ဝိညာဉ်မဲ့မိသားစု

စားပွဲတစ်လုံးမှာ အတူထိုင်နေကြပေမယ့် စကားသံတွေ တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် မကြည့်ဘဲ ကိုယ့်ပန်းကန်ထဲက ထမင်းကိုသာ ငုံ့စားနေကြတယ်။ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို မျှဝေရင် မနာလိုတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြုံရပြီး၊ ဒုက္ခတစ်ခုရောက်ရင်တော့ ကွယ်ရာမှာ ကြိတ်ပျော်မယ့်သူတွေ ရှိနေတယ်။ ဒါဟာ ဇာတ်လမ်းထဲက ဇာတ်ကွက်တစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။ အပြင်လောကမှာ တကယ်ရှိနေတဲ့ "ဝိညာဉ်မဲ့မိသားစု" တွေရဲ့ ပုံရိပ်အစစ်အမှန် ဖြစ်ပါတယ်။
မိသားစုဆိုတာ အဆောက်အအုံတစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။ နွေးထွေးမှု၊ ယုံကြည်မှု၊ အပြန်အလှန်လေးစားမှုနဲ့ မျှဝေခံစားမှုဆိုတဲ့ "ဝိညာဉ်" နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ သက်ရှိတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီ "ဝိညာဉ်" သာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရင် အိမ်ဆိုတာ ခေါင်မိုးအောက်က လူစိမ်းတွေစုဝေးနေတဲ့ နေရာတစ်ခုသာ၊
သို့သော် ပြိုကွဲပျက်သုဉ်းလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ မိသားစုတစ်စုရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူလို့ ရနိုင်ပါ့မလား? အဖြေကတော့ "ရနိုင်ပါတယ်"။ ဒါပေမဲ့ သတ္တိ၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ချဉ်းကပ်မှုတွေတော့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။
ဘာကြောင့် ဝိညာဉ်မဲ့သွားရသလဲ?
≈===============
ပြန်လည်ကုစားဖို့ဆိုရင် ရောဂါရဲ့ဇာစ်မြစ်ကို အရင်ရှာရပါမယ်။
* ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်ခြင်း: ပြဿနာအားလုံးရဲ့ အစဟာ စကားမပြောခြင်းပါပဲ။ ခံစားချက်တွေကို မျိုသိပ်ထားခြင်း၊ နားလည်မှုလွဲမှားတာတွေကို မရှင်းလင်းဘဲထားခြင်းတွေကနေ မလိုမုန်းတီးစိတ်ဆိုတဲ့ အဆိပ်ပင်တွေ ရှင်သန်ကြီးထွားလာပါတယ်။
* မာနနှင့် အတ္တတရားများ: "ငါမှန်တယ်" ဆိုတဲ့စိတ်၊ တောင်းပန်ဖို့ဝန်လေးခြင်း၊ အမှားကိုလက်မခံလိုခြင်းတွေက မိသားစုဝင်တွေကြားမှာ မမြင်နိုင်တဲ့ တံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ပါတယ်။
* နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဆိုတဲ့ အဆိပ်အတောက်: မိဘက သားသမီးအချင်းချင်းကို နှိုင်းယှဉ်တာ၊ မောင်နှမအချင်းချင်း အောင်မြင်မှုကိုပြိုင်ဆိုင်တာတွေက မနာလိုဝန်တိုစိတ်နဲ့ အားငယ်စိတ်တွေကို မွေးဖွားပေးပါတယ်။
* မဖြေရှင်းခဲ့သော အတိတ်က ဒဏ်ရာများ: ငယ်စဉ်ကတည်းက မေ့ဖျောက်လို့မရခဲ့တဲ့ စကားလုံးတွေ၊ အပြုအမူတွေက အရွယ်ရောက်လာသည့်တိုင်အောင် နှလုံးသားမှာ ဆူးတစ်ချောင်းလို စိုက်ဝင်နေပြီး ဆက်ဆံရေးကို အမြဲတမ်း နာကျင်စေပါတယ်။
ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းသို့ လမ်းစ (ကုထုံးများ)
===================
ဝိညာဉ်မဲ့နေတဲ့ မိသားစုကို ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့ဆိုရင် တစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ ကြိုးစားမှုနဲ့မရဘဲ အားလုံးရဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်မှု လိုအပ်ပါတယ်။
