ကျွန်တော် မမုန်းတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်မှုးကြီး သန်းရွေ ( ၁ )

သူငယ်ချင်းတွေဘဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လင်မယားတွေဘဲဖြစ်ဖြစ်၊ အုပ်စုတွေဘဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တဖတ်နဲ့ တဖတ် ငြိမ်ချမ်း တည်ငြိမ် ပြီး သင့်မြတ်ရေး လိုချင်တယ်ဆိုရင် တဖတ်နဲ့ တစ်ဖတ် တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး ခွင့်လွတ် နာလည်မှု့၊ အပြန်အလှန်ယုံကြည့်မှု့ ၊  အပြန်အလှန် အသိအမှတ်ပြုမှု့တွေ လိုအပ်ပါမယ်။

ဒီနေရာမှာ ခဏ ခဏ ခွင့်လွတ် ယုံကြည် အသိအမှတ်ပြု ပေးနေရတာ တွေကတော့ အစဉ်မပြေနိုင်ဘူးပေါ့။ မနေ့ တနေ့က ဗိုလ်ချုပ်မှုးကြီး သန်းရွေက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဟောင်း တချို့ကို နေပြည်တော် နေအိမ်မှာ အလွတ် တွေ့ဆုံ စဉ် သူ့မှာ စိုးရိမ် မှု့တွေ ရှိနေတယ်လို့ ဖတ်လိုက်ရတော့၊  ကျွန်တော်ဘဲ အသဲငယ်လို့လားတော့ မသိ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ ငါတို့ မြန်မာ အချင်းချင်း ကိုယ့်နိုင်ငံမှာ ကိုယ် မလုံခြုံဘူးခံစားရတယ် ဆိုတာ ဘယ်လောက် အသဲနာစရာ ကောင်းတုန်းပေါ့။

ကျွန်တော် စိတ်ကို တမျိုးစဉ်းစားတယ် ဒီလူကြီး ငါ ချစ်ခင် လေးစားတဲ့ အမေ ဒေါ်အောင်ဆုကြည် ကို ဆယ်စု နှစ် ၂ ခုလောက် ဖမ်းခဲ့တယ် သူ့အမိန့်နဲ့ ယနေ့ အထိ ထောင်နန်းစံ နေရသူတွေ ထောင်နန်းမှ နတ်နန်းစံ ရသူတွေအတွက်  ဒင်း ခံစားနာလည်မှု့ မရှိခဲ့ဘူးလားပေါ့။

ကျွန်တော်တို့က တိုင်းပြည်ချစ်တယ်၊ လူမျိုးကိုချစ်တယ်၊ ဘာညာ တွေက ပြောရမယ်၊ သတင်းစားတွေ နဲ့ ဂျာနယ် အယ် နောက်ဆုံး ရုပ်ရှင်၊ DVD သီချင်း အစတွေမှာပါ ထည့်ရတဲ့ ဟာတွေ မဟုတ်ဘူး အလုပ်နဲ့ သက်သေပြရတဲ့ အရာတွေပါ။ ရှင်းရှင်း ပြောရမယ်ဆို

ပြောရမည့်အလုပ်မဟုတ် ၊ အလုပ်နဲ့ သက်သေပြရမည့် ကိစ္စ

ဒီ အနှစ် ၂၀ က ပေးလိုက်တဲ့ သင်ခန်းစာကတော့

အများကောင်းစားရေး၊ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးရေး လို့ အော်နေရင် ဒီလူလိမ်တော့မယ်၊ အမျိုးဂုဏ် ဇာတိဂုဏ် တွေ ပြောနေရင် ဒီလူ ဒုက္ခပေးတော့မယ်၊ အဲ့ဒီလို ဘဲ သင်ခန်းစာရတယ် ဒါတကယ်ဘဲ....

အခုဟာက စကားကောင်းတွေကို တန်ဖိုးမရှိ ယူယူသုံးပြီး မဟုတ်တာတွေ လုပ်တဲ့သူတွေက များတော့ မည်သည့်စကားလုံးတွေ ပင်သုံးရမည်မသိ။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော် အသိလေး တစ်ခု ရှိတယ် အဲ့ဒါက ဒီခေတ် မှာ မရှက်ရင် အကုန်လုပ်လို့ ရတယ်မဟုတ်လား၊

( ထမင်းစားလိုက်အုံးမယ် )