွယ်တကူ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ မြို့ရွာအမည်များကို တရုတ်အမည်များသို့ ပြောင်းလဲခြင်း၊ တရုတ်ငွေကြေးနှင့် စနစ်များကို အစားထိုးသုံးစွဲခြင်း၊ တရုတ်နိုင်ငံသားများ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်ရင်းနှီးမှုများကို ခွင့်ပြုခြင်းတို့သည် နိုင်ငံတော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို စစ်ကောင်စီနည်းတူ အပေးအယူလုပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရက္ခိုင့်တပ်တော် (AA) အနေဖြင့်လည်း ကျောက်ဖြူဒေသ၏ ပထဝီနိုင်ငံရေးအရေးပါမှုကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ဖိအားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် တော်လှန်ရေးမူဝါဒကြားတွင် ရေချိန်ညှိရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့များအတွင်း ပကဖ နှင့် ဗိုလ်နဂါးတို့အဖွဲ့ကြား ပဋိပက္ခများ၊ PDF၊ ပကဖ နှင့် NUG တို့တွင်လည်း EAO များပါဝင်လာရမည့်အစား တစ်သားတည်းကျသည့် မဟာမိတ်ပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘဲ မူကွဲများဖြင့် လူတွဲနေရသည့် အခြေအနေသည်လည်း စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ဤအခြေအနေအားလုံးကို ခြုံငုံကြည့်လျှင် ဓနဉ္ဇယမင်းကြီး၏ အမှားကို ကျွန်ုပ်တို့၏ တော်လှန်ရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ခေါင်းဆောင်များက ထပ်ခါတလဲလဲ ကျူးလွန်နေကြသလောဟု မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာသည်။
ပြင်ပအင်အားကြီးများ၏ စေတနာကို အလွန်အကျွံ ယုံကြည်ခြင်းသည် အချိန်တန်လျှင် တိုင်းပြည်၏ ရတနာများကို တစ်စစီ ပေးအပ်လိုက်ရမည့် လမ်းစပင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ပြင်ပအင်အားကြီးများ၏ စေတနာကို အလွန်အကျွံ ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းသည် မည်သည့်ဘက်ကပင်ဖြစ်စေ—စစ်ကောင်စီဖြစ်စေ၊ တော်လှန်ရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်စေ—နောက်ဆုံးတွင် တိုင်းပြည်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာကို တစ်စစီ ပေးအပ်လိုက်ရမည့် 'ဓနဉ္ဇယမင်းကြီး၏ အမှား' သို့သာ ပြန်လည်ဦးတည်သွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ပြည်သူတွေနာလှပါပြီ။ မင်းဘေး၊ ကိုဗစ်ကပ်ဘေး၊ သဘာဝငလျင်ဘေး၊ စစ်ဘေး၊ ဘေးပေါင်းစုံဖြင့် ပြည်သူတွေ အသက်ရှုပေါက်ပင် မရှိတော့သည့်အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပါပြီ။
လက်ရှိအခြေအနေအားလုံးကို ခြုံငုံကြည့်မည်ဆိုပါက ဝိဓူရအမတ်ကြီးသည် ဘီလူး၏ မျက်လှည့်ကို သတိပညာဖြင့် ကျော်လွန်ပြီး တိုင်းပြည်ကို ကယ်တင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်နက်ကိုင် အင်အားစုများသည်လည်း တရုတ် သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့်အင်အားကြီးကိုမျှ 'ကယ်တင်ရှင်' ဟု မမှတ်ယူဘဲ မြန်မာပြည်သူတို့၏ အနာဂတ်အတွက် ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ တည်ဆောက်မှသာလျှင် ဓနဉ္ဇယမင်းကြီး၏ အမှားကို ပြင်ဆင်နိုင်ပြီး 'ခေတ်သစ်ဝိဓူရ' ၏ အောင်ပွဲကို ဆွတ်ခူးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ဒီရေသောက်၊ ဒီမြေကြီး ငါတို့နှင့် နောင်ငါတို့မျိုးဆက်များအတွက်၊ ဒီမြေ ဒီရေအပေါ် သစ္စာမှန် တည်ကြည်စွာဖြင့် ထာဝရငြိမ်ချမ်းရေး၊ စစ်မှန်တဲ့ ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ ပေါ်ပေါက်ရေးတို့အတွက် စစ်အုပ်စုအနေဖြင့် အမြင်မှန်ရကာ အားလုံးတန်းတူချပြီး ပြည်သူ့အာဏာကို ပြည်သူ့ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်၍ စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်ချမ်းရေးနှင့် အနာဂတ်အသစ်ကို အမွေပေးရဲသူများ ဖြစ်ကြပါစေ။
အနာဂတ် မြန်မာနိုင်ငံသည် မည်သည့်အခါမျှ မိမိတို့အုပ်စု၊ အဖွဲ့အစည်း၊ လူမျိုးတစ်မျိုး၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် မည်သူနှင့်မျှ အပေးအယူလုပ်၍ မရသည့် တန်ဖိုးဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သတိပြုရမည့် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။