ချုံကြားမှ ဘုံဖျားသို့

ချုံကြားမှ ဘုံဖျားသို့  

မြန်မာနိုင်ငံ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးအတွက် နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး၊ လေကြောင်းကုန်စည်နှင့် ပို့ကုန်ဗဟိုပြု စီးပွားရေးမဟာဗျူဟာ

မြန်မာနိုင်ငံကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမည့်အချိန်တွင် လက်ရှိအခြေအနေမှ စတင်၍ အကောင်းဆုံး၊ အမြန်ဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းများကို အခြေခံကျကျ စဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို စတင်ရာ၌ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား၊ လမ်းတံတား၊ ဆက်သွယ်ရေးကွန်ရက်၊ ဆိပ်ကမ်း၊ လေဆိပ်၊ ဂိုဒေါင်နှင့် သိုလှောင်ပို့ဆောင်ရေးစနစ်တို့သည် မဖြစ်မနေလိုအပ်သည့် အခြေခံအုတ်မြစ်များဖြစ်သည်။

စက်ရုံများတည်ဆောက်ထားသော်လည်း လျှပ်စစ်ဓာတ်အား မတည်ငြိမ်ပါက ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ လျှပ်စစ်ရရှိပြီး စက်ရုံများမှ ထုတ်ကုန်များ ထွက်ရှိလာသော်လည်း ကုန်ကြမ်းများကို အချိန်မီတင်သွင်းနိုင်ရန်နှင့် ကုန်ချောများကို ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပဈေးကွက်များသို့ အလျင်အမြန်ပို့ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး၊ အကောက်ခွန်စနစ်၊ ကုန်သွယ်ရေးဂိတ်များ၊ ဆိပ်ကမ်းများနှင့် သိုလှောင်ပို့ဆောင်ရေးကွန်ရက်များ လိုအပ်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မြန်မာ့ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို အဆင့်နှစ်ဆင့်ဖြင့် ချဉ်းကပ်သင့်သည်။ ပထမအဆင့်မှာ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများနှင့် ချိတ်ဆက်သည့် နယ်စပ်ဒေသများကို ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ထုတ်လုပ်မှုအချက်အချာများအဖြစ် တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအဆင့်မှာ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးရှိ ဟံသာဝတီအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ် စီမံကိန်းကို အခြေပြုကာ လေကြောင်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေး၊ လေယာဉ်ဝန်ဆောင်မှုနှင့် အရည်အသွေးမြင့် ပို့ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးစနစ်ကို ဖွံ့ဖြိုးစေခြင်းဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့် — နယ်စပ်ဒေသကို စက်မှုနှင့်ကုန်သွယ်ရေးအချက်အချာအဖြစ် တည်ဆောက်ခြင်း

မြန်မာနိုင်ငံသည် တရုတ်၊ ထိုင်း၊ အိန္ဒိယ၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နှင့် လာအိုနိုင်ငံများအကြားတွင် တည်ရှိနေသည့်အတွက် အလွန်အရေးပါသော ပထဝီဝင်အားသာချက် ရှိသည်။ ထိုအားသာချက်ကို အသုံးချနိုင်လျှင် နယ်စပ်ဂိတ်များသည် ကုန်သွယ်ရေးဖြတ်သန်းရာနေရာများသာမက စက်မှုလုပ်ငန်း၊ ထုပ်ပိုးမှု၊ သိုလှောင်မှုနှင့် ပြန်လည်တင်ပို့မှုတို့၏ စီးပွားရေးဗဟိုများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

- တရုတ်နိုင်ငံနှင့် ချိတ်ဆက်သည့်ဒေသများ — မူဆယ်၊ ချင်းရွှေဟော်၊ လွယ်ဂျယ်၊ ကန်ပိုက်တီးနှင့် ရှမ်းပြည်နယ်အရှေ့ပိုင်းရှိ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများ  

- ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် ချိတ်ဆက်သည့်ဒေသများ— မြဝတီ၊ တာချီလိတ်၊ ထီးခီး၊ ကော့သောင်းနှင့် တနင်္သာရီကမ်းရိုးတန်းကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများ  

- အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင့် ချိတ်ဆက်သည့်ဒေသများ — တမူးနှင့် ရိဒ်ခေါဒါရ်  

- ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံနှင့် ကုန်သွယ်ရေးဆက်စပ်သည့်ဒေသများ — မောင်တောနှင့် စစ်တွေ  

- လာအိုနိုင်ငံနှင့် ချိတ်ဆက်သည့်ဒေသ — ကျိုင်းလပ်  

ဤဒေသများတွင် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၊ သက်ဆိုင်ရာ ဒေသအာဏာပိုင်များနှင့် ပုဂ္ဂလိကကဏ္ဍတို့အကြား ညှိနှိုင်းသဘောတူညီမှုများဖြင့် နယ်စပ်အခြေပြု ကုန်သွယ်ရေးနှင့် စက်မှုဇုန်များ တည်ဆောက်သင့်သည်။ မြန်မာဘက်ခြမ်းတွင် စက်ရုံများ၊ အအေးခန်းသိုလှောင်ရုံများ၊ ဂိုဒေါင်များ၊ ကုန်တင်ယာဉ်ရပ်နားစခန်းများ၊ ဟိုတယ်များနှင့် အကောက်ခွန် one-stop service များကို တည်ဆောက်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

နယ်စပ်ဒေသများ၏ လျှပ်စစ်လိုအပ်ချက်အတွက် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများမှ ဓာတ်အားဝယ်ယူသုံးစွဲနိုင်ရန် နှစ်ရှည်စာချုပ်များ ချုပ်ဆိုသင့်သည်။ သို့သော် ဓာတ်အားဝယ်ယူမှုသည် ယာယီဖြေရှင်းနည်းသာဖြစ်သင့်ပြီး၊ ရေရှည်တွင် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်၊ ရေအားလျှပ်စစ်နှင့် ဒေသအလိုက် အသေးစားဓာတ်အားစနစ်များကိုပါ တွဲဖက်တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုစက်မှုဇုန်များမှ ထုတ်လုပ်သည့် ကုန်ပစ္စည်းများကို အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများသို့ တိုက်ရိုက်တင်ပို့နိုင်သကဲ့သို့ ပြည်တွင်းဈေးကွက်သို့လည်း အထူးကုန်သွယ်ခွန်နှုန်းထားဖြင့် တင်သွင်းခွင့်ပြုသင့်သည်။ ထုတ်ကုန်အမျိုးအစားနှင့် ပြည်တွင်းစက်မှုလုပ်ငန်းအပေါ် သက်ရောက်မှုကို စိစစ်ပြီး အခွန်နှုန်း ၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ မြေငှားရမ်းခ၊ စက်မှုဇုန်ဝန်ဆောင်ခ၊ လုပ်ငန်းလိုင်စင်ကြေးနှင့် အခြေခံဝန်ဆောင်မှုကုန်ကျစရိတ်များကိုလည်း အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သောနှုန်းထားဖြင့် သတ်မှတ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထိုင်းနိုင်ငံမှ အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ သွားမည့်ကုန်စည်များ၊ အိန္ဒိယမှ ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် တရုတ်နိုင်ငံသို့ သွားမည့်ကုန်စည်များကို မြန်မာနိုင်ငံမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသယ်ယူပို့ဆောင်နိုင်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးသင့်သည်။ တမူး–ကလေး–မန္တလေး–မြဝတီ လမ်းကြောင်းသည် အိန္ဒိယနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံကို မြန်မာနိုင်ငံမှတစ်ဆင့် ချိတ်ဆက်နိုင်မည့် အရေးပါသော စီးပွားရေးလမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယ–မြန်မာ–ထိုင်း သုံးနိုင်ငံလမ်းမကြီးစီမံကိန်းသည် အိန္ဒိယ၏ Moreh မှ မြန်မာနိုင်ငံကိုဖြတ်၍ ထိုင်းနိုင်ငံ Mae Sot အထိ ချိတ်ဆက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ [en.wikipedia](https://en.wikipedia.org/wiki/India%E2%80%93Myanmar%E2%80%93Thailand_Trilateral_Highway)