အဆင့် ၁: ပြဿနာကို အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုခြင်း
ပထမဆုံးနဲ့ အခက်ခဲဆုံးအဆင့်ကတော့ "ငါတို့မိသားစုမှာ ပြဿနာရှိနေတယ်" ဆိုတာကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လက်ခံခြင်းပါပဲ။ လူတိုင်းက အဆင်ပြေချင်ယောင်ဆောင်နေသမျှ ဘာကိုမှ ပြင်လို့ရမှာမဟုတ်ပါဘူး။ သတ္တိရှိတဲ့ မိသားစုဝင်တစ်ဦးက ဒီအကြောင်းကို စတင်ဖွင့်ဟဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
အဆင့် ၂: "ငါ" မှသည် "ငါတို့" သို့ ပြောင်းလဲခြင်း
"နင်က အဲ့လိုမို့လို့"၊ "မင်းကြောင့်ဖြစ်ရတာ" ဆိုတဲ့ လက်ညှိုးထိုး အပြစ်တင်ခြင်းတွေကို ရပ်လိုက်ပါ။ "ငါတို့ ဘယ်လိုကြောင့် ဒီအခြေအနေကို ရောက်သွားတာလဲ"၊ "ငါတို့ အတူတူ ဘယ်လိုပြန်ကောင်းအောင်လုပ်ကြမလဲ" ဆိုတဲ့ "ငါတို့" ကို ဦးတည်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မွေးမြူရပါမယ်။
အဆင့် 3: စီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းမရှိဘဲ နားထောင်ခြင်း
စကားပြောခွင့်ရတဲ့အခါ ကိုယ့်ဘက်ကချည်း ခုခံကာကွယ်ဖို့၊ ပြန်လည်ချေပဖို့ မစဉ်းစားပါနဲ့။ တခြားသူရဲ့ ခံစားချက်၊ သူ့ရဲ့ခံစားချက်ကို အပြည့်အဝနားလည်အောင် ကြိုးစားပြီး နားထောင်ပေးလိုက်ပါ။ တစ်ခါတလေမှာ လူတွေလိုအပ်တာ အကြံဉာဏ်မဟုတ်ဘဲ သူတို့ရင်ထဲကစကားကို နားထောင်ပေးမယ့်သူပါ။
အဆင့် ၄: ခွင့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ရှေ့ဆက်ခြင်း
ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုတာ သူလုပ်ခဲ့တာတွေ မှန်တယ်လို့ သဘောတူလိုက်တာမဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ရင်ထဲမှာပိုက်ထားတဲ့ အမုန်းတရားဆိုတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ကိုယ့်အတွက်ရော၊ မိသားစုရဲ့ အနာဂတ်အတွက်ပါ ချလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ အတိတ်ကို သင်ပုန်းချေပြီး အနာဂတ်ကို အတူတူတည်ဆောက်ဖို့ သဘောတူညီမှုယူပါ။
အဆင့် ၅: အမှတ်တရ အသစ်များ အတူတကွ ဖန်တီးခြင်း
ပျက်စီးသွားတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ အတူတကွ ပျော်ရွှင်စရာတွေ ပြန်လုပ်ဖို့ပါပဲ။ တစ်ပတ်မှာ တစ်ရက်လောက် ဖုန်းတွေမသုံးဘဲ အတူတူထမင်းစားတာ၊ ခရီးတိုလေးတစ်ခု အတူသွားတာ၊ တစ်ယောက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုသေးသေးလေးကို အတူတူ ဂုဏ်ပြုပေးတာမျိုးတွေကနေ ပြန်လည်စတင်နိုင်ပါတယ်။
"ဝိညာဉ်မဲ့မိသားစု" ဆိုတာ ညတွင်းချင်း ဖြစ်ပေါ်လာတာမဟုတ်သလို၊ ချက်ချင်းပြန်လည်ကုစားလို့ရတဲ့အရာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မေတ္တာတရားကို အခြေခံပြီး မိသားစုဝင်တိုင်းက စိတ်ရှည်သည်းခံစွာနဲ့ ကြိုးစားတည်ဆောက်မယ်ဆိုရင် အေးစက်နေတဲ့ မီးဖိုပြာပုံကနေ နွေးထွေးတဲ့မီးတောက်တစ်ခုကို ပြန်လည်မွေးဖွားလာနိုင်မှာ အသေအချာပါပဲ။
အိမ်တစ်လုံးကို အုတ်နဲ့ အင်္ဂတေနဲ့ တည်ဆောက်နိုင်ပေမယ့်၊ မိသားစုဆိုတဲ့ တကယ့် "ဂေဟာ" ကိုတော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ နားလည်မှုနဲ့ ခွင့်လွှတ်ခြင်းတွေနဲ့သာ တည်ဆောက်နိုင်မှာ ဖြစ်ကြောင်း အမြဲတမ်း သတိရစေချင်ပါတယ်။
"ဘဝ မှာမိသားစုဆိုတာ ယခုရှင်သန်ချိန်အတွင်းသာရတာပါ"
ချစ်ခင်စွာဖြင့်
အောင်မျိုးလွင် ( အဂ္ဂ )
No comments:
Post a Comment