ကျွန်တော်သိသော “ဘုံကျောင်း"

ကျွန်တော်သိသော “ဘုံကျောင်း”

လူမှုရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ထိန်းညှိပေးသော စင်တာတစ်ခု
ခရစ်ယာန်ဘာသာတွင် ဝတ်ပြုရာနေရာကို Church ဟု ခေါ်ကြသည်။ အဓိပ္ပာယ်အားဖြင့် “ခေါ်ယူစုဝေးရာနေရာ” ဟု နားလည်နိုင်သည်။
အစ္စလာမ်ဘာသာတွင် ဗလီ သို့မဟုတ် မတ်စ်ဂျစ်ဒ် (Masjid) ကို ဝတ်ပြုဦးချရာနေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။
ဟိန္ဒူဘာသာတွင် ဘုရားကျောင်းကို မန္ဒီရ် (Mandir – मंदिर) ဟု ခေါ်ပြီး “နတ်ဘုရားများ သီတင်းသုံးရာအိမ်” သို့မဟုတ် “စံအိမ်တော်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဟု လေ့လာသိရှိရသည်။
မြန်မာထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာတွင်လည်း စေတီ၊ ပုထိုး၊ ဓမ္မရုံ စသည့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံများ ရှိကြသည်။
စေတီ ဆိုသည်မှာ အထူးပူဇော်ခံထိုက်သောအရာ
ပုထိုး ဆိုသည်မှာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ ဘုရားဖူးနိုင်၊ တရားထိုင်နိုင်သော လိုဏ်ဂူ သို့မဟုတ် အဆောက်အအုံပါဝင်သည့် ဘုရားတည်နေရာ
ဓမ္မရုံ ဆိုသည်မှာ တရားဓမ္မနာကြားရာနှင့် ဘာသာရေး၊ လူမှုရေးကိစ္စရပ်များကို စုပေါင်းဆောင်ရွက်ရာ ခန်းမကြီး
ဤနေရာတွင် ကျွန်တော် လေ့လာသိရှိထားသည့် တရုတ်လူမျိုးများ၏ “ဘုံကျောင်း” အကြောင်းကို မျှဝေလိုပါသည်။
တရုတ်လူမျိုးများ၏ ယုံကြည်မှုကို မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာတစ်ခုတည်းဟုသာ မဆိုနိုင်ပါ။ တာအိုဘာသာတွင် နတ်မင်းကြီး ကွမ်းယီ၊ သိကြားမင်း၊ မြေစောင့်နတ်၊ ပင်လယ်စောင့်မယ်တော် စသည့် နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ကြသည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒတွင်မူ ဘိုးဘွားမိဘများ၏ ဝိညာဉ်ပြားများကို ပူဇော်ခြင်း၊ လူမှုကျင့်ဝတ်နှင့် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုများကို အလေးထားခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
ထိုနည်းတူ ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုဘာသာနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒတို့ကို ပေါင်းစပ်လက်ခံသည့် အယူအဆကို ဆန်းကျောက် (Sanjiao – 三教)၊ အဓိပ္ပာယ်အားဖြင့် “သွန်သင်ချက်သုံးမျိုး” ဟု ခေါ်ကြသည်ဟု နားလည်ရသည်။
ထို့ကြောင့် ဘုံကျောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်သွားလျှင် အဆိုပါ ဘာသာနှင့် အယူအဆသုံးမျိုးစလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အရိုအသေပေးရာနေရာများကို တွေ့မြင်ရနိုင်သည်။
တရုတ်လူမျိုးအများစုသည် ဘာသာရေးကို ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်အဖြစ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ခံထားကြသည်ဟု ကျွန်တော် နားလည်မိသည်။ သို့သော် “ဖုန်းရွှေ” (Feng Shui – 風水) ဟု ခေါ်သည့် လေ၊ ရေတို့၏ စွမ်းအင်ကို အသုံးချကာ လူမှုဘဝနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အကြား ဟန်ချက်ညီစေရန် စီမံသည့် အယူအဆကိုတော့ အလေးထားကြသည်။
ယခု ကျွန်တော် အဓိကပြောလိုသည့် အကြောင်းအရာမှာ “ကျွန်တော်သိသော ဘုံကျောင်း” ဖြစ်သည်။
“ဘုံ” ဆိုသည်မှာ အများနှင့်သက်ဆိုင်ခြင်း၊ “ကျောင်း” ဆိုသည်မှာ သင်ယူခြင်း၊ လေ့လာခြင်း၊ ထိန်းကျောင်းခြင်းဟု နားလည်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် “ဘုံကျောင်း” ဆိုသည်မှာ အများနှင့်သက်ဆိုင်သည့် ကိစ္စရပ်များကို သင်ယူ၊ လေ့လာ၊ ထိန်းညှိစီမံရာနေရာတစ်ခုဟု ကျွန်တော် နားလည်မိသည်။