နိုင်ငံဖြတ်ကျော်ကုန်စည်များအပေါ်တွင် ပုံမှန်သွင်းကုန်ခွန် အပြည့်အဝကောက်ခံခြင်းထက် အကောက်ခွန်အာမခံစနစ်၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကုန်စည်ခြေရာခံစနစ်နှင့် သတ်မှတ်ကာလအတွင်း ပြန်လည်ထွက်ခွာရမည့် စည်းမျဉ်းများဖြင့် စီမံသင့်သည်။ လမ်းအသုံးပြုခ၊ ဂိုဒေါင်ခ၊ အာမခံခနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုဝန်ဆောင်ခတို့ကို စုစုပေါင်း ၅ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သောနှုန်းထားဖြင့် သတ်မှတ်နိုင်လျှင် မြန်မာနိုင်ငံသည် ဒေသတွင်းကုန်သွယ်ရေးအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့် — ဟံသာဝတီလေဆိပ်ကို လေကြောင်းစီးပွားရေးဗဟိုအဖြစ် တည်ဆောက်ခြင်း

ဒုတိယအဆင့်အနေဖြင့် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးရှိ **ဟံသာဝတီအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်** စီမံကိန်းကို ခရီးသည်တင်လေဆိပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ မရှုမြင်ဘဲ၊ ဒေသတွင်း လေကြောင်းကုန်စည်နှင့် လေယာဉ်ဝန်ဆောင်မှုဗဟိုတစ်ခုအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးစေသင့်သည်။ လေဆိပ်စီမံကိန်း၏ ရည်မှန်းထားသည့် ဒီဇိုင်းများတွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာခရီးသည်များကို အဓိကလက်ခံနိုင်သော စွမ်းရည်၊ ၃,၆၀၀ မီတာ အပြေးလမ်းနှင့် လေယာဉ်ကြီးများကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် အခြေခံအဆောက်အအုံများ ပါဝင်သည်။

လေဆိပ်ကို လည်ပတ်အောင်မြင်စေရန် နိုင်ငံတကာလေကြောင်းလိုင်းများအတွက် လေယာဉ်ဆီဖြည့်တင်းနိုင်သည့် aviation fuel terminal၊ လေယာဉ်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ဆောင်မှု၊ လေယာဉ်ယာဉ်မောင်းနှင့် ဝန်ထမ်းများအတွက် အနားယူဝန်ဆောင်မှု၊ ကုန်တင်လေယာဉ်များအတွက် လျင်မြန်သော ကုန်စည်ရှင်းလင်းရေးစနစ်တို့ကို တည်ဆောက်သင့်သည်။ လေယာဉ်ဆီလုပ်ငန်းတွင် နိုင်ငံတကာဘေးကင်းလုံခြုံရေးစံနှုန်းများ၊ မီးဘေးကာကွယ်ရေးစနစ်များ၊ ဆီသိုလှောင်ကန်များနှင့် အရည်အသွေးစစ်ဆေးမှုစနစ်များကို အခြေခံလိုအပ်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဟံသာဝတီလေဆိပ်ဝန်းကျင်တွင် လေယာဉ်ပေါ်၌ အသုံးပြုမည့် အစားအသောက်များကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သော **In-flight Catering Industrial Zone** ကို တည်ဆောက်သင့်သည်။ ယင်းဇုန်တွင် သန့်ရှင်းလုံခြုံသော သီးနှံစိုက်ပျိုးရေးစနစ်၊ အသားနှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်း မွေးမြူရေးစနစ်၊ ငါးနှင့် ရေထွက်ပစ္စည်း အအေးခန်းစနစ်၊ အစားအသောက်ပြုပြင်ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံ၊ ထုပ်ပိုးရေးစက်ရုံနှင့် အရည်အသွေးထိန်းသိမ်းရေးဓာတ်ခွဲခန်းများ ပါဝင်သင့်သည်။

