မြန်မာ့သမိုင်းကို နောင်ဘယ်လို ရေးမည်မသိ၊ တစ်နေ့ သမိုင်း အမှန်တွေ ရေးရင် အင်းစိန်ထောင် က သူရဲကောင်းပြတိုက်ဖြစ်မလားဘဲ၊
မြန်မာပြည်မှာက
အနှိပ်ခန်းဖွင့် ဖာခန်းဖွင့် အကြီးစား သူခိုးတွေ အေးဆေးဘဲ၊ နိုင်ငံရေးပြောရင်
၊ နိုင်ငံရေးလုပ်ရင် နိုင်ငံအကျိုးလုပ်ရင် ထောင်ကျတဲ့ ခေတ်မဟုတ်လား၊
ကျွန်တော် တစ်ခု သွားသတိရတယ် ဘာတဲ့ ကလေးကုလား၊ မဟုတ်တရုပ် ဆိုတဲ့ စကားလေး တယ်မှန်တယ်
ကုလားတွေက ကလေး တွေလိုဘဲ ဖိထားလဲ ရတယ် ခြောက်လည်းကြောက်တယ် ၊ နေရာပေးလည်း အမှီး နံ့ပြီးယူတယ် တယ်သစ္စာရှိပြတက်တယ်။ အချင်းချင်းဆို မခံနိုင်တာလည်း နှစ်ယောက်မရှိဘူး
ယနေ့ တရားရုံးတွေကို ကုလားရုံးလို့ ခေါ်ရလောက်တယ်
ကုလား အချင်းချင်း အမှု့တွေ တယ်များတယ်။ အချင်းချင်း ကိုက်တာ ကျွန်စိတ်မကုန်လို့ လို့ကျွန်တော်က မှတ်တယ်။
ကျွန်တော်ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုနေတာ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော့်အမြင်တစ်ခုကို ထင်သာမြင်သာ ရှိအောင်တင်ပြတာပါ သူများကို ကြည့်ပြီး ရယ်နေလို့ မပြီးဘူး
ကိုယ်လဲ ဘယ်ထဲ မှာပါတုန်း ၊ ကိုယ်လဲ အဲ့လို မဖြစ် အောင် သတိ ချက်မိစေလိုတဲ့ သဘေားနဲ့ တင်ပြတာဘဲ။
ကျွန်တော်ကတော့ မြန်မာအစိုးရ သစ်အနေနဲ့ အာဆီယံ ဥက္ကဌ နေရာကို မယူသင့်သေးပါဘူး၊ ဒါနဲ့ အဲ့ဒီနေရာ ရလို့ ဘာရမှာ မို့လို့တုန်း၊
ကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်ထူထောင်ရေးတွေ ကို အစိုးရသစ်အနေနဲ့ အထူးအာရုံ စိုက်လုပ်စေချင်တော့ အာဆီယံ အဖွဲ့ တာဝန်ကို ယူတယ်ဆိုရင် သူများအရေးတွေကို အားရုံပေးနေရအုံးမယ်။
ကျုပ်တို့ နိုင်ငံမှာက ခေါင်းဆောင်ရှားတယ် ကြည့်ပါလား ဒီလောက် တစ်ထောင်ကျော် လွှတ်တော်အမတ်တွေ ပြည်သူတွေရွေးပေးလိုက်တာ နောက်ဆုံး ယခင်ဝန်ကြီးချုပ် ဦးသိန်းစိန်ကို ဘဲ အခု သမ္မတ ရွေးလိုက်ကျတယ်။
သမ္မတ သစ်ကလည်း အတော်ခေါင်းကိုက်မယ် သူနောက်လိုက် ဝန်ကြီးတွေကို လူသစ်တန်းထဲမှာ ခေါင်းဆောင်ရှားတော့
ယခင်ဝန်ကြီးဟောင်း တွေကို ဘဲ ဝန်ကြီးပြန်ခန့်ထားရတယ်။ အဖြေက ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင်ရှားတယ်
တိုင်းပြည်ခေါင်းဆောင်နိုင်တဲ့ လူသစ်တန်းတွေကလည်း ထောင်ထဲ မှာချည်းဘဲ...သမင်မွေးရင် ကျားစားရင်းပေါ့
( အိမ်ရှေ့ထွက် ဆေးလိပ်သောက်လိုက်အုံးမယ် )
အဂ္ဂ
No comments:
Post a Comment