ဘုံကျောင်းများသည် ဘာသာရေးသက်သက်အတွက်သာ မဟုတ်ပေ။ မိမိတို့၏ မျိုးရိုး၊ အတိတ်အစဉ်အလာနှင့် ကံကြမ္မာကို မျှဝေခံစားနေကြသူများ၏ အရေးအရာများကို ထိန်းကျောင်းပေးသည့်နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဘုံကျောင်းအဖွဲ့ဝင်မိသားစုများ၏ လူမှုရေးနှင့် စီးပွားရေးကိစ္စရပ်များတွင်ပါ အရေးပါစွာ ပါဝင်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဘုံကျောင်းအတွင်း မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ ကျင်းပမည်ဆိုပါက ဆင်းရဲချမ်းသာ ကွာဟမှု မဖြစ်စေရန် သတ်မှတ်ချက်များရှိတတ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသည့် ဟင်းပွဲစာရင်းများ ရှိပြီး၊ ထိုအဆင့်ထက် ကျော်လွန်ကာ တန်ဖိုးကြီးအရက်များ၊ တီးဝိုင်းများ၊ လူတိုင်းမကျင်းပနိုင်သည့် အထူးဧည့်ခံပွဲများ ပြုလုပ်လိုလျှင် ဘုံကျောင်းသို့ ထည့်ဝင်ရမည့် အလှူငွေကို ပိုမိုမြှင့်တင်သတ်မှတ်ထားတတ်သည်။
ဤစနစ်သည် “ဒါမလုပ်ရ၊ ဟိုဟာမလုပ်ရ” ဟု တိုက်ရိုက်ကန့်သတ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ မိမိပိုမိုသုံးစွဲလိုသလောက် အများအကျိုးအတွက်လည်း ပိုမိုထည့်ဝင်စေသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် လူမှုရေးဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းညှိပေးသည့် စနစ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ကျွန်တော် လေ့လာမိသည့် ဘုံကျောင်းအလုပ်အမှုဆောင်စနစ်သည်လည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းပါသည်။ မည်သည့်အကြောင်းအရာအတွက်မဆို အဖွဲ့ဝင်များထံမှ အလှူငွေကောက်ခံမည်ဆိုပါက အလုပ်အမှုဆောင်များထံမှ အရင်ဆုံး စတင်အလှူခံတတ်ကြသည်။
ဥပမာ အလုပ်အမှုဆောင် ၃၀ ဦးရှိလျှင် အမှတ်စဉ် ၃၀ မှ စတင်အလှူခံသည်။ အမှတ်စဉ် ၃၀ က ၁ သိန်း ထည့်ဝင်လိုက်လျှင် အမှတ်စဉ် ၂၉ က ၁ သိန်းထက် ပို၍ ထည့်ဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အမှတ်စဉ် ၂၉ က ၃ သိန်း ထည့်ဝင်လိုက်လျှင် အမှတ်စဉ် ၂၈ ကလည်း ၃ သိန်းထက် ပို၍ ထည့်ဝင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် အလှူငွေပမာဏသည် အစဉ်လိုက် မြင့်တက်သွားပြီး ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ၏ တာဝန်နှင့် ထည့်ဝင်မှုက ပိုမိုကြီးမားလာတတ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဘုံကျောင်းတွင် အလုပ်အမှုဆောင် ရွေးမည်ဆိုလျှင် ပြေးရှောင်သူများ ရှိတတ်သည်။ ဥက္ကဋ္ဌအသစ် ရွေးချယ်မည်ဆိုလျှင်လည်း နေမကောင်း၊ ထိုင်မကောင်းဟု ဆိုသူများ ရှိကာ အိမ်အထိ သွားရောက်ပင့်ဖိတ်ရသည့် အခြေအနေများပင် ရှိတတ်သည်ဟု ကြားသိရသည်။
သို့သော် ဤစနစ်၏ ချစ်စရာကောင်းသည့်အချက်မှာ လူမှုစီးပွား ဟန်ချက်ညီစေရန် အထောက်အကူပြုနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဦး၏ စီးပွားရေး ပြိုလဲခြင်း၊ ငွေကြေးအရှုပ်အရှင်း ဖြစ်ပေါ်ခြင်းတို့ ကြုံလာပါက ဘုံကျောင်းမှ အခြားသူများက ဝိုင်းဝန်းစိုက်ထုတ်လျော်ပေးခြင်း၊ ပြန်လည်ကုစားပေးခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ညီအောင် ညှိနှိုင်းပေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သိသော ဘုံကျောင်း ဆိုသည်မှာ ဘာသာရေးဝတ်ပြုရာနေရာတစ်ခုသာ မဟုတ်ဘဲ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတို့ကို စုပေါင်းထိန်းညှိပေးသည့် စင်တာတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေပါသည်။
လေးစားစွာဖြင့်
အောင်မျိုးလွင် (အဂ္ဂ)