ဤလုပ်ငန်းများသည် လေကြောင်းလိုင်းများအတွက် အစားအသောက်ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ရုံသာမက ဟိုတယ်များ၊ ဆေးရုံများ၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအခမ်းအနားများနှင့် ပြည်ပဈေးကွက်များအတွက်ပါ အရည်အသွေးမြင့် အသင့်စားအစားအသောက်များ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစားအသောက်နှင့် စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးထုတ်ကုန်များကို လေကြောင်းလိုင်းများထံ ရောင်းချနိုင်ရန် HACCP၊ ISO 22000၊ Halal နှင့် လိုအပ်သလို အခြားနိုင်ငံတကာအစားအသောက်ဘေးကင်းရေး စံချိန်စံညွှန်းများကို မဖြစ်မနေလိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။

ရန်ကုန်နှင့် မြိတ်ကို ရေထွက်ကုန်ပို့ကုန်ဗဟိုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း

မွေးမြူရေးငါး၊ ပုစွန်၊ ကဏန်း၊ ကင်းမွန်နှင့် ပင်လယ်ရေထွက်ပစ္စည်းများကို အရည်အသွေးမြှင့်တင်၍ ပြည်ပသို့ တိုက်ရိုက်တင်ပို့နိုင်ရန် ရန်ကုန်နှင့် မြိတ်မြို့တို့တွင် **FOB ပို့ကုန်ဗဟိုဇုန်များ** သတ်မှတ်သင့်သည်။ FOB ဆိုသည်မှာ ပို့ကုန်ရောင်းချသူက ကုန်ပစ္စည်းကို သတ်မှတ်ဆိပ်ကမ်း သို့မဟုတ် သင်္ဘောပေါ်သို့ တင်ပေးသည့်အချိန်အထိ တာဝန်ယူသည့် ပို့ကုန်စနစ်ဖြစ်သောကြောင့်၊ FOB ဇုန်ဟူသည် အအေးခန်း၊ ကုန်ပစ္စည်းစစ်ဆေးရေး၊ ထုပ်ပိုးရေး၊ အကောက်ခွန်ရှင်းလင်းရေးနှင့် ဆိပ်ကမ်းချိတ်ဆက်မှုတို့ကို တစ်နေရာတည်း၌ ပြီးစီးစေသော ပို့ကုန်ဝန်ဆောင်မှုဗဟိုကို ဆိုလိုသင့်သည်။

ရန်ကုန်တွင် ရှိပြီးသား ငါးနှင့်ရေထွက်ကုန် ပြုပြင်ထုတ်လုပ်ရေး၊ အအေးခန်းနှင့် ဆိပ်ကမ်းကွန်ရက်များကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သကဲ့သို့ မြိတ်တွင်လည်း ဖမ်းဆီးရရှိသည့် ပင်လယ်ရေထွက်ကုန်များကို မူလရင်းမြစ်အနီး၌ပင် သန့်စင်ခြင်း၊ အအေးခန်းသိုလှောင်ခြင်း၊ အရည်အသွေးစစ်ဆေးခြင်းနှင့် တန်ဖိုးမြှင့်ထုပ်ပိုးခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပင်လယ်ရေထွက်ကုန် ပြုပြင်ရေးနှင့် အအေးခန်းလုပ်ငန်းအများစုသည် ရန်ကုန်တွင် စုစည်းနေပြီး၊ ပို့ကုန်အတွက် အအေးခန်းနှင့် စံချိန်စံညွှန်းစနစ်များသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ 

ဤဇုန်များတွင် အောက်ပါဝန်ဆောင်မှုများကို တစ်နေရာတည်းတွင် ရရှိစေရမည်ဖြစ်သည်။

- အအေးခန်းသိုလှောင်ရေးနှင့် cold-chain ပို့ဆောင်ရေး  

- ဓာတ်ခွဲခန်းအရည်အသွေးစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးလက်မှတ်ထုတ်ပေးခြင်း  

- Halal၊ HACCP နှင့် ပို့ကုန်နိုင်ငံအလိုက် လိုအပ်သောစံချိန်စံညွှန်း လက်မှတ်ရရှိရေး  

- အဆင့်မြင့်ထုပ်ပိုးရေး၊ အမှတ်တံဆိပ်တပ်ခြင်းနှင့် ထုတ်ကုန်ခြေရာခံစနစ်  

- အကောက်ခွန်ရှင်းလင်းရေး၊ သင်္ဘောတင်စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် FOB စာချုပ်ဝန်ဆောင်မှု  

- ပို့ကုန်အာမခံ၊ ဘဏ်ငွေပေးချေမှုနှင့် နိုင်ငံခြားငွေလဲလှယ်မှုဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှု  

 ဒူဘိုင်းမှတစ်ဆင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

အရှေ့အလယ်ပိုင်းဈေးကွက်ကို ရယူနိုင်ရန် ဒူဘိုင်းကို မြန်မာ့ပို့ကုန်များ၏ စီးပွားရေးနှင့် ဖြန့်ချိရေးဗဟိုအဖြစ် အသုံးချသင့်သည်။ ဒူဘိုင်းတွင် မြန်မာ့စီးပွားရေးကောင်စစ်ဝန် သို့မဟုတ် ကုန်သွယ်ရေးကိုယ်စားလှယ်ရုံးတစ်ရပ်ကို အားကောင်းစွာဖွဲ့စည်းပြီး မြန်မာ့ရေထွက်ကုန်၊ စိုက်ပျိုးရေးထုတ်ကုန်၊ အစားအသောက်၊ အထည်အလိပ်နှင့် တန်ဖိုးမြှင့်ထုတ်ကုန်များအတွက် ဈေးကွက်သုတေသန၊ ဝယ်ယူသူချိတ်ဆက်မှုနှင့် ကုန်သွယ်ရေးအငြင်းပွားမှုဖြေရှင်းရေးတို့ကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

အဆိုပါရုံး၏ အဓိကတာဝန်များမှာ—

- ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဝယ်ယူသူများ၊ ဖြန့်ချိသူများနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို စိစစ်ချိတ်ဆက်ပေးခြင်း  

- ကုန်ပစ္စည်းတင်ပို့မှုတွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် လိမ်လည်မှု၊ ငွေပေးချေမှုပျက်ကွက်မှုနှင့် စာချုပ်မလိုက်နာမှုများကို ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်း  

- UAE နှင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းနိုင်ငံများ၏ Halal၊ အစားအသောက်ဘေးကင်းရေး၊ ထုပ်ပိုးရေးနှင့် တံဆိပ်ကပ်ခြင်းဆိုင်ရာ စံနှုန်းများကို မြန်မာပို့ကုန်လုပ်ငန်းရှင်များအား အသိပေးခြင်း  

- ဒူဘိုင်းအစိုးရ၊ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းများ၊ ဆိပ်ကမ်းနှင့် လေဆိပ်ဝန်ဆောင်မှုအဖွဲ့အစည်းများနှင့် တိုက်ရိုက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း  

- မြန်မာ့ကုန်ပစ္စည်းများအတွက် အမြဲတမ်းပြခန်း၊ B2B စီးပွားရေးဆွေးနွေးပွဲနှင့် နှစ်စဉ်ကုန်သွယ်ရေးပြပွဲများ စီစဉ်ခြင်း  

ဤသို့ ဒူဘိုင်းမှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်ဖြန့်ချိရေးကွန်ရက် တည်ဆောက်နိုင်လျှင် UAE တစ်နိုင်ငံတည်းသာမက ဆော်ဒီအာရေဗျ၊ ကာတာ၊ အိုမန်၊ ကူဝိတ်၊ ဘာရိန်းနှင့် အခြားအရှေ့အလယ်ပိုင်းနိုင်ငံများ၏ ဈေးကွက်များသို့ ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဈေးကွက်တည်ငြိမ်ရေးနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်အစိုးရစနစ်

လယ်ယာထွက်ကုန်၊ ငါးနှင့်ရေထွက်ကုန်များကို ပို့ကုန်တိုးမြှင့်ရာတွင် ပြည်တွင်းစားနပ်ရိက္ခာဖူလုံရေးနှင့် ဈေးနှုန်းတည်ငြိမ်ရေးကို မထိခိုက်စေရန် **ပြည်တွင်းနှင့် ပြည်ပဈေးကွက်တည်ငြိမ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့** တစ်ရပ် ဖွဲ့စည်းသင့်သည်။ ထိုဘုတ်အဖွဲ့သည် ပြည်တွင်းလိုအပ်ချက်၊ သိုလှောင်လက်ကျန်၊ ထုတ်လုပ်မှုပမာဏ၊ ကမ္ဘာ့ဈေးနှုန်းနှင့် ပို့ကုန်စာချုပ်ပမာဏတို့ကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ စိစစ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ပြည်တွင်းတွင် ကုန်စည်ပြတ်လပ်မှု သို့မဟုတ် ဈေးနှုန်းအလွန်မြင့်တက်မှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့်အချိန်တွင် FOB ပို့ကုန်ပမာဏကို ယာယီကန့်သတ်နိုင်ရမည်။ ထုတ်လုပ်မှုပိုလျှံသည့်ကာလတွင်မူ ပို့ကုန်လုပ်ငန်းရှင်များအတွက် ခွင့်ပြုချက်၊ အခွန်နှုန်းနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဝန်ဆောင်ခများကို လျှော့ချပေး၍ ပို့ကုန်တိုးမြှင့်စေရမည်ဖြစ်သည်။

အစိုးရနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအကြား စာရွက်စာတမ်းအခြေပြု နှောင့်နှေးမှုများကို လျှော့ချရန် လိုင်စင်၊ ပို့ကုန်ခွင့်ပြုချက်၊ အကောက်ခွန်ကြေညာလွှာ၊ ကျန်းမာရေးလက်မှတ်နှင့် စံချိန်စံညွှန်းအတည်ပြုချက်များကို **Online Single Window System** ဖြင့် ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် TradeNet 2.0 မှတစ်ဆင့် သွင်းကုန်၊ ပို့ကုန်လိုင်စင်များကို အွန်လိုင်းမှ လျှောက်ထားနိုင်သည့်စနစ် ရှိပြီး၊ MACCS နှင့် National Single Window စနစ်များသည် စာရွက်စာတမ်းလျှော့ချရေးနှင့် အကောက်ခွန်လုပ်ငန်းမြန်ဆန်ရေးအတွက် အခြေခံဖြစ်နိုင်သည်။

Online စနစ်တွင် လျှောက်လွှာတစ်စောင်ကို ၃ ရက်မှ ငါးရက်အတွင်း အတည်ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ပယ်ချခြင်း ပြုလုပ်ရမည်ဟု အချိန်ကန့်သတ်ချက် ထားရှိသင့်သည်။ ပယ်ချပါက ပယ်ချရသည့်ဥပဒေကြောင်း၊ မပြည့်စုံသောစာရွက်စာတမ်းနှင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရမည့်အချက်များကို စနစ်အတွင်း၌ ရှင်းလင်းဖော်ပြပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လျှောက်လွှာကို မည်သည့်ဌာန၊ မည်သည့်အရာရှိက မည်သည့်အချိန်တွင် ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်သော audit trail စနစ် ထည့်သွင်းရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဆောင်ရွက်နိုင်ပါက နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှု၊ အကြောင်းမဲ့ပယ်ချမှု၊ အကျိုးအကြောင်းမဲ့ငွေကြေးတောင်းခံမှုနှင့် အာဏာအလွဲသုံးစားပြုမှုများကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဒစ်ဂျစ်တယ်စနစ်သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံသည် နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး၊ နိုင်ငံဖြတ်ကျော်ကုန်စည်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ လေကြောင်းစီးပွားရေး၊ ရေထွက်ကုန်ပို့ကုန်နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ကုန်သွယ်ရေးစနစ်တို့ကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခုချိတ်ဆက်၍ တည်ဆောက်နိုင်ပါက နယ်စပ်ဂိတ်များရှိသည့်နိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ်သာမက အိန္ဒိယ၊ တရုတ်၊ ထိုင်း၊ အာဆီယံနှင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဈေးကွက်များကို ချိတ်ဆက်ပေးသည့် ထုတ်လုပ်မှု၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် သိုလှောင်ပို့ဆောင်ရေးဗဟိုနိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုသည်ပင် ချုံကြားမှ ဘုံဖျားသို့ မြန်မာနိုင်ငံ တက်လှမ်းနိုင်မည့် စီးပွားရေးလမ်းကြောင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။